‘เซีย’ ชี้ ลาปวดประจำเดือน ต้องเป็นสิทธิพื้นฐานลูกจ้าง ไม่ใช่รอนายจ้างอนุญาต ซัด ‘ก.แรงงาน’ แก้กฎหมายแบบใช้งานไม่ได้จริง จี้ ทบทวนคืนสิทธิให้คนทำงานจริง

เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน นายเซีย จำปาทอง ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน กล่าวถึงกรณีที่กระทรวงแรงงานประชาสัมพันธ์ความคืบหน้าการเดินหน้าแก้ไขพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) คุ้มครองแรงงาน โดยเฉพาะประเด็นการเพิ่มสิทธิลาหยุดงาน เนื่องจากอาการปวดประจำเดือน ว่า เรื่องดังกล่าวเป็นข้อเสนอเชิงนโยบายที่พรรคประชาชนเคยเสนอให้บัญญัติเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของลูกจ้างไว้ในกฎหมายอย่างชัดเจน แต่ข้อเสนอนั้นกลับถูกรัฐบาลและเสียงข้างมากปัดตกไป

นายเซีย กล่าวต่อว่า ทั้งที่หลักการของพรรคประชาชนไม่ได้มีความซับซ้อน เพียงต้องการสร้างหลักประกันให้พี่น้องแรงงานที่มีอาการปวดประจำเดือนสามารถใช้สิทธิลาหยุดพักรักษาตัวได้จริงตามที่กฎหมายรับรอง โดยไม่ต้องนำความเจ็บปวดทางกายภาพของตัวเองไปร้องขอความเห็นใจหรือขอความเห็นชอบจากใคร

นายเซีย กล่าวด้วยว่า แต่สิ่งที่กระทรวงแรงงานนำมาประชาสัมพันธ์ต่อสาธารณะในวันนี้ กลับมีเนื้อหากำหนดให้จำนวนวันลาและค่าจ้างระหว่างการลาขึ้นอยู่กับการตกลงร่วมกันระหว่างลูกจ้างกับนายจ้าง ตนจึงขอตั้งคำถามตรงไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานว่า หากกำหนดเช่นนี้แล้ว จะเรียกว่าเป็นสิทธิของลูกจ้างได้อย่างไร ในเมื่อปลายทางยังคงต้องผูกติดอยู่กับความยินยอมและการอนุมัติของนายจ้างฝ่ายเดียว

นายเซีย กล่าวด้วยว่า รัฐบาลต้องไม่ลืมความจริงเชิงโครงสร้างในสังคมไทยว่า อำนาจต่อรองระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างไม่มีความเท่าเทียมกัน โดยเฉพาะกลุ่มแรงงานรายวัน แรงงานสัญญาจ้างชั่วคราว หรือแรงงานในสถานประกอบการที่ไม่มีสหภาพแรงงานคอยเป็นหลังพิงให้

นายเซีย กล่าวต่อว่า โบราณมีคำกล่าวว่าอ้อยเข้าปากช้างแล้ว จะให้ช้างคายอ้อยออกมาหรือหากนายจ้างปฏิเสธไม่ยอมให้ลูกจ้างลาหยุด หรือยอมให้ลาแต่ไม่จ่ายค่าจ้างตามสัดส่วน แรงงานจะทำอย่างไร จะต้องจำใจทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดแล้วฝืนร่างกายทำงานต่อไปอย่างนั้นหรือ

“จึงอยากถามไปยังรัฐมนตรีฯ ว่า รัฐบาลกำลังปล่อยให้พี่น้องแรงงานต้องเดินเข้าไปฟาดฟันและเจรจาต่อรองกับนายจ้างด้วยมือเปล่า ทั้งที่หน้าที่โดยตรงของรัฐคือการเป็นผู้สร้างตาข่ายคุ้มครองและหลักประกันความมั่นคงให้แก่ประชาชนใช่หรือไม่ แล้วแรงงานที่ไม่มีอำนาจต่อรองและไม่มีความมั่นคงในการจ้างงาน จะเอาอะไรไปต่อรองกับนายจ้างได้” นายเซีย กล่าว

นายเซีย กล่าวต่อว่า ตนขอยืนยันด้วยความบริสุทธิ์ใจต่อรัฐมนตรีฯ ว่า ประเด็นนี้ไม่ใช่เรื่องความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างพรรคฝ่ายค้านกับพรรครัฐบาล และไม่ใช่เรื่องของการแย่งชิงความนิยมว่าใครจะได้หน้าหรือใครจะเสียหน้า แต่เป็นเรื่องสิทธิมนุษยชน ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และสุขอนามัยในชีวิตประจำวันของพี่น้องผู้ใช้แรงงานทุกคน เพราะท้ายที่สุดผู้ที่ต้องแบกรับผลพวงจากการบังคับใช้กฎหมายไม่ใช่ตัวนักการเมือง แต่คือพี่น้องแรงงานที่ต้องตื่นแต่เช้าออกไปทำงานหาเลี้ยงชีพ และต้องเผชิญความเสี่ยงจากการถูกกดขี่จากการใช้สิทธิของตนเอง

นายเซีย กล่าวด้วยว่า การเพิ่มสิทธิลาหยุดเนื่องจากอาการปวดประจำเดือน ต้องเป็นสิทธิที่ลูกจ้างสามารถเข้าถึงและใช้สิทธิได้จริงในทางปฏิบัติ ไม่ใช่การปล่อยให้เป็นสิทธิที่ต้องไปต่อรองกันตามมีตามเกิดในสภาพที่ไร้อำนาจและไร้หลักประกัน เพราะหน้าที่หลักของกฎหมายคุ้มครองแรงงานคือการสร้างมาตรฐานขั้นต่ำเพื่อคุ้มครองฝ่ายที่มีอำนาจต่อรองน้อยกว่า สิทธิแรงงานจึงต้องเป็นสิทธิที่กฎหมายรับรองอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่สิทธิที่นายจ้างจะหยิบยื่นให้หรือไม่ให้ก็ได้ ตนจึงขอเรียกร้องให้กระทรวงแรงงานเร่งนำข้อสังเกตและข้อกังวลนี้กลับไปทบทวนและปรับปรุงแก้ไขร่างกฎหมายอย่างจริงจัง เพื่อคืนสิทธิที่เป็นธรรมให้แก่คนทำงานอย่างแท้จริง