เรารู้กันว่า โลกมีดวงจันทร์เป็นดาวบริวารเพียงดวงเดียว แต่เมื่อไม่นานมานี้ สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล หรือ ไอเอยู (the International Astronomical Union’s-IAU) ออกมาแถลงอย่างเป็นทางการว่า นับตั้งแต่เดือนสิงหาคมที่ผ่านมา โลกเราจะมีดาวบริวารชั่วคราว หรือดวงจันทร์ เพิ่มขึ้นมาอีก 1 ดวง และจะอยู่กับเราไปจนตลอดเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ที่จะถึงนี้
ดวงจันทร์ชั่วคราวที่ว่านี้ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า 2026 คิวคิวเอท (2026 QQ8) ถูกสังเกตพบครั้งแรกโดย คริสเตียน ซาเนชสกี้ (Krisztián Sárneczky) นักวิจัยทางด้านดาราศาสตร์ ชาวฮังกาเรียน และได้รับการยืนยันจากศูนย์ดาวเคราะห์ขนาดเล็กของไอเอยู ซึ่งเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและยืนยันการปรากฏตัวของวัตถุใหม่ๆ ในระบบสุริยะทั้งหมดเมื่อ 29 ตุลาคมที่ผ่านมา โดยคาดการณ์ไว้ด้วยว่า เทหวัตถุใหม่นี้น่าจะอยู่ให้เห็นในวงโคจรไปจนกระทั่งถึงเดือนมกราคม 2027 จนเราสามารถสังเกตพบได้โดยง่ายก่อนที่จะหลุดออกจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกไปในที่สุด
ตามข้อมูลของไอเอยู 2026 คิวคิวเอท ขนาดไม่ใหญ่โตนัก วัดเส้นผ่านศูนย์กลางเบื้องต้นได้เพียง 2 เมตร ทำให้เกิดความเสี่ยงที่ว่า หากมันเข้าใกล้โลกมากเกินไป ก็เป็นไปได้ที่จะถูกแรงดึงดูดของโลก ดูดให้ร่วงลงมาและลุกไหม้เป็นลูกไฟไปจนหมดระหว่างฝ่าชั้นบรรยากาศของโลกดังกล่าว อย่างไรก็ตาม นักวิชาการไม่คิดว่า โอกาสที่จะเกิดเหตุที่ว่านั้นขึ้นจะมีสูงมากนัก ด้วยเหตุผลที่ว่า ในเวลานี้มันโคจรอยู่ในวงโคจรที่สูงเกินกว่าระยะห่างระหว่างดวงจันทร์กับโลก โดยเฉลี่ย มากถึง 1.5 เท่า
2026 คิวคิวเอท ใช้เวลานาน 359 วันหรือเกือบ 1 ปี กว่าจะโคจรรอบดวงอาทิตย์ได้ครบ 1 รอบ ด้วยเหตุนี้ทำให้ มันขยับเข้ามาอยู่ใกล้โลกในทุกๆ ระยะเวลา 10 ปี หรือราวๆ นั้น ในทางวิชาการแล้ว ดวงจันทร์จิ๋วดวงนี้ถูกจัดให้เป็นดาวเคราะห์น้อยแบบ A ซึ่งหมายถึงวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีขนาดเล็กกว่าดาวเคราะห์ แต่มีขนาดใหญ่กว่าสะเก็ดดาว (ซึ่งปกติมักมีเส้นผ่านศูนย์กลางราวๆ 10 เมตรหรือน้อยกว่า) ที่มักจะหลุดรอดเข้ามาอยู่ในวงโคจรรอบโลกของเราได้บ้างเป็นครั้งคราว โดยมีแกนกึ่งแกนหลัก (semimajor axes) ที่มีขนาดเล็กกว่าของโลก (ซึ่งมีค่าประมาณ 149.6 ล้านกิโลเมตร) ที่แสดงให้เห็นว่า โดยปกติแล้ว คิวคิวเอท มักโคจรเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าโลกของเรา
อันที่จริง ดาวเคราะห์น้อยแบบ A ที่มีขนาดใหญ่นั้นวงการดาราศาสตร์ถือว่าเป็นดาวเคราะห์น้อยชนิดที่อันตรายสูงที่สุดในโลก ด้วยเหตุที่ว่า มันอาจพุ่งเข้าชนโลกเราเข้าได้ดื้อๆ เพราะอาศัยความสว่างจ้าของดวงอาทิตย์บดบังตัวมันจากการมองเห็นของโลก ก่อนที่จะพุ่งเข้าหาโลกด้วยความเร็วเต็มสปีด แต่สำหรับเจ้าคิวคิวเอทแล้วในทางดาราศาสตร์ถือว่ามีขนาดเล็กเกินกว่าที่จะกลายเป็นภัยคุกคามทำนองนั้น
ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจอีกประการก็คือ 2026 คิวคิวเอท ไม่ใช่ดวงจันทร์จิ๋วดวงแรกที่โผล่เข้ามาให้เห็นในวงโคจรรอบโลก ดวงแรกจริงๆ ก็คือ 1991 วีจี (1991 VG) ซึ่งตอนที่ตรวจสอบพบเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1991 นั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 10 เมตรเลยทีเดียว เรื่องนี้ทำให้นักดาราศาสตร์ได้คิดว่า โลกเราน่าจะดึงดูดเอาดวงจันทร์จิ๋วเข้ามาในวงโคจรค่อนข้างบ่อย จนถึงขนาดที่อาจพูดได้ว่า เราน่าจะมีอย่างน้อยสัก 1 ดวงในช่วงเวลาใดช่วงหนึ่ง แต่ดาวเคราะห์น้อยเหล่านี้ มักอยู่ในวงโคจรได้ไม่ถึงปี แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วมักตกอยู่ใต้อิทธิพลแรงโน้มถ่วงของโลกอยู่ได้นานนับเป็นหลายสิบปีก็ตาม
ด้วยเหตุนี้ นักดาราศาสตร์จึงพากันคาดหวังว่า กล้องโทรทรรศน์ใหม่ๆ รวมทั้งกล้อง เวร่า ซี. รูบิน ที่ตั้งอยู่ในประเทศชิลี ที่เพิ่งเริ่มดำเนินงานมาตั้งต้นปีนี้กล้องโทรทรรศน์รูบิน ซึ่งถูกกำหนดให้กวาดสำรวจท้องฟ้าของซีกโลกด้านใต้ (Southern Hemisphere) ให้ทั่วถึงทั้งหมดในทุกๆ 2 หรือ 3 วัน จนสามารถตรวจสอบพบ “ดาวเคราะห์แคระ” (dwarf planet) บนท้องฟ้าซึ่งอยู่รอบนอกของระบบสุริยะ เช่นเดียวกับดาราจักรบริวารที่ปรากฏอยู่โดยรอบของกาแล็กซีทางช้างเผือกของเราได้อีกด้วย โดยคาดกันว่าภายในระยะเวลา 10 ปี ที่ถือเป็นช่วงเวลาปฏิบัติการของกล้องโทรทรรศน์กล้องนี้ มันน่าจะตรวจพบวัตถุที่โลกไม่เคยรู้จักกันมาก่อนได้นับเป็นล้านๆ ดวง
จนถึงขนาดที่ว่า เมื่อไม่นานมานี้ มีนักวิทยาศาสตร์ใช้วิธีสร้างแบบจำลองขึ้นในคอมพิวเตอร์แล้วสรุปไว้ชัดเจนว่า ปกติแล้วโลกมักมีดวงจันทร์บริวารเกินกว่า 1 ดวงเสมอมา
