กวีกระวาด | คมสัน วิเศษธร
แชเชือน
ดูแดดสิแผดเผาช่างเร่าร้อน
ดุจไฟฟอนพร้อมจุดไหม้ไปทุกสิ่ง
หยดน้ำค้างฉ่ำเช้ารดหมดไวจริง
ดินระเหยแห้งกรังยิ่งเหมือนไม่มี
แววความฝันวันนี้ยังแพรวพร่าง
ยังใสวับวาวอย่างมิถอยหนี
ยังหยัดยืนชื่นชูสู้ทุกที
ยังแช่มชื่นฤดีสู้ร้อนรุม
แดดร้อนแรงอุณหภูมิขยับ
น้ำวาววับเคยปริ่มถูกไฟสุม
เศร้าสร้อยเริ่มลดน้อยไม่ครอบคลุม
อีกไม้พุ่มห่อเหี่ยวเห็นซากตอ
แห้งจนแล้งร่วงใบกรูกราว
ต้นหญ้าเล็กราบระนาวมอดไหม้หนอ
ต้นสูงใหญ่ปลิดใบน้อยถักทอ
ฟ้าฝนก็ทารุณไม่เยี่ยมเยือน
เป็นพิษภัยที่ใจร้ายธรรมชาติ
ย้อนลงโทษพินาศโหดขับเคลื่อน
ร้อนสุดร้อนจุดแดงพรึบเฝ้าตักเตือน
ผู้คนต่างแชเชือนอยู่ห้องแอร์ •
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022
