เมื่อวันที่ 2 มกราคม นายชายชาญ ใบมงคล หรือพี่เบล ครีเอทีฟโครงการก้าวคนก้าวเบตง-แม่สาย โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัว “Chaichan Baimongkol” หลังทีมงาน “ก้าว” ร่วมจัดงานฉลองปีใหม่กับ โน้ส อุดม แต้พานิช เมื่อคืนวันที่ 1 มกราคมที่ผ่านมา โดยระบุว่า “คอสเพลย์นั้นสำคัญไฉน ปกติพี่ตูน บอดี้สแลม จะเป็นกำหนด Theme งานเลี้ยงปีใหม่เองทุกปี ปีนี้แกบอกว่าให้มาใน Theme “ก้าวคนละก้าว” และทุกคนที่มาในงานต้องแต่งเป็นอะไรที่บ่งบอกว่ามาจากงานก้าว…
ใครจะแต่งยังไงไม่รู้แต่แก๊ง 3 เฒ่าของเราต้องเล่นใหญ่ไว้ก่อน พี่โด๋วมาในชุดทหาร พร้อมอาวุธครบมือ M 16 ในมือแกคือ bb gun รุ่นยิงแรงกระป๋องทะลุคิดว่าแกจะมายิงใคร แกบอกว่า “ไม่ได้เอามายิงใคร…แต่อาจจะยิงขึ้นฟ้าบ้าง ซัก 11 นัด” ข้ามไปที่ผมกะเฮียโน้ส เราสองคนนัดกันซะดิบดีว่า cosplay ที่เราอยากใส่กันคือหมอเมย์กับแม่หมอ ผมเป็นหมอเมย์เฮียโน้สเป็นแม่หมอ ผมไปหาซื้อเสื้อชมพู กางเกงกีฬา แต่ผ้าบัฟหวานๆ ไม่มี ก็เลยเอาผ้าคาดเอวที่ไดโสะมาสวมหัวแทน ส่วนปลอกแขนก็ใช้ถุงเท้าเจาะรูเอาดูๆ ไปคล้ายหมอเมย์ตรงไหน แต่ก็มีแก๊ง gdh ที่พร้อมใจกันคอสเพลย์หมอเมย์ จนพวกเรากลายเป็นแก๊ง มม ไปเลย…
ส่วนเฮียโน้สที่แต่งเป็นคุณแม่นั้น บอกตรงๆ ว่า “เหมือนเกินไป ทั้งชุดนักวิ่ง รองเท้า 5 fingers กระเป๋าคาดเอว วิกผมขาว…ลงทุนกระทั่งใส่ยกทรงเติมหน้าอก วิ่งกระย่องกระแย่งเข้างานโดยมีลูกสาวตัวกลมๆ จับมือเข้ามาด้วยกันทุเรศทุรังไม่ใช่น้อยแต่ที่หักมุมคือ…คืนนี้หมอเมย์ไม่ได้มา แต่งกันเก้อเลย กะว่าจะมาล้อหมอให้สาแก่ใจ ปรากฏว่าหมอเมย์ไม่สบายได้แต่ส่งรูปไปให้และบอกว่าพวกเราคิดถึงนะ
พี่โอลงทุนทาตัวมาดำเมี่ยม แล้วบอกว่าผมคือบัวขาว ผมคิดในใจว่า ถึงไม่ทาพี่ก็ดำอยู่แล้วพอทาตัวปุ๊บไม่มีใครกล้าเล่นด้วยเลย กลัวเปื้อน พี่โอ๊ตอยากแต่งเป็นเด็กนักเรียนก็เลยชวนผมไปซื้อชุดนักเรียนที่ big c ปรากฏว่าไม่มี ขณะที่กำลังจะถอดใจ ผมบอกว่า ซื้อเสื้อกล้าม 1 ตัวกางเกงบอลสีอ่อนๆ 1 ตัวผ้ากันเปื้อนน้ำลาย 1 ผืนทาแป้งหน้าขาวๆ + ดูดจุกนมเท่านี้ก็คือเด็กทารก เดี๋ยวพี่ตูนเห็นเค้าต้องอยากอุ้ม ปรากฏว่าพี่ตูนชอบใจใหญ่หัวเราะเอิ๊กอ๊าก ยกให้พี่โอ๊ตเป็นคอสเพลย์ชนะเลิศในใจแกไปเลย…
