เมื่อวันที่ 23 กันยายน ที่โรงละครวังหน้า สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ นายสิริชัยชาญ ฟักจำรูญ อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กล่าวในงานเสวนา “โขน นาฏกรรมชั้นสูง องค์ความรู้คู่วัฒนธรรมชาติ” โดยมีศิลปินแห่งชาติ ผู้เชี่ยวชาญด้านนาฏศิลป์โขน มาร่วมเสวนา ว่า ขณะนี้มีการให้ข่าวเกี่ยวกับเอ็มวีเที่ยวไทยมีเฮ เจ้าของจริงที่ผลิตคือ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย(ททท.) ไปกันคนละทิศทาง บ้างก็บอกว่าไม่เหมาะสม บ้างก็มองว่าตนเป็นเต่าล้านปี บ้างก็ว่าโขนจับต้องไม่ได้ ตนขอชี้แจงตรงนี้เลยว่าสถาบันบัณฑิตฯ มีหน้าที่อนุรักษ์ สืบสาน พัฒนาและสร้างสรรค์ ส่วนกรณีเอ็มวีเที่ยวไทยมีเฮ น.ส.ลัดดา ตั้งสุภาชัย อดีตศิลปินกองการสังคีต กรมศิลปากร ไม่เคยเข้ามาร้องเรียนต่อสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ให้ระงับเอ็มวีดังกล่าว แต่เคยไปร่วมหารือกับฝ่ายผู้ผลิตที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยเท่านั้น เรื่องการแสดงโขนต้องทำความเข้าใจ 3 เรื่องคือ 1.ศิลปะ 2.จารีต และ3.จรรยาบรรณ การเอาศิลปะชั้นสูงไปต่อยอด ต้องทำให้สูงขึ้น ไม่ใช่ทำให้ต่ำลง ถ้าเช่นนั้นไม่เรียกว่าต่อยอด

นางรัจจนา พวงประยงค์ ศิลปินแห่งชาติ ศิลปะการแสดง(นาฏศิลป์ไทย-ละคร) กล่าวว่า ตนไม่ใช่นักอนุรักษ์วัฒนธรรมหัวโบราณ ในฐานะที่เป็นอาจารย์โรงเรียนนาฏศิลป์ โขนเป็นการรวมเรื่องวรรณกรรม การแต่งกาย การขับร้องและเครื่องดนตรี ถือว่าเป็นศิลปะชั้นสูงมาก แต่ไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่หวงแหนจนต้องไปติดบนข้างฝาจับต้องไม่ได้ ควรนำศิลปะนี้มาสร้างสรรค์ให้ถูกต้องถูกทางดีกว่าหรือไม่
“จรรยาบรรณของดิฉันอยู่ที่ศักดิ์ศรี เป็นศิลปินต้องมองให้ลึก มองให้ถูก ถ้าอยากสร้างสรรค์งานเกี่ยวกับวัฒนธรรม ให้ถามผู้ใหญ่หรือผู้รู้ ถ้าดิฉันเป็นผู้สร้างเอ็มวีนี้ ดิฉันจะไม่เอาทศกัณฐ์มาเป็นตัวชู แต่จะเอาลิงเป็นฝูงมาใช้แทน จะดูเป็นจุดเด่นมากกว่า ทั้งนี้อยากฝากเยาวชนให้ช่วยดูแลศิลปะของไทยให้มาก” นางรัจจากล่าว
ด้านนายปรเมษฐ์ บุณยะชัย ผู้เชี่ยวชาญสาขาศิลปะการแสดง กล่าวว่า การจะนำโขนไปทำอะไร ต้องเข้าใจฐานานุศักดิ์ ต้องพิจารณาให้ลึกซึ้ง ในฐานานุศักดิ์นั้น ยังมีจารีต อาจมีผู้สงสัยว่าทำไมถึงใช้การแสดงโขนในงานสำคัญทั้งงานมงคลและอวมงคล ไม่ได้เล่นในงานทั่วไป ยกตัวอย่างในงานอวมงคล การแสดงโขนหน้าไฟนั้นแสดงถึงความกตัญญูของผู้มีชีวิตที่แสดงออกต่อผู้ชีวาวาย อีกทั้งแต่ละงานต้องมีการเลือกตอนแสดงให้เข้ากับงานเพื่อความเหมาะสมกับงานนั้นๆ
“ผมดูเอ็มวีครั้งแรก รู้สึกว่าตลกดี แต่บางช่วงบางตอน ผู้ผลิตอาจจะไม่เข้าใจบริบทของวัฒนธรรมอย่างถ่องแท้ จึงทำให้คนที่รู้จริงออกมาต่อต้าน ผมไม่โทษผู้ผลิตที่นำโขนไปใช้แสดงในเอ็มวี เพราะเขาอาจไม่รู้ว่าอันไหนควร ไม่ควร ผมไม่เคยบอกว่าโขนต้องนำไปขึ้นหิ้ง แล้วนำไปทำอะไรไม่ได้ แต่ผมว่าการไม่มีที่ปรึกษาต่างหากที่เป็นสิ่งที่น่ากลัว”นายปรเมษฐ์กล่าว
ขณะที่นายจตุพร รัตนวราหะ ศิลปินแห่งชาติ ผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์โขน กล่าวว่า ผู้ผลิตสามารถนำโขนไปใช้ในการแสดงได้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องแสดงในบทบาทของโขน ไม่ใช่นำไปใช้ในทางที่ไม่ควร และอยากฝากว่าเมื่อสวมชุดโขนแล้วจะไปเต้นในลักษณะท่าทางที่ไม่ใช่โขนไม่ได้



