สางวงจรอุบาทว์ขยะพิษ! “สว.ชีวะภาพ” ประธานกมธ.สิ่งแวดล้อมฯควง “ทนายแก้ว” แฉยับขบวนการนายทุนนอมินีลักลอบทิ้งสารเคมีโกดังภาชีซัดข้าราชการเกียร์ว่าง “ซูเอี๋ย” ปล่อยจัดฉากเผาทำลายหลักฐานถึง 4 รอบจนคดีอาญากลายเป็นหมันปล่อยให้ภาษีประชาชนต้องมาตามล้างตามเช็ดมลพิษด้าน “ทนายแก้ว” ชี้ช่องทีเด็ดงัดกฎหมายสิ่งแวดล้อมฟ้องแพ่งแบบกลุ่ม (Class Action) ปิดปากจำเลยลุยยึดทรัพย์ผู้ก่อมลพิษมาเยียวยาชาวบ้านให้ถึงที่สุด! ส่วย 20% ซื้อไม่ได้! “เฉลียว” ดับเครื่องชนทุนจีน แฉลักไก่ตั้งโรงงานเถื่อน-ซุกสายไฟเก่า
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน นายชีวะภาพ ชีวะธรรม ประธานคณะกรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม วุฒิสภา นั่งหัวโต๊ะเป็นประธานการประชุมสางปมร้อน กรณีการลักลอบเก็บสารเคมีอันตรายและเหตุเพลิงไหม้โกดังในพื้นที่ อ.ภาชี จ.พระนครศรีอยุธยา โดยมีนายขวัญชัย โชติพันธุ์ กรรมการและเลขานุการคณะกรรมการโครงการเผยแพร่ความรู้ทางกฎหมาย สภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์ นายวิชาญ ทองรัก อุปนายกฝ่ายปฏิบัติการ และประธานกรรมการสิ่งแวดล้อม สภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์ นายเฉลียว เกษจันทร์ทิวา
ตัวแทนชาวอ.ภาชีที่ได้รับผลกระทบ ดร.ณัฏฐ์ ธีรณัฐสุภานนท์ ผู้บริหารของ บริษัท เอกนิติอินเตอร์ลอว์ ซึ่งเป็นสำนักงานกฎหมายช่วยชาวบ้านในด้านสิ่งแวดล้อม ดร.มนต์ชัย จงไกรรัตนกุล หรือ”ทนายแก้ว” ทนายจิตอาสาช่วยประชาชนที่ได้รับผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม เข้าร่วมชี้แจงและให้คำปรึกษาในคดีนี้
นายชีวะภาพ ได้เปิดแผล “วงจรอุบาทว์” แฉพฤติกรรมนายทุนขยะพิษที่ใช้ช่องทางเช่าโกดังผ่าน “นอมินี” รับกำจัดกากอุตสาหกรรมแต่แอบลักลอบเททิ้งลงดิน และที่เจ็บปวดคือโกดังที่ภาชีถูกไฟไหม้ซ้ำซากถึง 4 ครั้งในปี 2567 ซึ่งผลพิสูจน์หลักฐานชี้ชัดว่าเป็นการ “วางเพลิง” จัดฉากเพื่อสลายของกลางและทำลายหลักฐาน ตัดตอนไม่ให้สาวถึงตัวการใหญ่
“คดีพวกนี้เข้ามูลฐานความผิดยึดทรัพย์ได้แต่ไม่เคยปรากฏว่ามีหน่วยงานไหนไปแจ้งยึดทรัพย์เขาได้เลย… วันนี้ส่วนราชการชอบเอาหูไปนาเอาตาไปไร่พอจับเสร็จของกลางก็ถูกเผาเผาเพื่ออะไร? เผาเพื่อให้มันด้วนเพื่อไม่ให้ซัดทอดไปถึงใครสุดท้ายงบประมาณที่นำมาใช้ขนย้ายบำบัดทำลายก็เป็นเงินภาษีของพี่น้องประชาชนทั้งนั้นบริษัทต้นเหตุกลับลอยตัว!” สว.ชีวะภาพ ซัดเดือดกลางวงประชุม
นอกจากนี้ ยังพบความผิดปกติในการทำสำนวนคดี ที่อาจเข้าข่ายละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ โดยทำสำนวนเป็น “คดีไม่มีตัวผู้กระทำความผิด” (ส.2) ทำให้คดีถูกส่งไปดองค้างเติ่งอยู่ที่อัยการ เอาผิดใครไม่ได้

