อดีตทหาร เล่าชีวิต ‘เด็กบ้านนาย’ กินข้าวเหลือ-สาเหตุไม่มีเครื่องซักผ้า ชื่อ ‘คุณนาย-คุณหนู’ ไม่มีสิทธิ์เรียก
เมื่อวันที่ 12 มีนาคมที่ผ่านมา เฟซบุ๊ก Baphoboy ศิลปินรายหนึ่ง ได้เล่าประสบการณ์ชีวิต การเป็นนายทหาร ที่ถูกบังคับให้ไปเป็นเด็กบ้านนาย ที่หลายๆ คนคิดว่าสบายแต่จริงๆ ถูกปฏิบัติเสมือนเป็นทาส ไม่ว่าจะเป็นต้องซัก-รีด เสื้อยันชุดชั้นใน ได้เงินแค่วันละ 80 บาท อาศัยกินข้าวเหลือ
ห้ามใส่รองเท้าในเขตรั้วบ้าน รอเปิดประตูรั้ว เดินตามเก็บรองเท้า ทันที่นายท่านถอด และทุกเช้าจะต้องนำมาวางพร้อมใส่ ที่สำคัญไม่ได้รับสิทธิให้เรียกชื่อ คุณนาย-คุณหนู มากไปกว่านั้นเขายังยืนยันว่า เป็นเรื่องจริงที่ว่าบ้านนาย เกือบ 80% ไม่มีเครื่องซักผ้า พร้อมแชร์เหตุผลไว้ด้วย
ซึ่งเล่าไว้อย่างละเอียดว่า “ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมตัดสินใจสมัครทหาร ด้วยความตั้งใจที่จะพูดในน้ำเสียงของทหารเกณฑ์นายหนึ่ง มีคนหลายคนที่เสียโอกาสในชีวิต เพียงเพราะเขาดวงไม่ดี? ทำไมไม่เรียน ร.ด.? อยากให้มองกว้างๆ การเรียน ร.ด. มีค่าใช้จ่ายพอสมควร ความเป็นจริงคือ ร.ด. ไม่ได้เปิดโอกาสให้เด็กผู้ชายทุกคน
ร้อย 6 พัน 2 พลทหาร สิปปกร ประจำการ กองร้อยคนป่วย มีคนทุกรูปแบบ โรคหัวใจ ธาลัสซีเมีย วัณโรค ที่น่ากลัวที่สุด คือ ผู้ปวยจิตเวชที่ต้องมาอยู่ในระบบที่คนเหล่านี้คือตัวตลก ทำไมคนป่วยถึงต้องมาเป็นทหาร บางคนขาดการเข้าถึงข้อมูล แต่หลักๆคือการหาหมอ เพื่อวินิจฉัย
(ไม่ทราบว่าต้องออกโดยโรงพยาบาลทหารหรือป่าว) แต่ที่แน่ๆมีคนหลายคนที่เข้าไม่ถึงขั้นตอนการรักษา ผมมีเพื่อนหนึ่งคน ที่มาทราบในกรมว่าตัวเองเป็น HIV ตกใจกับอาการป่วยแต่สิ่งที่ตามมาน่ากลัวกว่านั้นมาก(การหยอกล้อ) ไว้มีโอกาสจะมาเล่า
มีเหตุผลมากมายที่ผมรู้สึกไม่ดี หนึ่งในนั้นคือน้ำตาของเด็กผู้ชายที่โดนพรากอิสรภาพ เพียงเพราะดวงไม่ดี (ดวงไม่ดีที่เกิดในครอบครัวยากจน)
เรื่องอุดทหาร มีราคามหาศาล หลายคนอาจจะพอทราบ วันที่รับ ส.ด.9 สัสดีอาจจะติดต่อพ่อแม่คุณไปเพื่อผลประโยชน์ ส่วนนี้อาจจะเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ยังต้องจับใบดำใบแดง