“คอสแนวแปลกๆ ก็มีโจ๊ก แต่งเป็นโลโก้งานก้าว แชมป์แต่งเป็น web side ก้าว อัพเดตยอดบริจาคได้ด้วย!พี่อั้น producer วง Labanoon แต่งเป็นพระ หมอโอ๊ตแต่งเป็นคุณยาย แถมเขียนหน้าเหี่ยวด้วย ถ้าผมเป็นคนไข้แก บอกตรงๆ ผมเลิกไหว้ 5 แก๊งอิไตรแต่งเป็นคุณหมอคุณพยาบาล พี่อ๊อฟบิ๊กแอสเป็นคุณจิมมี่ ก้อยใส่ชุดเป็ดน้อย”
แต่ที่สะดุดตาเหลือเกินคือในงานมาสคอตเป็ดเหลืองเดินอยู่ เป็ดหัวโตๆ อย่างที่เราเห็นในสวนสนุกอย่างงั้นเลย แล้วอีเป็ดตัวนี้คึกเหลือเกิน เต้นไม่หยุดเลย ลูกๆ หลานๆ เด็กๆ ในงานชอบมาก รุมทึ้งเป็ดกันใหญ่ ผมชื่นชมทีมงานว่า “แหม่จ้างมาสคอตมาด้วยเว้ย ปีนี้โคตรลงทุน” เราก็ไปรุมถ่ายรูปกะมาสคอตเป็ดกัน โดยมีแก๊งคอสเพลย์จากนรกล้อมรอบตัวเป็ดผมได้ยินเป็ดหัวเราะออกมา หัวเราะด้วยเสียงเบาๆ….
ลูกพี่เองเหรอ? กรี๊ด…ในชุดเป็ดคือ พี่ตูน มิน่า คึกเหลือเกิน เต้นยุกๆ ยิกๆไม่หยุดหย่อน สงสัยเก็บกด พวกเราพอรู้ว่าเป็นพี่ตูนก็ดีใจถ่ายรูปกันใหญ่เป็ดเองก็ออกแอ๊กชั่นน่าดู ทั้งกระพือปีก ทั้งส่ายก้น ทั้งน่ารักน่าเตะ…แต่ก้อออไม่มีใครกล้า แต่ถามว่าอยากไหม….อยาก เป็ดหันมาบ่นกับผมว่า “เมื่อกี๊ตอนถ่ายรูป ผมจะยิ้มทำไม เซอร์วิสกระทั่งในชุดเป็ด
สำหรับผมคืนนี้ถึงแม้ไม่มีรางวัลเป็นจริงเป็นจังเรื่องการแต่งกาย ผมก็อยากยกรางวัลที่หนึ่งในใจให้เป็ดตัวใหญ่ของ พี่ตูน เพราะถึงมันจะดูน่ารัก แต่ในชุดมันก็ร้อนเหมือนกัน พอพี่ตูนแปลงร่างเป็นเป็ดแล้ว เหมือนแกลืมความร้อน แล้วปล่อยแต่ความสนุกออกมา คึกมาก เอ็นเตอร์เทนมาก เหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก 4 ขวบอีกครั้งความน่ารักแบบเด็กๆ ของ อาทิวราห์ แผ่กระจายเรียกเสียงหัวเราะและมอบความสุขให้ทุกๆ คนในงานตลอดเวลา…ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ตูนถึงรักเด็กๆ? เพราะตัวแกก็ยังเป็นเด็กอยู่เสมอ…
ก็น่าคิดนะว่า…คอสเพลย์เป็นเหมือนการตกแต่งปลอมตัวก็จริงแต่เราก็อยากจะแต่งเป็นสิ่งที่เราชอบนั่นแหละชอบมาก ก็ยิ่งทุ่มเทมากคอสเพลย์จึงเหมือนกับภาพสะท้อนในใจเราออกมาผ่านเสื้อผ้า…ผ่านการแสดง ดูอย่างเฮียโน้สสิ เอาซะเหมือนแม่ 5555
ขอบคุณเฟซบุ๊ก Chaichan Baimongkol
