1.รังสีคอสมิค (cosmic rays)
ในห้วงอวกาศนั้นเต็มไปด้วยรังสีพลังงานสูงที่เรียกว่ารังสีคอสมิค ซึ่งมาจากนอกระบบสุริยะ ส่วนมากเกิดจากการระเบิดของดาวฤกษ์ที่เรียกว่าซูเปอร์โนวา
มนุษย์โลกนั้นปลอดภัยเพราะโลกเรามีสนามแม่เหล็กที่คอยป้องกันรังสีคอสมิคเหล่านี้ แต่การไปอยู่บนดาวอังคารเป็นระยะเวลานานนั้นน่าเป็นห่วง เพราะรังสีคอสมิคอาจสร้างความเสียหายให้กับดีเอ็นเอและเซลล์ร่างกายได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเซลล์สมองอาจเสียหายอย่างถาวร ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นคือ ความจำเสื่อม โรควิตกกังวล การตัดสินใจผิดปกติ จนถึงเกิดภาวะซึมเศร้า
อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าปัญหานี้สามารถป้องกันได้ด้วยการสร้างเกราะป้องกันรังสีคอสมิค เพื่อให้มนุษย์อวกาศสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างปลอดภัยในระยะยาว
2.ปัญหาทางจิตจากคุกอวกาศ
การเดินทางในอวกาศนั้นต่างจากการไปเที่ยวต่างจังหวัด เพราะการเดินทางในอวกาศนั้นใช้ระยะเวลายาวนานและเราไม่สามารถลงจากยานอวกาศเพื่อแวะเปลี่ยนบรรยากาศได้
หากนักบินอวกาศหรือผู้เดินทางเกิดทะเลาะวิวาทกันมันจะไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แต่อาจหมายถึงความเป็นความตายของลูกเรือทั้งลำ
คุณสมบัติสำคัญอันดับต้นๆ ของนักบินอวกาศในสถานีอวกาศนานาชาติคือ ต้องเข้ากันได้ดี
นักบินอวกาศบางคนเคยเขียนระบายรู้สึกว่า “อยากออกไปจากตรงนี้”
เรื่องที่ปกติบนโลกจะไม่ทำให้เรารู้สึกแย่หรืออึดอัดอาจทำให้เรารู้สึกแย่ได้เมื่ออยู่ในพื้นที่จำกัดกับคนหน้าเดิมๆ ระยะเวลานาน
การระงับความรู้สึกฟุ้งซ่านต่างๆ อาจลดลงได้ระดับหนึ่งด้วยการคัดกรองนักบินอวกาศเป็นอย่างดี และทำให้นักบินอวกาศยุ่งกับงานอยู่ตลอดเวลา
3.ราอวกาศ
นักวิทยาศาสตร์รู้มานานแล้วว่าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ หลายชนิดสามารถอาศัยอยู่ได้ในสภาพไร้แรงโน้มถ่วง อุณหภูมิสุดขีด (ทั้งสูงมากและต่ำมาก) รวมทั้งทนทานต่อรังสีได้
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ทำให้การทำความสะอาดยานอวกาศเกลี้ยงเกลานั้นยากมาก
ในเดือนตุลาคมที่ผ่านมานี้ นักวิจัยพบว่าเชื้อรา Aspergillus fumigatus ติดมากับอากาศยานและเติบโตขึ้นในสถานีอวกาศนานาชาติได้ ในระยะยาวมันอาจทำให้นักบินอวกาศติดเชื้อและอักเสบในอวัยวะต่างๆ เช่น ปอด
การตรวจสอบและทำความสะอาดที่รัดกุมจึงเป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเดินทางในอวกาศระยะเวลายาวนาน
4.สภาวะไร้แรงโน้มถ่วง
การอยู่ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงนานๆ ส่งผลเสียต่อมวลกระดูกและกล้ามเนื้อได้ นักบินอวกาศจึงต้องออกกำลังกาย 2 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อรักษาความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ อย่างไรก็ตาม การสูญเสียมวลกระดูกนั้นเป็นสิ่งที่การออกกำลังกายไม่ค่อยช่วยอะไร
สภาวะไร้แรงโน้มถ่วงยังส่งผลเสียต่อร่างกายได้อีกหลายทาง
นักบินอวกาศหลายคน เช่น สก็อต เคลลี (Scott Kelly) เมื่อกลับมายังโลกแล้วมองเห็นภาพไม่ชัด เนื่องจากน้ำในไขสันหลัง (spinal fluid) มีปริมาตรเพิ่มขึ้นจนไปกดเส้นประสาทตาและลูกตา
นอกจากนี้ นักบินอวกาศในสถานีอวกาศนานาชาติกว่าครึ่งเกิดอาการปวดหลังเนื่องจากกล้ามเนื้อกระดูกสันหลัง (spinal muscles) เกิดการหดตัวลงถึง 19%
ทางออกที่ชัดเจนสำหรับปัญหาสุขภาพเหล่านี้ยังไม่มี (แต่หลายคนกล่าวติดตลกว่าเราอาจต้องพึ่งโยคะอวกาศ (Space yoga))
5.อุบัติเหตุในอวกาศ
ในการทำงานต่างๆ ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกันได้เป็นธรรมดา แต่ในภารกิจด้านอวกาศความผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อยอาจก่อให้เกิดผลร้ายระดับมหึมา
กระสวยอวกาศชาแลนเจอร์ (Space Shuttle Challenger) เกิดระเบิดในขณะที่กำลังทะยานขึ้นสู่อวกาศ เนื่องจากยางโอริงไม่สามารถทำงานได้ในสภาวะอุณหภูมิต่ำมากๆ กล่าวคือ ในช่วงวันที่จะปล่อยกระสวยอวกาศนั้นอากาศเย็นมากๆ ทำให้ยางโอริงเสียสภาพ
ส่วนกระสวยอวกาศโคลัมเบีย (Space Shuttle Columbia) ระเบิดตอนกำลังจะกลับเข้าสู่โลก เพราะโฟมกันความร้อนหลุดออกจากกระสวยแล้วชนเข้ากับปีกด้านซ้ายของกระสวยจนเกิดความเสียหาย
อ้างอิง
http://www.sciencemag.org/news/2016/12/shrinking-spines-space-fungus-top-five-dangers-space-travel
