กาลครั้งหนึ่ง ณ ปารีส : ดีแต่ก็ยังไม่สุด
แม้ว่าจะจบลงด้วยความสวยงามและความแปลกใหม่กับพิธีเปิดการแข่งขัน ที่เป็นประวัติศาสตร์ว่ามันไม่ได้ถูกจัดในสนามกีฬา
แต่ก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่ออกมาทั้งหมดนั้น มันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียต่างกันออกไป
ข้อดีแน่นอนว่านี่คือพิธีเปิดที่แปลกใหม่ สะดุดตา และดูสวยงามไปด้วยทิวทัศน์ของกรุงปารีส นอกจากนี้เจ้าภาพยังจัดการแสดงออกมาได้อย่างสวยงาม สอดแทรกประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเอาไว้อย่างแยบยล
แต่ข้อเสียที่เห็นอย่างชัดเจนสำหรับผู้ที่อยู่ภาคสนาม หรือประชาชนที่มารอชมติดริมแม่น้ำแซน คือทุกคนไม่สามารถเห็นภาพทุกอย่างที่ทั่วโลกได้เห็นกันได้ ส่วนใหญ่จะต้องเป็นการรับชมผ่านจอที่ติดอยู่ริมแม่น้ำ ซึ่งก็อยู่ไกลจนไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนมากนัก
ส่วนข้อเสียต่อมาหนักๆ เลย ก็คือด้วยการใช้วิธีการล่องเรือ ทำให้พิธีเปิดทำออกมาค่อนข้างกินเวลานาน ขณะเดียวกันถ้าผู้ชมจากทางบ้านรู้สึกว่าการแสดงมันอืดๆ หรือพยายามยืดให้มีเวลายาวนาน ส่วนหนึ่งเลยก็เป็นเพราะว่าสภาพอากาศที่ประเทศฝรั่งเศส กว่าจะมืดก็ต้องรอเวลาถึง 4-5 ทุ่ม ถ้าไม่ดึงให้จบเกือบเที่ยงคืน ภาพแสง-สี ที่วางเอาไว้ ก็คงจะเห็นได้ไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก
และที่สำคัญที่สุดเลยคือเรื่องของสภาพฟ้า-ฝน ที่ไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ เรียกว่าตกเรื่อยๆ และหนักขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งส่วนนี้คนที่จะได้รับผลกระทบมากที่สุดก็คือบรรดานักกีฬาที่ต้องอยู่บนเรือเกือบ 3 ชั่วโมง มันอาจจะมีผลทำให้นักกีฬาป่วยเป็นไข้ แล้วส่งผลกระทบต่อการแข่งขันได้เช่นกัน
แถมจากการที่ฝนตก ทำให้บรรยากาศมันเซ็งไปค่อนข้างมาก สิ่งที่ควรจะเป็นสีสันที่สุดอย่างชุดประจำชาติของแต่ละชาติ กลับกลายเป็นว่าถูกสวมทับด้วยชุดกันฝนกันทั้งหมด เท่ากับว่าที่เตรียมมา (และที่ดราม่ากันมาโดยเฉพาะประเทศไทย) ไม่มีประโยชน์เลยด้วยซ้ำ
ก็เอาเป็นว่าการจัดพิธีเปิดแบบนี้เป็นแนวคิดที่ดี แต่จะมีใครทำซ้ำหรือไม่นั้น
คงคิดหนักน่าดู!!!
