เปิดจดหมาย วิศวกรโยธา พ้อ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก่อนสลดลาโลก
จากกรณีนายภาณุเมศวร์ วิศวกรโยธา อายุ 27 ปี สังกัดกองช่าง เทศบาลแห่งหนึ่ง ใน จ.หนองบัวลำภู พบเป็นศพรมควันตัวเองในรถปิกอัพ ที่ริมบึงสีฐาน มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยมีจดหมายลักษณะคล้ายกับพินัยกรรมอยู่ในรถ โดยญาติเชื่อว่าฆ่าตัวตาย เพราะได้รับความกดดันจากหน่วยงาน ทำให้เครียดจนต้องยื่นใบลาออก ก่อนจะมาก่อเหตุสลด และมีผู้มาพบศพเมื่อเวลา 21.00 น. วันที่ 25 พฤศจิกายนที่ผ่านมา
โดยแม่ผู้ตายระบุว่า ลูกชายเพิ่งรับราชการได้เพียง 6 เดือน เพราะต้องการให้พ่อแม่มีสิทธิรักษาพยาบาล ซึ่งพ่อแม่ก็ภูมิใจในตัวลูกมาก เพราะเป็นเสาหลักของครอบครัว ที่ผ่านมาลูกบ่นว่างานไม่เหมาะกับตัวเอง ก่อนจะมีพัสดุส่งมาที่บ้าน แนบจดหมายมา กระทั่งมารู้ว่าลูกชายเสียชีวิตแล้ว โดยจะมีพิธีฌาปนกิจในวันนี้
สำหรับจดหมายดังกล่าวนั้น ฉบับแรก ระบุไว้ว่า
“โทรหาแม่ผม
ระบบท้องถิ่น ทต…..โครงการก่อสร้าง 1 โครงการ….
ผู้ควบคุมงาน ต้องไปรับค่าทดสอบวัสดุจากผู้รับจ้าง 1% ของมูลค่า และค่าป้ายเหล็ก ช่างคุมงาน ต้องเอาของเก่า ราคา 2,500 บาท และของค่าป้ายไวนิลอีก 2,500 บาท พอตรวจรับ ต้องไปรับค่ากรรมตรวจรับจากผู้รับจ้าง 1% ของมูลค่าโครงการมาเคลียร์ ให้กับกรรมการ พร้อมกับค่าควบคุมงาน 1% ของมูลค่าโครงการ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมขององค์กร กองช่าง ที่ทำกันมา
ข้าพเจ้าบรรจุ 1 มิถุนายน 2565 มาเจอระบบดังกล่าว พยายามปรับให้อยู่ได้ แต่ก็อยู่ไม่ได้ ขอยื่นลาออก ที่ ผอ. 1 ธันวาคม 2565 แต่ยังมีงานยังไม่ตรวจรับอีก 3 งาน ของ หจก…..
ล่าสุดถนนสาย… ผู้รับเหมาเทเสร็จแล้ว แต่ตอนนี้ถนนทั้งร่อนและแตก ผมไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะด้วยระบบที่สร้างกันมา เหมือนต้องผลักดันงานให้ผ่าน แต่เมื่อมีปัญหาคุณภาพ กลับกลายเป็นพูดอะไรไม่ได้ ตัดสินใจไม่ได้ ที่ต้องไปเอาเงินมาเคลียร์ให้กรรมการตรวจรับใหม่ ซึ่งผมไม่อยากทำ แต่งานมันยังค้างอยู่ในมือ เครียดมากนอนไม่หลับมาเป็นเดือนแล้ว
งานแต่ละงาน ผู้รับเหมาฟันราคามาต่ำๆ เพื่อให้ได้งาน แล้วก็ต้องจ่ายให้นายกค่างานที่ได้”
ขณะที่จดหมายอีกฉบับ เขียนไว้ระบุว่า
“ถึงพ่อกับแม่และป๊อก ผมขอโทษที่ต้องทำแบบนี้
ผมเจอการทำงานที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออก เพื่อนร่วมงาน ลูกจ้างที่ไซโครให้ผมต้องไปพูดเอาเงินค่าทดสอบวัสดุและค่าป้ายประชาสัมพันธ์โครงการมาให้มันทำ
มันเป็นลูกจ้างเก่าแก่ของเทศบาล มันพูดเข้าขากันดีมากกับ ผอ.
