⦁…ความก้าวล้ำของเทคโนโลยีการสื่อสาร มากับ “อันตราย” เมื่ออยู่ในมือมิจฉาชีพ หรือกลายเป็นส่วนหนึ่งของเกมช่วงชิงอำนาจ ข่าวว่าเกิดการใช้ “สปายแวร์” พยายามเจาะสมาร์ทโฟนของนักการเมืองฝ่ายค้านในไทย ทำให้มี “ข้อความเตือน” จาก Apple ไปยังไอโฟนของบุคคลเหล่านี้ การแจ้งเตือนเกิดขึ้นพร้อมกันกับผู้ใช้งานในอีก 99 ประเทศทั่วโลก เช่น เยอรมนี เลบานอน ตุรกี ฯลฯ สปายแวร์ตัวที่เป็นข่าวเป็นของประเทศที่ก้าวหน้าทางไอทีและยุทโธปกรณ์ ผลิตยุทโธปกรณ์ทางไซเบอร์ แต่การส่งออกและจำหน่ายต้องได้รับการอนุมัติใบอนุญาตจากกระทรวงกลาโหมของชาตินั้น เรียกว่ามาจากการติดต่อซื้อขายระดับชาติ
⦁…ที่น่าห่วงในระยะนี้คือ การโจมตีทางไซเบอร์ต่อธนาคาร-สถาบันการเงิน ทำให้ต้อง “เฝ้าระวังขั้นสูงสุด” เป็นการเปิดเกมลุยพร้อมกับกระแสโจมตีระลอกใหญ่ทั่วโลก ในช่วง 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมา พบความพยายามโจมตีถี่ขึ้นกว่าปกติ สอดคล้องกับเหตุการณ์ในต่างประเทศ โดยมีการใช้ AI เข้ามาช่วยโจมตี OECD หรือองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา ระบุในรายงานเมื่อเดือน มิ.ย.2569 ไทยตกเป็นเป้าการโจมตีทางไซเบอร์สูงเป็นอันดับ 1 ในอาเซียนร่วมกับสิงคโปร์และฟิลิปปินส์ ตามด้วยมาเลเซีย อินโดนีเซีย กัมพูชา และเวียดนาม ส่วนเบอร์ต้นของเอเชียคือ จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้
⦁…ข้อมูลจาก สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ (สกมช.) ชี้ว่า ภาพรวมการถล่มในไทยเพิ่มขึ้นจาก 2,000 ครั้งในปี 2566 เป็นกว่า 3,000 ครั้งในปี 2569 เกิดการเรียกประชุมผู้บริหารด้านไอที หรือ CIO หรือ Chief Information Officer ของสถาบันการเงินทุกแห่ง ร่วมกับศูนย์ประสานการรักษาความมั่นคงปลอดภัยระบบคอมพิวเตอร์ภาคการธนาคาร หรือ TB-CERT และสมาคมธนาคารไทย เพื่อ “ยกระดับการเฝ้าระวังเป็นพิเศษ” ปรับรูปแบบการรายงานการโจมตีให้รวดเร็วและเป็นประจำมากขึ้น รวมถึงตรวจสอบผู้ให้บริการภายนอก (Third-Party Risk) ได้แก่ คู่ค้าหรือผู้ให้บริการภายนอกที่เชื่อมต่อกับระบบธนาคาร เพื่อป้องกันการโจมตีแบบห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Attack) ใช้คู่ค้าเป็น “สะพาน” ข้ามไปฉกข้อมูลเหมือนในต่างประเทศ
