เปิดใจ 2 พนักงานรถไฟ เล่านาทีเฉียดตาย เครนถล่ม โดนเหล็กครอบร่าง ท่ามกลางกองเพลิง 

จากกรณีเมื่อวันที่ 14 มกราคม 69 เครนก่อสร้างโครงการรถไฟความเร็วสูง เส้นทางกรุงเทพมหานคร-นครราชสีมา สัญญา 3-4 ช่วงลำตะคอง-สีคิ้ว ถล่มทับขบวนรถด่วนพิเศษที่ 21 เส้นทางสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์-อุบลราชธานี บริเวณบ้านถนนคต หมู่ 11 ต.สีคิ้ว อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก

อ่านข่าว 

• ญาติสุดเศร้า! หญิงวัย 60 ขึ้นรถไฟ มารับแม่ไปงานรับปริญญาหลาน ถูกเครนถล่ม ไม่ถึงปลายทาง
• สลด เหตุเครนถล่มทับรถไฟ คร่าชีวิตยกครัว 3 ศพ ญาติเผยเศร้า จะมางานศพกลับเกิดเหตุสลดซ้ำ
• ด่วน! นายกฯสั่งยกเลิกสัญญา อิตาเลียนไทย 2โครงการ เครนถล่มสีคิ้ว-พระราม2

เมื่อวันที่ 15 มกราคม ทางด้านเจ้าหน้าที่การรถไฟแห่งประเทศไทยที่ปฏิบัติหน้าที่ในวันเกิดเหตุได้ให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

โดยนายธีระศักดิ์ วงศ์สูงเนิน พนักงานห้ามล้อรถไฟ เปิดเผยว่า ตนทำหน้าที่ดูแลรับส่งผู้โดยสาร ช่วยผู้โดยสารด้านความปลอดภัย เรียกว่าทำหน้าที่ทุกอย่างในขบวนรถ ในวันเกิดเหตุ รถไฟออกจากสถานีกรุงเทพอภิวัฒน์ เวลา 06.10 น. เพื่อมุ่งหน้าถึงปลายทางอุบลราชธานี เวลา 14.00 น. ซึ่งเดินทางมาด้วยความปกติ ไม่มีสัญญาณบอกเหตุอะไร ตนเดินตรวจตราความเรียบร้อยตลอดขบวนรถไฟทั้ง 3 คัน ตั้งแต่คันที่ 1 จนไปถึงคันที่ 3

จนช่วงเวลาประมาณ 09.15 น. ตนได้นำน้ำดื่มไปส่งให้ผู้โดยสาร จู่ๆก็ตึ้ม ตนไม่รู้สึกตัว มืดไปหมด ร่างของตนลอยชิดกับหลังคา รถไฟคันที่ 3 ก็ล้มตะแคง แต่หลังจากที่มีสติ พบว่าร่างของตัวเองลอยมาอยู่ในห้องคนขับรถไฟ จึงได้ปีนออกทางหน้าต่างที่แตกอยู่ จากนั้นก็รีบไปดูรถไฟคันที่ 2 ที่มีเพลิงไหม้ ตอนนั้นได้ยินเสียงคนร้องขอความช่วยเหลือเต็มไปหมด แต่ตนเข้าไปไม่ได้ และแม้ร่างกายจะบาดเจ็บ แต่ก็ต้องทำหน้าที่ในการดูแลความปลอดภัยของผู้โดยสาร จึงพยายามช่วยทุกคนที่ช่วยได้ ก่อนจะหมดแรงนั่งลง ซึ่งเป็นช่วงที่ทีมกู้ชีพกู้ภัยได้เข้ามาถึงพื้นที่แล้ว

ตนทำงานเป็นพนักงานรถไฟมา 10 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่ขอยืนยันว่าการรถไฟฯให้ความสำคัญกับเรื่องความปลอดภัยเป็นอันดับหนึ่ง และเชื่อมั่นว่ารถไฟของเราปลอดภัยในการเดินทาง

ด้านนายวิโรจน์ ทองพิมพ์ พนักงานรักษารถ เปิดเผยว่า ตนทำหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยในขบวนรถไฟทั้งหมด ก่อนที่ขบวนรถจะออกเดินทางจากต้นทางได้ โดยจะดูว่าพนักงานมีความพร้อมหรือไม่ รวมไปถึงระบบและการอำนวยความสะดวกต่างๆให้กับผู้โดยสารต้องมีความพร้อม จากนั้นตนจะเซ็นเอกสารร่วมเพื่อออกเดินรถต่อไปได้

ตอนเกิดเหตุตนอยู่บนรถไฟคันที่ 3 บริเวณด้านหน้าตู้ ช่วงข้อต่อรถไฟคันที่ 2 กับ คันที่ 3 โดยกำลังนั่งเขียนรายงานเรื่องรถไฟอยู่ จังหวะเกิดเหตุมัน วุ๊บ บึ้ม จากนั้นตนก็ไม่รับรู้อะไรแล้ว มารู้สึกตัวอีกทีก็พบว่ามีเหล็กครอบตัวเอาไว้ ตอนนั้นตนคิดว่าจะอยู่ได้หรือไม่ แต่ก็มีชาวบ้านหรือผู้โดยสารมาช่วยตนจนออกไปได้

ตอนนั้นตนพบว่ามีไฟลุกไหม้ที่ด้านล่างของรถไฟคันที่ 3 จึงตะโกนขอความช่วยเหลือ ชาวบ้านก็วิ่งเอาถังดับเพลิงมาให้ ตนก็ไปช่วยกับน้องดับไฟ จนสามารถระงับเหตุดับไฟที่กำลังเริ่มไหม้รถไฟคันที่ 3 ได้ทัน

เหตุการณ์นี้ตนบาดเจ็บบริเวณซี่โครงซ้าย จึงได้บันทึกเหตุรายงานผู้เกี่ยวข้อง จากนั้นกู้ภัยก็พาไปโรงพยาบาล