แต่ในทัศนะของผม ปัจจัยหลักๆ ที่ยังต้องบังคับ คือ ระบบข้างในที่หลายๆ อย่างไม่สมเหตุสมผล การฝึกที่หลายๆอย่างเหมือนจะแค่สนุก การบังคับโดยไม่มีข้อแม้ การหยามความเป็นคนจนลืมตัวว่าเราเป็นแค่ทาส
เด็กบ้านนาย ผมโดนบังคับเลือกไป อาจจะเพราะไม่ใช่ชายแท้ (บ้านเขามีลูกสาวสวย) อาจจะเพราะจบปริญญาตรี (เวลาเลือกคนทำความสะอาดห้อง ทหารชั้นผู้ใหญ่มักจะเลือกจากระดับการศึกษา ตอนอยู่กองร้อยผมประจำการล้างห้องน้ำผู้การ อันนี้สบาย เพราะถือเป็นห้องน้ำส่วนตัวผมไปด้วย)
ยืนยัน เรื่องจริงยิ่งกว่าละคร 80% ของบ้านนาย ทหารไม่มีเครื่องซักผ้า ผมซักเสื้อ ยันกางเกงใน เกิดมาไม่เคยรีดชุด น.ร. ใส่เองก็ต้องมาทำ โดนปฎิบัติเสมือนทาสเรือนเบี้ยดีๆ ได้เงินวันละ 80 อาศัยอาหารเหลือ ห้ามใส่รองเท้าในเขตรั้วบ้าน รอเปิดประตูรั้ว เดินตามเก็บรองเท้า ทันที่นายท่านถอด และทุกเช้าจะต้องนำมาวางพร้อมใส่
“ไม่ทราบว่า ให้ผมเรียกว่าอะไรคับ” เรียกคุณนาย ก็ได้จะ ส่วนลูกสาวให้เรียกคุณหนู แม้แต่ชื่อ ผมก็ไม่มีสิทธิ์เรียก ผมทนอยู่ได้ 3 วัน เป็นครั้งแรกที่ร้องไห้ให้แม่ได้ยิน
บางคนบางหน้าที่บางตำแหน่งอาจเป็นการปูพื้นฐานในการยกคนบางกลุ่มให้ดูประเสริฐมากกว่าคนบางกลุ่ม นี่คือหนึ่งในคำตอบที่ว่าทำไมบ้านนายทหารถึงไม่ใช้เครื่องซักผ้า คงเพราะ การที่สามารถสั่ง ใช้เช็ดขี้เช็ดเยียว การที่ทำน้ำหกแล้วมีคนตามเช็ด มันดูสูงส่งกว่า
วิธีคิดแบบเจ้านาย ไม่เพียงส่งต่อมาในระบบทหารแต่เป็นทั้งครอบครัว 6 เดือนที่เป็น บางทีก็เผลอลืมตัว อินกับการเป็นเจ้านายลูกน้องหลายๆครั้ง
ชนชั้นนึงที่เรียกว่า นายทหาร กำลังนำภาษีว่าด้วยรั้วของชาติ ไปใช้เป็นทาสส่วนตัว เกียรติยศของชายไทย เป็นแค่คำหลอกลวงเป็นแค่ตลาดให้พวกนายทหารมาดูตัวไปใช้ประโยชน์ส่วนตน สิ่งที่พอจะได้กลับมาช่วงเป็นทหาร คงเป็นความสนุกมหาศาล ความเพลิดเพลินกับการลืมความเป็นคน
ทหารจะต้องไม่ใช่การบังคับ มีแต่ข้อดีกับภาพลักษณ์องค์กร ทั้งคุณภาพบุคลากร ความโปร่งใส ผลประโยชน์ คอรัปชั่น จะลดลง หรือข้อดีทั้งหมด จะเป็นข้อเสียของผู้ถือผลประโยชน์ กระมัง #เกณฑ์ทหาร”
