ทีมชาติไทยในฟุตบอลโลก รอบ 12 ทีม อาจจะคืนความสุขให้แฟนๆ ได้ไม่เท่าเดิม บางคนที่ไม่อดทนนักถึงกับบ่นเอาด้วยซ้ำ บรรยากาศอึมครึมในช่วงนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นับตั้งแต่ ซิโก้ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง เข้ามาเป็นกุนซือเต็มตัว
ทีมไทยแพ้ทั้ง ซาอุดีอาระเบีย, ญี่ปุ่น, อาหรับเอมิเรตส์ ความฝันที่จะไปฟุตบอลโลกเหลือแค่ ริบหรี่ ความจริงถ้าพูดตามตรงก็ต้องบอกว่า เราคงตกรอบแหละ แม้ว่ายังเหลือคิวเตะอีกเกินครึ่ง ก็น่าจะกลับมาลำบากแล้ว
แต่ถ้าจะพูดว่าทีมไทย ล้มเหลว เล่นไม่เอาไหนมันก็ ไม่ใช่ นะครับ
ซิโก้ อาจจะบอกตรงๆ ไม่ได้ แต่ก็ย้ำอยู่เรื่อยๆ ว่า รอบนี้ เราเป็นรองเขาหมด ทีมไทยเหมือนทีมน้องใหม่ นานๆ จะผ่านเข้ามาซะที ทุกนัดที่ลงเล่นจึงเป็นงานยากทั้งนั้น แต่เราจะเล่นให้คุ้ม สู้ให้สนุกทุกเกม
ที่ผ่านมา 3 นัด ทีมไทยทำได้ตามนั้น ถึงจะไม่ชนะ แต่ก็แพ้แบบไม่น่าเกลียด ไม่เสียของ
ถ้าจะมีจุดที่ต้องย้ำก็คือ เราแพ้แบบได้ลุ้น แต่ก็แพ้เขาจริงๆ
ทีมไทยเล่นดี แต่ดีครึ่งเดียว คือดีเวลาได้บอล แต่เล่นแบบไม่มีบอลยังต้องปรับปรุง เราชอบเล่นเร็ว เวลาได้บอล และขึ้นเกมบุกอย่างรวดเร็ว จะเล่นกันวูบวาบเชียว เจ ชนาธิป เอาตัวรอดในระดับนี้สบายๆ แต่ถ้ามีกองหน้าที่เร็วพอๆ กัน กล้าฉีก กล้าเติมอย่าง ธนา ชะนะบุตร ลงเล่นด้วยกันบ่อยๆ ทีมไทยจะได้ประโยชน์จากชนาธิปมากกว่านี้อีกเยอะ
เกมรุกเราโอเค ไม่เหมือนเกมรับที่ยังแก้ไม่ตก ทีมไทยเสียบอลแล้ว ทำอะไรไม่ถูก และไอ้ที่ทำก็ยังไม่ดีพอ ทั้งการเพรสซิ่ง การประกบตัว การคุมพื้นที่
ถ้าจะโทษโค้ชมันก็ง่าย แต่ถ้ามองแบบแฟร์ๆ ก็ต้องยอมรับ นักเตะไทยไม่ถนัดเล่นเกมรับ ธรรมชาติของบอลไทยไม่ใช่บอลเชิงรับ แม้แต่บรรดาทีมในไทยลีกก็ไม่มีทีมไหนเด่นเรื่องเกมรับเลยซักราย
ทีมชาติไทยเล่นเกมรับย่ำแย่ จึงไม่ใช่ เรื่องแปลก อะไรเลย
เรื่องนี้ ถ้าจะแก้คงต้องใช้เวลา และใช้ความอดทน นักเตะต้องเรียนรู้วิชาใหม่ๆ แฟนบอลเองก็ต้องทำความเข้าใจ ถ้าวันหนึ่งทีมไทยเล่นสนุกน้อยลง แลกกับการได้ผลแข่ง ได้แต้มในเกมยากๆ เพิ่มขึ้น
เราต้องมีวินัย ต้องเป็นผู้ใหญ่ เพราะสุดท้ายแล้ว ฟุตบอลก็สำคัญแค่ เล่นยังไงให้ชนะเท่านั้นเอง
และการจะชนะทีมอย่าง ญี่ปุ่น, อาหรับเอมิเรตส์ มันก็ต้องทำงานหนักมาก อุทิศตัวเองสูงมาก
หยุดฝัน หันมาเผชิญความจริงอันยากลำบากกันเถอะ!