⦁…แน่นอนว่า ภาครัฐยืนยันว่าระบบของสถาบันการเงินไทยเราแข็งแกร่ง แต่ในยุคเอไอ การโจมตีซับซ้อนพลิกแพลงไปทุกวัน โดยเฉพาะโจมตีผ่านระบบที่เชื่อมต่อกันหลายภาคส่วน การขโมยข้อมูลยืนยันตัวตนของผู้ใช้งาน ต้องหลีกเลี่ยงการกดลิงก์หรือดาวน์โหลดไฟล์จากช่องทางที่ไม่น่าเชื่อถือ เพิ่มความปลอดภัยของบัญชี ด้วยการตั้งรหัสผ่านที่คาดเดายาก ไม่ใช้รหัสผ่านซ้ำกันในหลายบริการ และเปิดใช้งานการยืนยันตัวตนหลายขั้นตอน (MFA) เสมอ
⦁…เข้าเกียร์ถอยไปแล้ว นิกร จำนง สายกฎหมายภูมิใจไทย ถอนร่างแก้ข้อบังคับสภา ฉบับ “ตีกรอบกรรมาธิการ” ห้ามประธานเรียกบุคคลมาชี้แจง, ห้ามถ่ายทอดสดการประชุม, ห้ามแถลงข่าวการประชุม เว้นแต่มีมติ กมธ.อนุมัติ เข้าใจได้ว่าเป้าของรัฐบาลอยู่ที่ กมธ. 2 ชุด หนึ่งในนั้นคือ กมธ.ที่มี รังสิมันต์ โรม เป็นประธาน เพราะจับประเด็นเรื่องแหลมๆ เชิญ “รมต.” มาชี้แจงต่อ กมธ. ขณะที่ฝ่ายถูกเรียกก็ไม่อยากจะมา เลยเกิดข้อหา “ประธาน กมธ.” ใช้อำนาจเรียกคนนั้นคนนี้มาชี้แจงตามอำเภอใจ
⦁…บทบาทของ กมธ.ทำให้ โสภณ ซารัมย์ ประธานสภา ออกโรงสั่งจัดระเบียบกรรมาธิการ เนื้อความคล้ายๆ กับร่างแก้ข้อบังคับฉบับของ นิกร จำนง งานนั้น รังสิมันต์ โรม เลยเรียก โสภณ ซารัมย์ มาชี้แจง และยังมีหนังสือเชิญ อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและ รมว.มหาดไทย ชี้แจงกรณีไม่สั่งการให้อธิบดีปกครองเข้าให้ข้อมูลต่อ กมธ.ในเรื่องทุจริตสอบท้องถิ่น เร่งอุณหภูมิให้ยิ่งเดือดระอุ ตามมาด้วยการที่ นิกร จำนง เสนอร่างแก้ไขข้อบังคับ ตีกรอบบทบาท “ประธาน กมธ.และ กมธ.” ไปจนถึงรื้อระเบียบการเลือก “ประธาน กมธ.” หันมาใช้เสียงข้างมาก แทนที่จะเป็นสัดส่วน ส.ส.ในสภาดังที่ปฏิบัติกันมายาวนาน
⦁…งานนี้ทำให้รัฐบาลถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ต้องการ “ลดอำนาจการตรวจสอบ” ของกรรมาธิการที่ทำให้รัฐบาลเป็นฝ่ายตั้งรับในกระดานระดับ “กรรมาธิการ” มาโดยตลอด การลดอำนาจดังกล่าวเป็น “เรื่องใหญ่” เพราะเป็นบทบาทของ “อำนาจนิติบัญญัติ” อันเป็นหนึ่งในสามอำนาจอธิปไตย ที่ใช้ “กรรมาธิการ” เป็นกลไก “ตรวจสอบ” โดยปกติ ผลการตรวจสอบจะเสนอต่อที่ประชุมสภาเพื่อลงมติส่งรัฐบาลต่อไป ฟังดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ในความเป็นจริง เสียงจากสภามี “น้ำหนัก” ที่ฝ่ายการเมืองต้องรับฟัง และอาจมีการขยายผลได้ ถ้าคิดยกระดับการทำงานของสภา ต้องไม่ลืม “ประชามติ 21 ล้านเสียง” ที่อยากให้ร่างรัฐธรรมนูญใหม่ด้วย จนบัดนี้มีแต่เสียงทวงถาม แต่ไม่มีวี่แววว่าจะเกิดขึ้น
