วันที่ 5 กรกฎาคม รศ.ดร.ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โพสต์ข้อความแสดงความเห็นกรณีข่าวการข่มขืนที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ในมุมมองสังคมวิทยา มีรายละเอียดดังนี้
ไม่กี่เดือนที่ผ่านมา อ่านข่าวข่มขืน/ฆ่าข่มขืน ไม่น้อยกว่าสามข่าว สองในสามเกิดในคนที่รู้จัก หรือใกล้ชิด และสองในสาม ผู้ก่อเหตุ ต่างก็มีภรรยา/คนที่สามารถมีเพศสัมพันธ์ด้วยอยู่แล้ว
กรณีล่าสุดนี้ ก่อนเกิดเหตุ ผู้ตายและเพื่อนๆ ได้ชวนผู้ก่อเหตุซึ่งเป็นเพื่อนข้างห้องร่วมวงกินข้าวเย็นด้วยกันอย่างมีไมตรีจิตด้วยซ้ำไป
นั่นหมายถึง ไม่มีหลักประกันใดๆ เลยว่า เพื่อน คนรู้จัก พ่อ หรือญาติใกล้ชิดที่เป็นชาย ที่ผู้หญิงปฏิสัมพันธ์ด้วยในชีวิตประจำวัน วันดีคืนร้าย จะไม่กลายร่างเป็นนักข่มขืนขึ้นมาได้
ถ้าการข่มขืนสะท้อนวิกฤตของเพศสัมพันธ์ในหมู่ชายไทยจำนวนหนึ่ง รากฐานในวิกฤตเรื่องเพศดังกล่าว คือการขาดหายไปของสิ่งที่เรียกว่า ความยินยอมพร้อมใจ (consent) หรือการเข้าใจว่า consent นั้นเป็นหัวใจสำคัญของการมีเพศสัมพันธ์ ในวัฒนธรรมแบบไทยๆ consent และการเคารพใน consent ของปัจเจกบุคคล ไม่เคยถูกสอนให้เป็นหลักการสำคัญในปฏิสัมพันธ์ทางเพศระหว่างชายและหญิง ไม่เคยถูกพูดถึงในละครน้ำเน่าไทย ไม่เคยถูกเอ่ยถึงในค่านิยม 12 ประการ
และยิ่งไม่มีในความคิดของผู้นำไทยปัจจุบันต่อประชาชนของตน
ต่อให้ดราม่าประชาทัณฑ์ให้เป็นข่าว หรือเพิ่มโทษให้หนักหนาสาหัสแค่ไหนก็ตาม ก็ไม่น่าจะช่วยให้วัฒนธรรมทางเพศของชายในสังคมไทยศิวิไลซ์ขึ้น คำนึงถึงการเคารพเสรีภาพบนเนื้อตัวร่างกายและความยินยอมพร้อมใจขึ้นมาได้ เพราะการผลิตซ้ำ sex ที่ปราศจาก consent ยังปรากฏให้เห็นหลังข่าวสองทุ่มเป็นประจำทุกวัน และการข่มขืนใจประชาชนโดยปราศจากความยินยอม ยังคงเป็นเรื่องปกติสามัญในสังคมไทย และเห็นได้ในหน้าทีวีทุกคืนวันศุกร์
