เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ นักดนตรีชื่อดัง ‘เล็ก คาราบาว’ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Lek Carabao Solo มีเนื้อหากล่าวอาลัย ดร.ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตในช่วงเช้าวันนี้ด้วยโรคมะเร็งลำไส้โดยเล็ก คาราบาว เล่าว่า ตนและดร.ชาญชัยเป็นเพื่อนกัน คบกันตั้งแต่เรียนช่างกลที่อุเทนถวาย ยังไม่เคยลืมคืนวันครั้งเก่า โดยขอให้เพื่อนหลับให้สบาย
เนื้อหามีดังนี้
เพื่อนของผม ท่าน ดร.ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง
พี่แอ๊ดเคยพูดกับผมว่า “เดี๋ยวนี้คิดถึงใครไกลแค่ไหนก็ไปหาเลย” แกหมายถึงคนรุ่นเรานั้นเดินทางมาถึงจุดหนึ่งของชีวิตที่เป็นสัจธรรมจริงแท้แน่นอนมิอาจปฏิเสธได้
อีกครั้งที่ต้องบอกว่า “ชีวิตคือการเดินทางผ่านกาลเวลา” ซึ่งแต่ละคนมีไม่เท่ากัน แต่เริ่มต้นเหมือนกันและลงท้ายเช่นเดียวกัน ไม่ว่าใครก็มิอาจหลีกหนีได้ เกิดแก่เจ็บตายคือความเหมือนกันและเท่ากันของชีวิตอย่างแท้จริง
วันนี้ผมต้องเสียเพื่อนไปอีกคน ท่าน ดร.ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง อดีต รมว.อุตสาหกรรม ท่านมีคติประจำใจว่า “คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกกระทำได้”
เราคบกันตั้งแต่วันแรกๆของการเป็นเด็กช่าง (อุเทนถวายรุ่น 40) รุ่นเดียวกันกับพี่แอ๊ด คาราบาว ยุคนั้นใส่กางเกงขาสั้นเข็มขัดขาวถุงเท้าขาว ปักที่อกเสื้อว่า กส.และเลขประจำตัว
ผมเป็นคนที่จำตัวเลขไม่เก่ง แต่เลขบางเลขกลับไม่ลืม เช่นเบอร์โทรศัพท์แฟนคนแรก และเลขประจำตัวนักเรียน อาจเป็นเพราะมีเพื่อนรักที่มีเลขประจำตัวขนาบหน้าหลังก็เป็นได้ อีกอย่าง ถ้าลืมก็ยังถามเพื่อนได้ คือคุณประกอบมีเลขประจำตัว 15436 ส่วนผม 15437 ท่านชาญชัย 15438
ภาพวันคืนเก่าๆสมัยที่เรายังเป็นเด็กช่างยังคงมิเลือน เพื่อนผม (ท่านชาญชัย) เป็นนักกีฬาชกมวยของโรงเรียน อีกทั้งยังเป็นเพื่อนที่มีอาวุโสที่สุดในรุ่น เพื่อนๆจึงเรียกกันเล่นๆว่า “แก่”
ก็สมกับสมญานามแหละครับ เพราะเพื่อนดูจะเป็นคนที่มีประสบการณ์มากกว่าเพื่อนๆในรุ่น โดยเฉพาะผม ซึ่งเป็นเด็กไม่เอาไหนในแทบทุกเรื่อง วันๆคิดแต่เรื่องเล่นดนตรี
นึกถึงคืนวันที่เรานั่งตะโกนร้องเพลงของวงแกรนด์ฟังค์แข่งกับเสียงฝนที่เทกระหน่ำมาบนหลังคาโรงฝึกงานจนอาจารย์ต้องร้องตะโกนแข่งขึ้นมาว่า “ใครแหกปากวะ ไปลากคอมันมาดิ”
เพื่อนเป็นคนมีวิสัยทัศน์ตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว เป็นนักพูดนักวางแผน ส่วนผมเอาแต่วาดรูปเครื่องดนตรีและเวทีดนตรีในฝัน
ครั้งหนึ่งเพื่อนเคยบอกให้ผมออกจากการเรียนไปเป็นนักดนตรีอาชีพที่จ.อุดรฯ สมัยนั้นเป็นยุคสงครามเวียตนามปะทุ อิสานบ้านเรากลายเป็นแคมป์จีไอ ทั้งเมืองจึงเต็มไปด้วยทหารอเมริกันและผับบาร์
เพื่อนชมว่า “ฝีมืออย่างเล็กหาวงและงานประจำได้สบายมาก”
ไม่ว่าอย่างไร ผมไม่ได้ทำตามคำแนะนำของเพื่อน คือตอนนั้นผมยังแค่สิบแปดเองง่ะ และก็โชคดีมากๆเลย เพราะหลังจากนั้นไม่นานทหารอเมริกันก็โดนนักศึกษาไทยเดินขบวนไล่
จากวันนั้นถึงวันนี้ผมก็วิ่งหาความฝันของผมจนเจอ และแน่นอนว่าเพื่อนของผมก็เจอฝันของเค้าเช่นกัน ทุกวันนี้เพื่อนดำรงค์ตำแหน่ง ประธานกรรมการมหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ-ธนบุรี
“หลับให้สบายนะเพื่อน”
Lek Carabao Solo Lekbaostore – เล็กบาวสโตร์ – LekCarabao DrinkingWaterช
