เจิมศักดิ์ อัดโสภณ สร้างรอยด่างปวศ. ให้ประมุขฝ่ายนิติบัญญัติ แนะถ้าเป็นกลางไม่พอ ก็ลาออกไป

เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2569 นายเจิมศักดิ์ ปิ่นทอง อดีตสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ได้โพสต์ข้อเขียนผ่านเฟซบุ๊ก “สภาไทยกำลังกลายเป็น “โรงละครตลกร้าย” หรือ “สาขาทำเนียบรัฐบาล”?” โดยระบุว่า เมื่อประมุขฝ่ายนิติบัญญัติเลือก “ทำลายกลไกตรวจสอบฝ่ายบริหาร” เสียเอง! การดำรงตำแหน่งประธานสภาของ นายโสภณ ซารัมย์ กำลังสร้างรอยด่างครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยไทย ผ่านการออกระเบียบรวบอำนาจ-ตัดตอน และจำกัดสิทธิ กมธ. บังคับให้การเรียกบุคคลหรือขอเอกสอบสวนต้องผ่าน “มติเสียงข้างมาก” ที่รัฐบาลกุมเบ็ดเสร็จ—นี่ไม่ใช่การจัดระเบียบ แต่คือ “ตะแกรงร่อนปิดปากผู้ตรวจสอบ” อย่างเลือดเย็น!

3 ความจริงอันน่าละอาย :

หน้ากากแห่งความไร้กลาง : ไม่ต้องลาออกจากพรรคเหมือนอารยประเทศ แต่ยังลดตัวลงมาเป็น “เครื่องมือคุ้มครองนักการเมืองฝ่ายบริหาร” ให้รอดพ้นจากความผิด

นิติบัญญัติยอมจำนน : เปลี่ยนสภาอันทรงเกียรติให้เป็นเกราะกำบัง “โจรปล้นอำนาจ(แผ่นดิน)” แทนที่จะทำหน้าที่เป็นตา หู และเกราะคุ้มครองประโยชน์ของประชาชน

กติกาน้ำมือเผด็จการเสียงข้างมาก : คว่ำข้อมูลความจริงตั้งแต่ในมุ้ง กมธ. เพื่อไม่ให้ความจริงเดินทางไปถึงห้องประชุมสภาใหญ่

ทางออกและทางสู้ของฝ่ายนิติบัญญัติ

ยื่นญัตติด่วน : กดดันให้ทบทวนและยกเลิกข้อกำหนดรอนสิทธิทันที
อารยะขัดขืน : ใช้สิทธิประท้วงและอภิปรายตีแผ่ความจริงทุกตารางนิ้วในสภา
กระทู้ถามสด: บังคับให้ประธานสภาต้องลุกขึ้นมาชี้แจงต่อหน้าธารกำนัล

บทสรุปเด็ดขาด : เกียรติภูมิของประมุขฝ่ายนิติบัญญัติสูงส่งเกินกว่าจะเอาไว้เล่นเกมปกป้องพวกพ้อง หากจิตสำนึกแห่งความเป็นกลางไม่เหลือพอ “ทางเลือกเดียวที่มีเกียรติ คือการลาออกไปเสีย!” ก่อนที่สภาไทยจะกลายเป็นเศษซากของการกินรวบประเทศอย่างถาวร