เสียงคลื่น ยูกิโอะ มิชิม่า (2)
การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
อะนิเมะสองภาคจบฉายในรายการอะนิเมะวรรณกรรมคลาสสิก Animated Classics of Japanese Literature ซึ่งออกอากาศเมื่อปี 1986 คือสี่สิบปีก่อน ต่อจากตอนที่แล้ว
เมื่อชินจิเปิดตา เปลวไฟจากกองไฟอยู่ข้างหน้า มีเงาหนึ่งยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาคิดว่าฝันไป มีหญิงสาวเปลือยกายยืนอยู่คนหนึ่ง เธอก้มหน้าอยู่ สองมือถือเสื้อชั้นในแขนสั้นสีขาวอังไฟให้แห้ง ชินจิจึงเห็นท่อนบนของฮัตสึ
เมื่อชินจิรู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝัน เขามีความคิดจะแกล้งหลับต่อไปและหรี่ตาดูเธอ ร่างกายของเธองดงามเกินกว่าที่เขาจะขยับตัวได้
สาวดำน้ำมักจะทำให้ร่างกายแห้งในทันทีที่ขึ้นจากน้ำ เมื่อฮัตสึแรกเข้ามาเห็นชินจิหลับอยู่ เธอฉวยเวลานั้นทำตัวและเสื้อผ้าให้แห้งเป็นอย่างแรกเหมือนทุกครั้ง เธอไม่ได้คิดเรื่องเธอกำลังเปลือยต่อหน้าชายหนุ่มเลย
ชินจิมองดูผิวของเธอซึ่งเนียนกริบเนื่องจากการดำน้ำ หน้าอกของเธอวางห่างจากกัน หัวนมสีชมพูวางบนยอดอกสองข้าง เวลาที่ชินจิหรี่ตาดูอยู่ ฮัตสึก็ง่วนอยู่กับการผึ่งผ้า พลันที่ชินจิกะพริบตา เงาจากกองไฟเปลี่ยนไปทันที ฮัตสึยกผ้าขึ้นบังทรวงอกทันควัน “ปิดตาเดี๋ยวนี้นะ”
ชินจิเคยเห็นสาวชาวเกาะเปลือยมาก่อนแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนรักเปลือย เขาลุกยืนขยับตัวไปทางขวาเพื่อมิให้กองไฟบัง ฮัตสึขยับตัวไปทางขวาตาม
“ทำไมเธอต้องหลบด้วย”
“ก็ชั้นอาย”
“ทำไงเธอจะไม่อาย”
“ถ้าเธอถอดเสื้อผ้าออกเหมือนกัน”
ชินจิถอดผ้าชิ้นสุดท้ายออก ฮัตสึถอยหลังไปชิดกำแพง “เธอกระโดดข้ามมาสิ” ชินจิตั้งหลักแล้วกระโดดข้ามกองไฟไปประชิดเธอ บัดนี้สองหนุ่มสาวยืนชิดกัน หันหน้าเข้าหากันและสวมกอดกัน ประคองตัวลงไปนอนบนพื้นห้องในสภาพเปลือย พวกเขาจูบกันเป็นครั้งแรก
“ไม่ดีถ้าเราทำอะไรกันก่อนแต่งงาน” ฮัตสึพูดขึ้นแล้วสองคนก็ผละจากกัน ใส่เสื้อแล้วนั่งลงคุยกันจนฝนหยุด สองหนุ่มสาวเดินเกาะมือกันผ่านหมู่บ้านกลับบ้าน
ชิโยโกะยืนดูหนุ่มสาวทั้งสอง แล้วข่าวลือก็แพร่ไปในค่ำคืนนั้น
ทั้งหมดที่เขียนมาเป็นหนังการ์ตูนสำหรับเด็กและเยาวชน ภาพที่เขียนสีที่ลง ดนตรีที่บรรเลงเพียงเพื่อเล่าเรื่องแต่มิได้สร้างความกำหนัดแต่อย่างใด หรืออาจจะมีบ้างถ้าเป็นหนุ่มสาวเวลานั้นดู แต่ถ้าเป็นหนุ่มสาวเวลานี้ดูน่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นเลยเป็นแน่แท้ ข้อเขียนที่เขียนเป็นผมแปลเองจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ หากไม่ครบสมบูรณ์หรือผิดพลาดอย่างไรต้องขออภัย
