แม่น้องการ์ตูน ไม่สู้แล้ว คดีคนเมาขับรถซิ่งชนลูก หมดอายุความ 19 ก.ย.นี้ คู่กรณีไม่มี ไม่หนี ไม่จ่ายแม้แต่บาทเดียว แต่เหยื่ออยู่กับหายนะไปตลอดชีวิต
จากกรณีคนขับรถกระบะแต่งซิ่งเมาแล้วขับแข่งกันมา ก่อนเสียหลักพุ่งชนร้านสเต๊ก ปากซอยเอกชัย 119 ย่านบางบอน กรุงเทพฯ เมื่อปี 2557 ทำให้ น้องการ์ตูน บาดเจ็บสาหัส ปัจจุบันเป็นผู้ป่วยติดเตียง โดยมีแม่ดูแลใกล้ชิด ขณะที่ พ่อของน้องการ์ตูน เสียชีวิต
ส่วนคนขับรับโทษติดคุก 1 ปี ไม่รอลงอาญา ศาลสั่งจ่ายค่าชดเชย 6 ล้านบาทให้ครอบครัวน้องการ์ตูน จนถึงวันนี้เกือบ 10 ปีแล้ว คู่กรณีไม่เคยมาดูอาการ เยียวยาและปฏิบัติตามคำสั่งศาล
เมื่อวันที่ 1 กันยายนที่ผ่านมา แม่น้องการ์ตูน เผยทางแฟนเพจ ร้านสเต็กคุณแม่การ์ตูน Mother’s Grill Steak House “ย่างด้วยรัก หมักด้วยใจ” ถึงความคืบหน้าทางคดีที่จะสิ้นสุด (10 ปี) วันที่ 19 กันยายนนี้ พร้อมระบุ “นับจากนี้ขอไม่สู้แล้ว”
แม่น้องการ์ตูนระบุว่า
สู้ ก็แพ้ ไม่สู้ก็แพ้ ✌️✌️🥰🥰
ขอสรุปบทชีวิตของแม่และน้องการ์ตูน ในเดือนที่เกิดเหตุ 19 กันยายน 2557 เหตุการณ์ที่ไม่มีใครให้อยากเกิดขึ้น และคดีความจะหมดในวันที่ 19 กันยายน 2567
อุทาหรณ์ภาคต่อ (บทสรุป)
ประเทศไทย ขับรถแข่งกัน
บนถนนหลวงผลลัพธ์คือ
ตาย 1 ศพ
เด็ก 5 ขวบ พิการอีก 1 คน
โทษที่จะได้รับคือ
ติดคุก 1 ปี และไม่ต้องเสียเงินเยียวยาตามคำสั่งศาล
แม้แต่บาทเดียว ‼️
‼️ย้ำ..แม้แต่บาทเดียว
✌️วิธีง่ายๆ
ก็แค่ไม่ครอบครองทรัพย์สินอะไรยาวๆ 10 ปีและให้เจ้าทุกข์ฟ้องล้มละลายก็ทนอีกแค่ 3 ปี
(ก็ทนมา10ปีแล้วทนอีกแค่ 3 ปี ชิวๆ)
The end จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง Set Zero กลับมาใช้ชีวิตปกติได้สบายๆ✌️😁
😥ฝั่งเหยื่อ สิ่งที่เหยื่อจะได้รับคือ???
✅ สูญเสียชีวิตคนในครอบครัว
✅ ทุกอย่างที่เคยวางแผนไว้ให้ลูก พัง‼️ครอบครัว พัง‼️จากชีวิตครอบครัวที่ไม่ลำบาก พัง‼️
✅ ต้องหาเงินดูแลรักษาผู้พิการตลอดชีวิต
(รายจ่ายตลอดชีพจนกว่าจะสิ้นลม ซึ่งไม่รู้ว่าแม่หรือลูกที่จะสิ้นลมก่อนกัน)
✅ กระดาษ 1 แผ่นที่ศาลให้ตอนจบคดีว่าคนผิดจะต้องเยียวยาและชดใช้ให้กี่บาท
(ศาลแค่สั่งว่าถ้าจะจ่ายต้องจ่ายกี่บาท แต่ไม่จ่ายก็ได้ก็ศาลแค่สั่งเฉยๆ)
✅ เจ้าทุกข์ถ้าอยากได้เงินก็แค่ไปหาเงินมาจ้างคนให้ตามสืบทรัพย์ 10 ปี +3ปี(ตอนฟ้องล้มละลาย)
ถ้าเจ้าทุกข์ไม่มีเงินจ้างล่ะ? ก็ตามยึดทรัพย์ไม่ได้เลยไง
(ก็ไม่มีเงินไปจ้างแล้วใครจะมาทำให้ฟรีๆ คะ)
แล้วถ้าคนผิดมันตั้งใจทำให้ตัวเองไม่มีทรัพย์สินล่ะ ?
