จากกรณีที่นายวิชัย ฤกษ์ภูริทัต อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (มน.) อ้างคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2558 ให้กลับคำพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น โดยให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 (สภามหาวิทยาลัย) ให้ถอดถอนตนเองออกจากตำแหน่งคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์โดยให้มีผลย้อนหลังนับแต่วันที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ดังกล่าว
ต่อมานายวิชัย ทำหนังสือถึงนายกสภา มน. ขอให้ชดเชยสิทธิประโยชน์ที่พึงได้ในฐานะผู้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ถูกละเมิด คือวันที่ 26 กรกฎาคม 2546 – 28 พฤษภาคม 2548 ที่หมดวาระการดำรงตำแหน่งคณบดี หรือเป็นเวลา 1 ปี 10 เดือน 7 วัน แต่ปรากฏว่ามหาวิทยาลัยตอบกลับมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2559 ระบุว่า มหาลัยไม่สามารถอนุมัติเบิกจ่ายเงินประจำตำแหน่งคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในกรณีที่ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งได้ ประกอบกับคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด ระบุว่า “…ส่วนที่ผู้ฟ้องคดีได้ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากการกระทำละเมิดของผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสี่ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ฟ้องคดีได้แถลงไม่ติดใจเรียกร้องค่าเสียหายและไม่ได้ชำระค่าธรรมเนียมศาล” ในชั้นอุทธรณ์นี้จึงไม่มีกรณีที่ต้องพิจารณาในประเด็นนี้
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน แหล่งข่าวระดับสูงศาลปกครอง ระบุว่าแม้ผู้ฟ้องคดีไม่ติดใจในประเด็นค่าเสียหายทางละเมิด แต่ค่าเสียหายที่เป็นสิทธิประโยชน์ก่อนที่จะหมดวาระการดำรงตำแหน่งคณบดีนั้นผู้ฟ้องคดีจึงมีสิทธิได้รับไม่ว่าจะเป็นเงินเดือนหรือเงินประจำตำแหน่งโดยไม่ต้องไปฟ้องคดีใหม่ เนื่องจากผู้ฟ้องคดีสามารถนำคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุดและหนังสือตอบกลับของทางมหาวิทยาลัย ไปยื่นคำร้องต่อศาลปกครองเพื่อขอให้ศาลบังคับคดีต่อไปได้
