E-DUANG
เด่นชัดมากยิ่งขึ้นเป็นลำดับในกรณีสารพิษปนเปื้อนในภาคเหนือและกรณีขยะอุตสาหกรรมแพร่พระจายในพื้นที่ภาคกลางและระบาดไปยังบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ก่อเกิดคำถามว่า รากฐานอันเป็นต้นตอแท้จริงของปัญหาเริ่มมาจากไหน
เนื่องแต่”เหมือง”จำนวนหลายร้อยในเมียนมาร์
เนื่องแต่การนำเข้าของขยะอุตสาหกรรมจากต่างประเทศทั้งในเอเชีย ยุโรปและอเมริกา
เนื่องแต่การไม่สนใจของหน่วยราชการที่รับผิดชอบ
เนื่องแต่การละเลยอย่างเจตนาของนักการเมืองและพรรคการเมืองแม้จะได้รับเลือกตั้งมาจากประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อน
เนื่องแต่รัฐบาลชุดแล้วชุดเล่าที่ขาดธรรมาภิบาลและความ รับผิดชอบต่อประชาชน
ในที่สุดแล้วก็คือ เนื่องแต่”ภายนอก” หรือเนื่องแต่”ภายใน”
จำนวนไม่น้อยเริ่มต้นขึ้นจากคำสั่งคสช.ที่ลงนามโดยหัวหน้าคสช.เมื่อปี 2559 ภายหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
เป็นรัฐประหารเพื่อจัดการกับรัฐบาลพรรคเพื่อไทย
เป็นรัฐประหารอันมีเป้าหมายแทบไม่แตกต่างไปจากที่เคยเกิดขึ้นเมื่อเดือนกันยายน 2549
เพียงแต่ 2549 ต่อพรรคไทยรักไทย 2557 ต่อพรรคเพื่อไทย
กระนั้น เมื่อพิจารณาเนื้อหาในคำสั่งคสช.เมื่อปี 2559 นั่นเป็นคำสั่งเพื่อเปิดพื้นที่ให้เกิดโรงงานโดยเป้าหมายใหญ่เพื่อยกระดับและพัฒนาอุตสาหกรรมในภาคตะวันออก
ความน่ากลัวมิได้อยู่ที่การขยายพื้นที่โรงงานอุตสาหกรรม หากแต่ยังเอื้อต่อการนำเข้า
นั่นคือ การนำเข้ากากอุตสาหกรรมเพื่อนำมาทำลาย
ขณะเดียวกัน จุดอ่อนอย่างสำคัญก็คือ การนำเข้าเครื่องอุปโภคบริโภคโดยไม่สนใจองค์ประกอบอันเป็นพิษหรือเป็นตัวการให้เกิดสารพิษ
ประการหลังนี้เองสัมพันธ์กับการทำเหมืองแร่หายาก
จากการเปิดเผยของนักวิชาการ จากการทำรายงานของหลายสำนักข่าว แสดงออกอย่างเป็นรูปธรรมว่า การทำเหมืองแร่ในพื้นที่เมียนมาร์มิได้เป็นเรื่องเป็นไปเอง
ตรงกันข้าม ดำรงอยู่อย่างมีลักษณะในทางยุทธศาสตร์
ทั้งที่เป็นยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจ ยุทธศาสตร์ทางการเมืองและยุทธศาสตร์ทางทหาร
ถามว่าการเกิดฝุ่นผง PM 2.5 มาได้อย่างไร
ถามว่าอยู่ๆเหมืองทองคำ เหมืองแร่หายากในพื้นที่ไทยใหญ่ ในพื้นที่ว้าผุดโผล่ขึ้นเองอย่างนั้นหรือ
กองทัพไทยย่อมมีคำตอบหากมองจากมุมของทหาร
ขณะเดียวกัน กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ ย่อมมีความจริงหากมองผ่านธุรกิจการนำเข้า
นี่จึงมิได้เป็นเรื่องของ”ต่างประเทศ” หรือ”ภายนอก”
ตรงกันข้าม นี่จึงเป็นเรื่องของการสมคิดกันอย่างต่อเนื่องทั้งจากต่างประเทศและภายในประเทศ
ที่สุดพิษภัยก็ตกกระทบมายังประชาชนคนไทย
จากนี้จึงเห็นได้ว่า ปัญหามิได้มาจากผลพวงของรัฐประหารเพียงด้านเดียว หากแต่ดำรงอยู่อย่างเป็นยุทธศาสตร์
ยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจ ยุทธศาสตร์ทางการเมือง
เพียงแต่ได้เกิดขึ้นและดำรงอยู่อย่างอึกทึกครึกโครมหลังรัฐประหารและต่อเนื่องโดยรัฐบาลจากการเลือกตั้ง
คำถามอยู่ที่ว่าสังคมไทยตระหนักในพิษภัยลึกซึ้งเพียงใด