พอเอาเงินเขามา แล้วงานมีปัญหาเส้น……วันตรวจรับ ผู้ตรวจรับโทร ให้ผมไปเอาตังค์มาเคลียร์กรรมการ แต่ผมไม่ได้ไป เพราะผมมองดูเนื้องานไม่เรียบร้อย ถนนร่อน แตกร้าว
โครงการราคา 6 แสนกว่าบาท ฟันประมูลมาที่ 4 แสน ไหนต้องจ่ายให้นายกไปดูได้เลยครับงานเกือบจะทุกโครงการ ในเทศบาลตำบล…. ล่าสุดมีแต่ หจก……ได้ เพราะอะไร เพราะนายกรายงาน และคลังก็เป็นเหมือนตัวแทนผู้รับจ้าง เป็นคนดำเนินการทุกอย่างใหผู้รับจ้าง และได้ส่วนเปอร์เซ็นต์ ต่อโครงการ 3% ของมูลค่า
ผมมาบรรจุใหม่ กับให้ผู้ควบคุมงานตั้งแต่เดือนแรก ยังไม่รู้ระเบียบเท่าไหร่ แถมยังมาเจอการทุจริต จนเป็นระบบวัฒนธรรมของเทศบาลตำบล…..
ล่าสุดผู้รับจ้างขอเทคอนกรีตเส้น ….. ตอนเย็น ด้วยความสงสาร เพราะไปรับเงินค่าทดสอบวัสดุและค่าป้ายประชาสัมพันธ์ เขามาเหมือนช่างคนอื่นๆ เพราะเรามาใหม่ ก็ต้องตามน้ำไปก่อน แต่เพราะด้วยนิสัยที่เป็นคนไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เหมือนเขาจ้างคนอื่น ทำให้กลายเป็นการเกรงใจ สงสารผู้รับจ้างขอเทปูนเย็น ผมจึงตกลงว่าเท แต่ผมก็ออกไปดูจนเทเสร็จ เช้ามาเหมือนว่ามีเรื่องร้องเรียนหรืออะไร แต่ทุกคนทำเป็นแสร้งว่าไม่มีอะไร ได้แต่พูดเหน็บเรา ทั้งที่รู้ว่าผมจะโดนอะไร
ผมก็แค่คนคนหนึ่งที่ต้องการเรียนรู้ระบบราชการท้องถิ่น แต่สุดท้าย รู้ว่าผมปรับตัวเข้ากับระบบทุจริต จนเป็นนิสัยไม่ได้ ผมลาออกวันที่ 31 ตุลาคม มีผล 1 ธันวาคม แต่ยังมีงานในมือ คือควบคุมงานค้างอยู่ 4 ตัว เส้น….มีปัญหา ถนนร่อนและแตกร้าว กรรมการมีมติให้ ปาดคอนกรีตออก 50 ซม.ในการแก้ปัญหาตรงรอยแตก ซึ่งมันไม่ถูกต้อง แต่ ผอ.กองช่างก็ให้จบไป เพื่อจะได้ตรวจรับ และได้ตังค่ากรรมการจากผู้รับจ้าง
วันที่ 23 พฤศจิกายน ผอ.กองช่างและ ผอ.กองการศึกษา ในฐานะกรรมการตรวจรับโครงการได้ออกไปตรวจอีกครั้ง ให้ความเห็นว่า วิธีการแก้ดังกล่าวเรียบร้อย เพราะ ผอ.กองช่างให้ผมไปรับเงินจากผู้รับจ้างมาจำนวน 8,000 บาท ให้เป็นของกรรมการ 1 % และของช่างคุมงาน 1% ฝั่งละ 4,000 บาท ซึ่งผมไม่อยากได้เลย แต่เพราะอยากทำให้งานมันสำเร็จ หลังจากเอามาแล้ว เคลียร์ให้ ผอ.ช่าง 4,100 บาทและเขาก็เซ็นเรียบร้อยในพื้นที่ตรวจรับงาน และยังเหลือกรรมการท่านอื่นอีก 4 คน
โดยเขาบอกให้ผมเดินเอกสาร โดยให้บอก ผอ.กองการศึกษาว่า ค่าดูแลอยู่ที่เขาแล้ว แต่ยังเหลือกรรมการชุมชนอีก 2 ท่าน ซึ่งงานถนนเส้น….. แย่ขนาดนั้นคนปกติทั่วไป ไม่มีใครรับได้หรอก ยกเว้น ผอ.ช่าง ที่พยายามผลักดันให้ แค่ว่าผ่านแล้วได้เงินจากผู้รับจ้าง
ระบบท้องถิ่นไม่รู้เป็นเฉพาะเทศบาลตำบล….หรือไม่ เป็นอะไรที่แย่มาก ช่างเหมือนเป็นเครื่องมือสำหรับทำเงินให้กับผู้บริหาร ไม่เฉพาะนักการเมือง ข้าราชการตัวใหญ่ เช่น ผอ.กองช่างก็ตัวดี คอยแต่จะหาเศษหาเลยจากโครงการ กรรมชั่วของพวกเขา เล่ายังไงก็ไม่หมด
ขอให้พวกมันทุกคน ได้รับผลของการที่มันโกง ทุจริต หาเศษหาเลยจากหน้าที่
ร่างถ้ายังอยู่ดี บริจาคให้การวิภาคศาสตร์ มข.”