ด้าน “ทนายแก้ว” ได้ชี้ช่องทางสว่างในการสู้คดีว่า เมื่อช่องทางอาญากลายเป็นหมันเพราะหลักฐานถูกเผา ช่องทางที่ดีที่สุดตอนนี้คือ “การฟ้องแพ่งแบบกลุ่ม” (Class Action) ตาม พ.ร.บ.สิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2535 มาตรา 96 และ 97 ซึ่งกฎหมายนี้ถือเป็นการ “ปิดปากจำเลย” ภาระการพิสูจน์ความจงใจหรือประมาทจะตกไปอยู่กับจำเลย โจทก์ (ชาวบ้าน) มีหน้าที่แค่โชว์หลักฐานความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงเท่านั้น
“การฟ้องตาม พ.ร.บ.สิ่งแวดล้อม เป็นการปิดปากจำเลย โจทก์ไม่ต้องไปพิสูจน์ความประมาท สืบแค่ความเสียหาย แล้วรวมตัวชาวบ้านฟ้องแบบ Class Action ได้เลย” ทนายแก้วระบุ

ขณะที่ตัวแทนสภาทนายความ ยอมรับว่าที่ผ่านมาทนายในพื้นที่มักไม่กล้าทำคดีสิ่งแวดล้อมเพราะเกรงกลัวผู้มีอิทธิพล ดังนั้น ทางออกที่ยั่งยืนคือต้องเร่ง “ติดอาวุธทางปัญญา” ให้ความรู้ทางกฎหมายแก่ชาวบ้าน เพื่อให้ภาคประชาชนเข้มแข็งและสามารถลุกขึ้นมาฟ้องร้องปกป้องสิทธิ์ของตนเองได้ในอนาคต
ด้าน นายเฉลียว ตัวแทนชาวอ.ภาชี ได้ระบุถึงความไม่ชอบมาพากลของโกดังและโรงงานเถื่อนในพื้นที่ ซึ่งเชื่อมโยงกับกลุ่มทุนจีน โดยจับพิรุธได้ตั้งแต่ช่วงแรกที่โรงงานมาตั้งติดกับบ้านของตน อาคารยังสร้างไม่เสร็จ แต่กลับมีหม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงขนาดใหญ่ถึง 500 kVA มาติดตั้งรอไว้แล้ว เมื่อบุกไปสอบถามสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัด ก็ได้รับคำตอบชัดเจนว่า “โรงงานนี้ยังไม่ได้ขออนุญาต”
“โรงงานยังไม่เสร็จ ขอหม้อไฟมาได้ยังไง อุตสาหกรรมบอกยังไม่ได้ขออนุญาต ผมก็ไปร้องการไฟฟ้าว่า คุณสมรู้ร่วมคิดกับโรงงานเถื่อนไหม ตั้งหม้อแปลง 500 kVA ยังทำอะไรไม่เสร็จ หม้อมาแล้ว” นายเฉลียว กล่าว
หลังจากการเดินหน้าร้องเรียนอย่างหนัก ทำให้การไฟฟ้าต้องยอมจำนน ถอยร่นลดขนาดการจ่ายไฟ (ดรอปไฟ) ลงเหลือเพียง 30 แอมป์ ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว กลุ่มนายทุนจีนได้พยายามเข้ามาเจรจาเพื่อเคลียร์ปัญหา โดยยื่นข้อเสนอจะแบ่งผลประโยชน์ให้ถึง 20% พร้อมอ้างบังหน้าว่าจะใช้โกดังนี้ผลิตท่อเพื่อส่งออกต่างประเทศ แต่ความเป็นจริงกลับพบว่ามีการนำสายไฟเก่าเข้ามาสะสมและคัดแยกอยู่ภายใน
เมื่อลูกไม้ติดสินบนไม่เป็นผล ประกอบกับถูกตัดกำลังไฟฟ้า กลุ่มทุนจีนเทาจึงไม่สามารถดำเนินกิจการเถื่อนต่อไปได้ สุดท้ายใช้วิธีสลัดคราบ “ทิ้งทวน” หลบหนีไปเปิดกิจการที่อื่นแทน ซ้ำร้ายยังเบี้ยวค่าเช่าโกดัง ทิ้งภาระก้อนโตไว้ให้เจ้าของที่ดินต้องไปยื่นฟ้องร้องดำเนินคดีกันตามกฎหมาย ถือเป็นการทิ้งรอยแผลจากขบวนการทุนจีนและโรงงานเถื่อนที่สร้างความเดือดร้อนให้คนในพื้นที่อย่างแสนสาหัส!




