บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้แชมป์ไปแล้ว สร้างประวัติศาสตร์เป็นทีมแรกที่ คว้าแชมป์ไทยลีกถึง 5 สมัย โดยเฉพาะครั้งที่ 5 ล่าสุด ถือเป็นมาสเตอร์พีซ เพราะได้มาด้วยการคว่ำเต็ง 1 เมืองทอง ยูไนเต็ด แบบพลิกความคาดหมาย
ความจริงบุรีรัมย์เป็นทีมเต็งทุกปีแหละ แต่ปีนี้ใครๆ ก็มองว่า เมืองทองต้องมา ดูจากนักเตะที่เต็มไปด้วยตัวทีมชาติไทย พวกต่างชาติก็เจ๋งเป้ง เทียบกันแล้วดูดีกว่าบุรีรัมย์เห็นๆ
แต่เมืองทองก็พลาด หลังจากปล่อย ชนาธิป สรงกระสินธ์ ไปเล่นเจลีก ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย
ตรงข้ามกับบุรีรัมย์ที่เก็บแต้มสม่ำเสมอ เล่นบอลอาจไม่สวย ไม่เท่ ตัวเก่งก็อาศัยกองหน้าบราซิล ดิโอโก้ กับ จาจ้า ช่วยกันยิงอยู่สองคน แต่ก็ยังกระชากแชมป์มาครองจนได้
น่าทึ่งนะครับ ทุกทีมรู้ทั้งรู่ว่า บุรีรัมย์มีอะไร เล่นยังไง แต่ไม่เห็นมีใคร เอาอยู่ ดิโอโก้ยังลากเลื้อยอย่างเมามัน จาจ้าก็ยิงเอาๆ สองตัวนี้ยิงรวมกันในลีกถึง 56 ประตู
ส่วนทีมงานสต๊าฟโค้ช คนก็รู้อีกนั่นแหละว่า โบซิดาร์ บันโดวิช เป็นโค้ชแค่ ฉากหน้า ท่านประธาน เนวิน ชิดชอบ ยังเป็น “โค้ชของโค้ช” อยู่เบื้องหลังเหมือนเดิม หรือจะบอกว่า บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด คือ เนวิน ชิดชอบ มาตลอดก็คงไม่ผิด
แฟนบอลบางกลุ่มไม่ยอมรับเนวิน แต่ผลงานได้แชมป์ลีกมา 5 ครั้ง ก็เป็นตัวหักล้าง สุดท้ายต้องยอมรับอยู่ดีว่า สูตรสำเร็จของเนวินได้ผลกับทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
แล้วสูตรที่ว่าก็ไม่ใช่ ยี้ ไปซะหมด อย่างปีนี้ ปราสาทสายฟ้า ได้แรงส่งจากนักเตะดาวรุ่งที่ถูกดันขึ้นชุดใหญ่หลายคน พวกนี้อาจไม่เด่นเท่า จาจ้า กับ ดิโอโก้ แต่ก็มีดีถึงขั้นก้าวขึ้นไป ติดทีมชาติไทย แจ้งเกิดไปตามๆ กัน ไม่ว่าจะเป็น บดินทร์ ผาลา, สุภโชค สารชาติ หรือ อานนท์ อมรเลิศศักดิ์ ซึ่งเข้ามาเพิ่มความสด ความกระหายชัยชนะให้ทีมอย่างยอดเยี่ยม
ภาพรวมของบุรีรัมย์จึงมีความสมดุล พอดีๆ ระหว่าง ตัวเก๋า กับ ดาวรุ่ง ผสมกันออกมาเป็นเกมที่มีประสิทธิภาพ ไมใช่เก่งทุกคน แต่เล่นรวมกันแล้วมีแค่ความเก๋า ความว้าว ขาดลูกบ้า ความทะเยอทะยานของคนหนุ่มไป
คุณเนวินบอกว่า ปีหน้าจะให้ โอกาสคนรุ่นใหม่ลงเล่นมากกว่านี้อีก ถ้าเป็นจริงก็ยิ่งน่าสนใจ
เพราะบอลลีกไทย สมควรมีที่ว่างสำหรับดาวรุ่ง ค่อยๆ สร้างให้โตไปพร้อมกับทีม แบบนี้ดูหนักแน่น และดีต่อวงการมากกว่าแข่งกันทุ่มเงินซื้อความสำเร็จตั้งเยอะ
เครียดน้อยกว่า เสี่ยงน้อยกว่ากันด้วย
