ศาลอุทธรณ์ภาค 9 พิพากษา จำคุกตลอดชีวิต 2 จำเลย คดีลอบวางระเบิดฐานปฏิบัติการ ชคต.บางปู และกำแพงกูโบร์บ้านโต๊ะโสม จังหวัดปัตตานี
จำคุกตลอดชีวิต – เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน กอ.รมน.ภาค 4 ส่วนหน้า รายงานศาลอุทธรณ์ภาค 9 ณ จังหวัดปัตตานี อ่านคำพิพากษา ในคดีหมายเลขดำที่ อ.116/2568 ซึ่งเกี่ยวข้องกับเหตุลอบวางระเบิดฐานปฏิบัติการชุดคุ้มครองตำบลบางปู และกำแพงกูโบร์บ้านโต๊ะโสม หมู่ที่ 1 ตำบลบางปู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2567
โดยศาลพิพากษายืนจำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 1 จากพยานหลักฐานและผลตรวจดีเอ็นเอที่เชื่อมโยงกับเหตุการณ์ ส่วนจำเลยที่ 2 พิพากษาจำคุกตลอดชีวิต ในความผิดฐานอั้งยี่ ซ่องโจร และสะสมกำลังพลหรืออาวุธเพื่อก่อการร้าย แต่ยกฟ้องในข้อหาร่วมกันก่อการร้าย พยายามฆ่าเจ้าพนักงาน และความผิดเกี่ยวกับอาวุธปืน เนื่องจากพยานหลักฐานไม่เพียงพอ
ทั้งนี้ ให้ควบคุมตัวจำเลยที่ 1 และ 2 ระหว่างฎีกา ส่วนจำเลยที่ 3 ไม่ได้ยื่นอุทธรณ์ ให้บังคับโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
อ่านคำพิพากษา
โดยมีรายละเอียดดังนี้ เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2569 ที่ผ่านมา ศาลอุทธรณ์ภาค 9 ศาลจังหวัดปัตตานี อ่านคำพิพากษาในคดีหมายเลขดำที่ อ.116/2568 ซึ่งมีจำเลย 3 ราย ได้แก่ นายมะยูโซ๊ะ จูตี จำเลยที่ 1 นายซับรี มีนา จำเลยที่ 2 และนายมูฮัมหมัด บือซา จำเลยที่ 3 ในความผิดเกี่ยวกับการก่อการร้าย การสะสมกำลังพลและอาวุธเพื่อก่อการร้าย อั้งยี่ ซ่องโจร พยายามฆ่าเจ้าพนักงาน รวมถึงความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนและวัตถุระเบิด
โดยคดีดังกล่าวสืบเนื่องจากเหตุคนร้ายลอบวางระเบิดฐานปฏิบัติการชุดคุ้มครองตำบลบางปู และบริเวณกำแพงกูโบร์บ้านโต๊ะโสม หมู่ที่ 1 ตำบลบางปู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2567
สำหรับผลการพิจารณา ศาลอุทธรณ์ภาค 9 พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 1 โดยเห็นว่าคำให้การในชั้นดำเนินกรรมวิธีซักถามมีความสอดคล้องเชื่อมโยงกับเหตุการณ์และพยานหลักฐานในคดี อีกทั้งตรวจพบสารพันธุกรรม (ดีเอ็นเอ) ของจำเลยที่ 1 บนชิ้นส่วนสายไฟสีดำ รวมถึงการนำชี้จุดเกิดเหตุประกอบคำรับสารภาพ จึงมีน้ำหนักเพียงพอให้รับฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดจริง
ส่วนจำเลยที่ 2 ศาลพิพากษาจำคุกตลอดชีวิตเช่นกัน ในความผิดฐานอั้งยี่ ซ่องโจร และสะสมกำลังพลหรืออาวุธ หรือสมคบกันเพื่อก่อการร้าย โดยพิจารณาจากพยานหลักฐานที่เชื่อมโยงว่า ก่อนเกิดเหตุจำเลยที่ 2 มีการสอบถามความเคลื่อนไหวของเจ้าหน้าที่ภายในหมู่บ้านและบริเวณที่เกิดเหตุ รวมถึงมีหน้าที่ขับรถยนต์รับ-ส่งสมาชิกผู้ก่อการร้ายเพื่อหลบหนี
อย่างไรก็ตาม ศาลอุทธรณ์ภาค 9 พิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 2 ในข้อหาร่วมกันก่อการร้าย พยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติหน้าที่โดยไตร่ตรองไว้ก่อน และความผิดเกี่ยวกับการมีและใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน เนื่องจากยังไม่มีพยานหลักฐานเพียงพอที่จะรับฟังว่าจำเลยที่ 2 มีส่วนร่วมในการกระทำความผิดดังกล่าว อีกทั้งไม่พบสารพันธุกรรม (ดีเอ็นเอ) ของจำเลยที่ 2 บนชิ้นส่วนวัตถุประกอบระเบิดแสวงเครื่อง จึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย
ทั้งนี้ ภายหลังมีคำพิพากษา ได้มีคำสั่งควบคุมตัวจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 ระหว่างการยื่นฎีกา ส่วนจำเลยที่ 3 ไม่ได้ยื่นอุทธรณ์ จึงให้บังคับโทษตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น
