เมื่อวันที่ 9 มกราคม กรมโยธาธิการและผังเมือง จัดเวทีการประชุมเชิงปฎิบัติการโครงการวางผังการระบายน้ำจังหวัดในลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกและลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ซึ่งเป็นการนำเสนอผลการศึกษาวิจัยและรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ จ.นครศรีธรรมราช และ ตรัง ในที่ประชุมมีการนำเสนอเรื่องการบริหารจัดการน้ำของจังหวัดนครศรีธรรมราช แยกเป็นโครงการพัฒนาแหล่งน้ำ และ การเฝ้าระวังเตือนภัยในพื้นที่เมืองนครศรีธรรมราช และเทศบาลเมืองทุ่งสง
นายสวัสดิ์ สมัครพงศ์ คณะกรรมการที่ปรึกษาผังเมืองจังหวัดนครศรีธรรมราช กล่าวว่า จะเห็นว่า กรมโยธาธิการและผังเมือง ได้แจกแจงโครงการเป็นหลายรูปแบบ เพื่อให้การบริหารจัดการน้ำได้รับการแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้อง แต่มองว่าหน่วยงานพยายามคิดถึงเรื่องการเปิดปิดทางน้ำโดยอาศัยโครงสร้างคอนกรีตเป็นตัวหลัก แต่ไม่ได้มีการศึกษาแบบองคาพยพ ไม่ได้ศึกษาผลได้ผลเสีย คิดแต่จัดสรรงบประมาณจำนวนมาก เพื่อนำมาก่อสร้าง แต่ไม่ได้คิดหาวิธีการแบบระบบนิเวศที่เอื้อต่อการดำรงชีวิตของคนในชุมชน ในที่สุดภูมิคุ้มกันในคน ในสิ่งแวดล้อมหายไปหมด เหลือแต่แท่งคอนกรีตที่ตั้งนิ่ง
“ต้องไม่ลืมว่านครศรีธรรมราชมีแหล่งต้นน้ำมาจากเทือกเขาหลวง ไหลลงมาทุกทิศทาง เราควรมีวิธีการบริหารจัดการน้ำจากต้นน้ำเขาหลวงอย่างไร ผมสนใจการระบายน้ำแบบกระจายน้ำ หรือ การแบ่งน้ำ ที่ไหลจากพื้นที่ต้นน้ำเทือกเขาหลวง ซึ่งสามารถแบ่งน้ำจากการไหลเคลื่อนเข้าสู่ชุมชนเมืองได้ คือ 1.ปล่อยให้น้ำไหลเข้าสู่ชุมชนเทศบาลนครนครศรีธรรมราช จากคลอง 5 สายได้แก่ คลองคูพาย สวนหลวง ป่าเหล้า หน้าเมือง และคลองท่าซัก 2.แบ่งน้ำหรือกระจายน้ำขึ้นไปทางเหนือ ไปลงคลองท่าแพ คลองปากพะยิง โดยขุดคลอง หรือ ร่องคู่ขนาดใหญ่เลียบถนนเส้นออมเมือง (ถนนเส้นบางปู-ร่อนพิบูลย์) ใช้เป็นเส้นทางเดินน้ำ และ กักเก็บน้ำใช้ยามน้ำแล้ง 3.กระจายน้ำ หรือ แบ่งน้ำลงทางใต้ ทำคลองระบายน้ำคู่กับถนน (ถนนบางปูถึงร่อนพิบูลย์) และกระจายน้ำลงสู่ป่าพรุ ลงแม่น้ำปากพนัง และทุกคลอง
ขอเรียกร้องให้กรมโยธาธิการและผังเมือง และหน่วยงานชลประทานจังหวัดนครศรีธรรมราช ทบทวนการทำโครงการผันน้ำอ้อมเมืองแบบขุดคลองรวมศูนย์น้ำ ลงสู่พื้นที่”ก้นอ่าวทะเลในอ่าวปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราช” ซึ่งจะทำลายระบบนิเวศน์น้ำใต้ดินเป็นพื้นที่กลางน้ำหรือพื้นที่เกษตรและน้ำจะแห้ง ภัยแล้งจะเกิดขึ้น ทบทวนการศึกษาใหม่ โดยใช้รูปแบบการกระจายน้ำหรือแบ่งน้ำในสัดสวนที่เหมาะสมเพื่อให้ระบบสมดุลตั้งแต่ พื้นที่ต้นน้ำเทือกเขาหลวง พื้นที่กลางน้ำ หรือ พื้นที่เกษตร พื้นที่ราบลุ่มหรือพื้นที่รองรับน้ำ พื้นที่ชุมชนเมือง (เป็นที่ชายหาดเดิม) การจัดการน้ำ การวางผังเมืองมีความจำเป็นต้องเอาพื้นที่ป่า โดยการเพิ่มพื้นที่ป่าให้มากขึ้นในพื้นที่ต้นน้ำเทือกเขา จะทำให้แก้ปัญหาน้ำท่วม น้ำแล้ง เป็นประโยชน์ของชุมชนในภาพรวมของจังหวัดนครศรีธรรมราช ขอให้ทบทวนโครงการผันน้ำอ้อมเมือง ให้ศึกษาหาแนวทางการแบ่งน้ำและการกระจายให้เหมาะสมกับพื้นที่จะดีกว่า”