ก็เท่ากับจ่ายเงินจ้างคนตามสืบทรัพย์ฟรีๆ
(ก็ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่ายอ่ะ
จะทำไม มีปัญญาทำไรได้ป่ะล่ะ)
เพราะกฎหมาย Thailand กำหนดให้ “เหยื่อ” ต้องมาแจ้งกองบังคับคดีเองว่า ผู้กระทำความผิดมีเงินมีทรัพย์อะไรให้ไปตามยึดบ้าง
(อธิบายง่ายๆ คือหน้าที่ของ “เหยื่อ” หรือเจ้าทุกข์ คือไปหาไปสืบทรัพย์ผู้กระทำผิดเอาเองนะเธอ เพราะไม่ใช่หน้าที่ของหน่วยงานรัฐนะตัวเธอ✌️)
✅ “เหยื่อ” เงินไม่มีต้องทำไง? ง่ายๆ ก็ทนให้ครบ10 ปี
แล้วไปหาเงินไปกู้เงินมาจ้างทนายทำเรื่องฟ้องล้มละลายผู้กระทำความผิดเอง
(เหยื่อจ่ายอีกแล้ว)
*คดีน้องการ์ตูนหน่วยรัฐช่วยส่งทนายมาทำเรื่องส่งฟ้องล้มละลายให้*
ขั้นตอนนี้จะได้กระดาษใบที่ 2 มาใส่กรอบโชว์แลกกับความอัปยศของชีวิตที่ฝั่ง “เหยื่อ” ได้รับมาตลอด 10 ปี
ระหว่างทางมีทนายหลายท่านยื่นมือเข้ามาให้คำปรึกษาและอาสาตามสืบทรัพย์ให้
พอทำไปช่วงนึงก็หายกันไป เพราะแต่ละท่านก็ต้องทำงานส่วนของตัวเองเพราะทุกท่านก็มีครอบครัว ไม่สามารถช่วยได้ตลอด เพราะทุกอย่างมีค่าใช้จ่ายทั้งนั้น
(ตรงจุดนี้คุณแม่เข้าใจและต้องขอขอบพระคุณพี่ๆ ทนายทุกๆ ท่านมากๆ จริงที่เข้ามาช่วยคุณแม่นะคะ🙏)
✅ขอย้อนกลับไปเรื่องการดูแลรักษาลูกที่เป็นผู้ป่วยพิการไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้
เพราะความแรงของรถที่พุ่งชนทำให้ “สมอง” ไหลออกมาจากกะโหลกศีรษะ เป็นเหตุให้สมองตายไป 75%
ไม่เพียงแค่นั้นดวงตาทั้ง 2 ข้างยังบอดสนิทและพูดไม่ได้
อวัยวะภายในบางส่วนโดนตัดทิ้งเพื่อรักษาชีวิต
ไม่มีภูมิคุ้มกันร่างกายใดๆ และเหลือปอดเพียง 1 ข้าง
แต่ชีวิตของน้องการ์ตูน…ยังมีลมหายใจ
น้องการ์ตูนยังสามารถยิ้มและร้องไห้ได้ นั่นคือการสื่อสารที่เหลืออยู่เพียง 2 สิ่ง
แต่การยิ้มและร้องไห้ของน้องการ์ตูนนั้น คุณแม่ไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าน้องการ์ตูนยิ้มเพราะอะไร หรือร้องไห้เพราะอะไร
หัวอกคนเป็นแม่ไม่มีทางเลือกอื่น ทางเดียวที่ต้องทำคือการดูแลรักษาชีวิตของลูกให้มีลมหายใจต่อไป
แต่สิ่งที่ต้องแลกกับลมหายใจของลูก คือค่าใช้จ่ายในเเต่ละเดือนสูงมากๆ จนบางครั้งก็ท้อ
และสิ่งที่แม่ต้องคิดหนักและเจ็บอยู่ในอก จุกอยู่ในใจตลอด
คือในวันข้างหน้า
ถ้าแม่ไม่สามารถดูแลน้องได้แล้ว แม่ใกล้สิ้นลมขึ้นมา สิ่งที่แม่ต้องเลือกคือต้องให้ลูกไปก่อนแม่😓
เพราะไม่มีใครที่จะดูแลรักษาน้องได้อีกต่อไป นั่นก็แปลว่าน้องจะมีอายุขัยได้มากที่สุด เท่ากับที่แม่จะมีชีวิตอยู่😥
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงและสภาพที่เป็นอยู่ ต้องดำเนินไปในวิถีทางนี้
ในละครหรือหนังตอนจบใช่ว่าจะ happy ending เสมอไป
หลายต่อหลายเรื่องก็จบแบบ bad ending เฉกเช่นเดียวกับเรื่องนี้
นี่คือบทสรุปของคดี
“น้องการ์ตูน” ที่เกิดขึ้น
เมื่อ 19 กันยายน 2557
คดีดังที่ไม่มีใครลืม….แต่
คนผิดสบายตัว…แล้วถีบความหายนะอยู่กับเหยื่อไปตลอดชีวิต😥
กฎหมายไทยช่วยได้แค่
กระดาษจริงๆ…นะ…หรือ…???
#thailand only
แม่ขอกราบขอบพระคุณ สื่อมวลชนทุกท่าน รวมถึงรายการดังๆ ทุกรายการ และเพจใหญ่ทุกเพจที่ช่วยเหลือแม่ และแฟนเพจทุกท่านที่สนับสนุนแม่ และน้องการ์ตูนมาเสมอ นับจากนี้ขอไม่สู้แล้ว ขอให้เคสแม่เป็นอุทาหรณ์สอนใจแก่ผู้ประสบเหตุการณ์เช่นกันนะคะ🙏🙏