หนังสือเล่มนี้มีแปลไทยนานแล้ว และได้ข่าวว่าจะมีการแปลไทยวางแผงใหม่เร็วๆ นี้ เป็นหนึ่งในหนังสือของยูกิโอะ มิชิม่า ที่แตกต่างจากหนังสือเล่มอื่นชัดเจน ในขณะที่หนังสือเล่มอื่นดูหม่นหมองระคนสร้างความฮึกเหิม นี่กลับเป็นหนังสือที่พาคนอ่านหวนคืนสู่ธรรมชาติและสังคมดั้งเดิมของญี่ปุ่น เรื่องราวของชาวประมงบนเกาะที่ยังไม่แปดเปื้อนอะไรจากแผ่นดินใหญ่และสังคมเมืองมากนัก
มิชิม่าเขียนหนังสือเล่มนี้หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบได้เก้าปี ญี่ปุ่นกำลังพยายามฟื้นฟูตัวเองและต้องการแรงบันดาลใจของผู้คนทั้งประเทศอย่างมากในการระลึกถึงญี่ปุ่นที่งดงามและแข็งแรง หนังสือเล่มนี้ทำงานระดับนั้น
การ์ตูนดูสนุกมากกว่าที่จะอีโรติก ภาคสองเล่าเรื่องสองหนุ่มสาวรับมือกับข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วเกาะว่าสองคนมีอะไรกันแล้ว โดยมีชิโยโกะที่กระทำไปโดยอารมณ์ชั่ววูบแต่สำหรับยาสุโอะ คาวาโมโตะ ผู้หมายปองฮัตสึเหมือนกันทำไปด้วยเจตนาร้าย
แม่ของชินจิเป็นเดือดเป็นร้อนกับข่าวลือที่เกิดแก่ลูกชาย วิ่งวุ่นบนบานศาลเจ้าช่วยเหลือ พ่อของฮัตสึเป็นเดือดเป็นแค้นกับข่าวลือที่เกิดแก่ลูกสาวถึงกับกักบริเวณเด็กสาว นำไปสู่ฉากตื่นเต้นระคนขบขันและน่าแปลกใจ
ธรรมเนียมชาวเกาะหญิงสาวมีหน้าที่เข้าเวรไปตักน้ำจืดกลางคืนไปจนถึงกลางดึก หนังการ์ตูนเพียงเล่าเรื่องฮัตสึไปตักน้ำตอนตีสองตามหน้าที่ แต่ในหนังสือมิชิม่าเขียนบรรยายถึงความกระวนกระวายของยาสุโอะ คาวาโมโตะ ที่นอนกระสับกระส่ายรอเวลาตีสองจะออกบ้านหมายไปพิชิตฮัตสึทางร่างกาย
ฉากนี้ดูเหนือจริงเมื่ออ่านหนังสือ ดูขบขันเมื่อสร้างเป็นหนังการ์ตูน เหมือนมิชิม่าจงใจใส่เหตุบังเอิญอย่างโจ่งแจ้ง แต่ก็เป็นไปตามที่มิชิม่าบอกว่าธรรมชาติจะเอาชนะความเป็นเมืองได้เสมอ จู่ๆ ผึ้งก็แตกรังรุมต่อยยาสุโอะ คาวาโมโตะ จนกระทั่งไม่สามารถเผด็จศึกฮัตสึได้
ในทางตรงข้าม เธอกลับเป็นฝ่ายกุมอำนาจอยู่เหนือกว่าด้วยเหตุการณ์นี้
ชื่อหนังสือ เสียงคลื่น อาจจะสร้างความงุนงงแก่นักอ่านว่าสำคัญตรงไหน
ครั้งอ่านหนังสือเสียงคลื่นไม่ดังเท่าไรนัก ตัวละครที่สำคัญของหนังสือคือศาลเจ้าและประภาคารที่กำหนดวิถีชีวิตผู้คนทั้ง 1,400 คน แต่สำหรับหนังการ์ตูนแม้จะไม่อีโรติก เสียงคลื่นกลับดังชัดเจนและเป็นตัวละครที่สามที่กำหนดชะตาชีวิตของชาวเกาะรวมทั้งชินจิและฮัตสึ
เอาชนะความแตกต่างทางชนชั้นระหว่างพ่อของฮัตสึกับแม่ของชินจิ เอาชนะความแตกต่างทางสังคมระหว่างนักเรียนเมืองกรุง ชิโยโกะ กับนักดำน้ำหนุ่มสาวเช่นชินจิและฮัตสึ
ที่สำคัญคือ เอาชนะความปราชัยของญี่ปุ่นหลังสงคราม
