ทวี ชี้ กกต.ต้องเป็นจากการแทรกแซงของฝ่ายอำนาจ ไม่ใช่อิสระจากการตรวจสอบของศาล-ประชาชน หลังมีมติ 5 ต่อ 2 ยื่นศาลรธน.วินิจฉัย ศาลฎีกาไม่มีอำนาจตรวจสอบคดีฮั้วส.ว.

เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 พันตำรวจเอก ทวี สอดส่อง หัวหน้าพรรคประชาชาติ ได้โพสต์ผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า “ความจริง ความยุติธรรม และกฎหมาย คดี ฮั้วส.ว. ต้องเป็นเรื่องเดียวกัน

กรณีมีรายงานว่าคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติเสียงข้างมาก 5 ต่อ 2 ให้เสนอศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า คำสั่งและคำวินิจฉัยของ กกต. เกี่ยวกับการเลือกสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2567 เป็นที่สุดจนศาลฎีกาไม่อาจตรวจสอบได้หรือไม่ เป็นปัญหาสำคัญต่อหลักนิติธรรมและสิทธิของประชาชนในการเข้าถึงความยุติธรรม

ขณะที่มีรายงานว่า กกต. เสียงข้างน้อย 2 คนคัดค้าน เพราะเห็นว่าการยื่นคำร้องอาจกระทบต่ออำนาจของศาลฎีกาที่กำลังพิจารณาคดีอยู่แล้ว

ส่วนตัวเห็นว่ามีหลักความยุติธรรมและหลักกฎหมายสำคัญที่ควรพิจารณา 5 ประการ

ประการแรก อำนาจ กกต. ไม่อยู่เหนือรัฐธรรมนูญและการตรวจสอบตามกฎหมาย รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 มาตรา 3 กำหนดให้ศาลและองค์กรอิสระปฏิบัติหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และหลักนิติธรรม มาตรา 25 รับรองสิทธิในการใช้สิทธิทางศาล มาตรา 53 กำหนดหน้าที่รัฐในการบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด และมาตรา 194 รับรองเขตอำนาจทั่วไปของศาลยุติธรรม ส่วนมาตรา 225–226 กำหนดบทบาทของ กกต. และการตรวจสอบเกี่ยวกับการเลือกตั้งและการเลือกสมาชิกวุฒิสภาตามกฎหมาย

ประการที่สอง มาตรา 210 (2) มิใช่อำนาจในการทบทวนหรือจำกัดเขตอำนาจศาลฎีกาโดยตรง รัฐธรรมนูญมาตรา 210 วรรคหนึ่ง (2) ให้อำนาจศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา รัฐสภา คณะรัฐมนตรี และองค์กรอิสระ แต่มิได้ระบุศาลยุติธรรมหรือศาลฎีกาไว้ ขณะที่มาตรา 194 รับรองอำนาจของศาลยุติธรรม และมาตรา 192 กำหนดกลไกเกี่ยวกับปัญหาอำนาจระหว่างศาลไว้โดยเฉพาะมีข้อโต้แย้งสำคัญว่า การใช้มาตรา 210(2) เพื่อขอให้วินิจฉัยว่าศาลฎีกาไม่มีอำนาจตรวจสอบคำสั่ง กกต. อาจเป็นการจำกัดอำนาจตุลาการโดยอ้อม และไม่ควรใช้เป็นช่องทางทบทวนการพิจารณาคดีของศาลฎีกา

ประการที่สาม ความยุติธรรมและสิทธิในการได้รับการเยียวยาต้องได้รับการส่งเสริมผ่านกระบวนการตุลาการโดยผู้พิพากษาที่เป็นอิสระและเป็นกลาง ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 8 และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR) ข้อ 2(3) รับรองหลักการได้รับการเยียวยาที่มีประสิทธิผล แม้การละเมิดสิทธิจะเกิดจากเจ้าหน้าที่รัฐ โดยกำหนดให้รัฐพัฒนาช่องทางการเยียวยาผ่านกระบวนการตุลาการ

ประการที่สี่ ความจริงต้องพิสูจน์ได้ ความยุติธรรมต้องเข้าถึงได้ และกฎหมายต้องรับใช้ความจริง
ความยุติธรรมตามความเป็นจริง เป็นเป้าหมายสำคัญของหลักนิติธรรม กฎหมายต้องเป็นเครื่องมือค้นหาความจริง มิใช่กำแพงปิดกั้นความยุติธรรม รัฐธรรมนูญมาตรา 107 กำหนดหลักการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภาโดยการเลือกกันเองตามกฎหมาย ขณะที่กรณีเลือก สว. พ.ศ. 2567 มีข้อกล่าวหาเกี่ยวกับรูปแบบบัตรลงคะแนนซ้ำกันและคะแนนที่ผิดปกติอย่างมีนัยสำคัญ ที่เรียกว่า “เลือกตามโพยฮั้ว” ซึ่งสมควรได้รับการพิสูจน์ด้วยหลักวิทยาศาสตร์ สถิติ และพยานหลักฐานที่ตรวจสอบได้ ความผิดปกติเลือกตามโพยฮั้วดังกล่าว เป็นหลักฐานอันควรเชื่อที่สำคัญต้องเปิดโอกาสให้มีการตรวจสอบอย่างเป็นอิสระและเป็นธรรม

ประการที่ห้า คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 9/2549 เป็นบรรทัดฐานสำคัญในการตรวจสอบอำนาจ กกต.
คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 9/2549 ลงวันที่ 8 พฤษภาคม 2549 วางหลักสำคัญเกี่ยวกับอำนาจของ กกต. และการตรวจสอบตามรัฐธรรมนูญ โดย กกต. มิใช่องค์กรที่ใช้อำนาจตุลาการ และการใช้อำนาจของ กกต. ต้องอยู่ภายใต้กรอบรัฐธรรมนูญ แม้ขอบเขตการตรวจสอบในปัจจุบันยังต้องพิจารณาตามบทบัญญัติที่ใช้บังคับ

ปัจจุบันมีข้อมูลการยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเกี่ยวกับการเลือก ส.ว. พ.ศ. 2567 หลายสำนวน ไม่น้อยกว่า 10 สำนวน อาทิ

• คดี ลต สว 14/2569: คำขอให้ศาลเรียกสำนวนสืบสวน กกต. ชุดที่ 26 ซึ่งเกี่ยวข้องกับผู้ถูกกล่าวหาถึง 229 ราย
• คดี ลต สว 9/2569: กรณีร้องเรียนเฉพาะเจาะจง (นางแดง กองมา และนายสมพาน พละศักดิ์)
• คดีตรวจสอบคุณสมบัติ: ลต สว 19/2569, 22/2569, 33/2569
• คดีอื่น ๆ: ลต สว 8/2569, 10/2569, 11/2569 และ 39/2569

คดีเหล่านี้กำลังดำเนินอยู่ในชั้นศาลฎีกา เหตุใดจึงต้องมีความพยายามหยุดยั้งการตรวจสอบของศาล “ความเป็นอิสระของ กกต. คืออิสระจากการแทรกแซงของฝ่ายอำนาจ… ไม่ใช่อิสระจากการตรวจสอบของศาลและประชาชน” ความจริง ความยุติธรรม และกฎหมาย ต้องเป็นเรื่องเดียวกัน”