ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ | ศัตรูอันดับหนึ่งของรัฐบาล คือตัวรัฐบาล

ต่อให้มองจากเกาะกูราเซาก็มองเห็นว่ารัฐบาลปกป้อง “ไอเดียร์ สุชาดา ซาง แทนทรัพย์” เรื่องเว็บพนัน และตัว “ไอเดียร์” ก็ขยันโชว์ให้สังคมเห็นว่ารัฐบาลปกป้อง ถึงแม้สามีเธอจะถือหุ้นเว็บพนันจริง และสมัยไอเดียร์เป็นเลขารัฐมนตรีกระทรวง DE ตัวคุณไชยชนก ชิดชอบ ซึ่งเป็นรัฐมนตรี จะไม่เคยปิดเว็บพนันนั้นจริงก็ตาม

ล่าสุด หลังจากเพิ่งถูกตั้งเป็นประธานอนุกรรมการศึกษาโครงสร้างดิจิทัลทั้งที่มีปัญหาเว็บพนัน “ไอเดียร์” ก็โพสต์เย้ยหยัน ส.ส.”ไอซ์ รักชนก ศรีนอก” ว่า “กลัวถูกฟ้องเหรอคะ” ซึ่งแสดงความมั่นใจว่าจะรอดคดีทั้งหมดมากขึ้นไปอีก ทั้งที่การถือหุ้นเว็บพนันจะชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้แล้วก็ตาม

เหตุผลง่ายๆ ที่ “ไอเดียร์” ต้องรอดก็คือ “ไอเดียร์” เป็นเลขาของคุณ “ไชยชนก” ซึ่งในอนาคตคือว่าที่นายกฯ ของพรรคภูมิใจไทย

ถ้า “ไอเดียร์” ผิด “ไชยชนก” ที่คุมกระทรวง DE แล้วไม่ปิดเว็บพนันของสามีไอเดียร์ก็ต้องผิด

ซึ่งมองจากดาวพลูโตก็รู้ว่าเรื่องนี้รัฐบาลไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นแน่นอน

ทางเดียวที่ทำให้ “ไอเดียร์” ไม่ผิดคือ DSI ต้องดองคดีหรือเป่าคดี แปลว่า DSI ที่อยู่ในกระบวนการยุติธรรมต้องเป็นสาขาของรัฐบาลด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่คงไม่มีใครแปลกใจอีก

และทั้งหมดคือหลักฐานของการ “กินรวบ” ที่รัฐบาลทำให้เห็นราวกับคิดว่า “กินรวบ” คือความสำเร็จของการเป็นรัฐบาล

การที่ประธานสภาไม่ส่งเรื่องไปให้ประธานศาลฎีกาตั้งคณะกรรมการไต่สวนกรณี “ป.ป.ช.” กรณีเป่าคดีคุณศักดิ์สยาม ชิดชอบ ก็เป็นอีกหลักฐานของการ “กินรวบ” เช่นเดียวกัน รวมทั้งความพยายามแก้ระเบียบไม่ให้กรรมาธิการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลเลย เพียงแต่เรื่องนี้โดนด่าจนรัฐบาลยอมถอยไป

“รัฐบาลกินรวบ” เป็นข้อหาที่คนจำนวนมากเชื่อว่าตรงกับพฤติกรรมของรัฐบาลภูมิใจไทย และเพื่อไทยจริงๆ เพราะพฤติกรรมรัฐบาลซึ่งต้องการขัดขวางไม่ให้กรรมาธิการตรวจสอบนั้นเห็นชัด เช่นเดียวกับความประเจิดประเจ้อในการแก้ระเบียบสภาให้การตรวจสอบรัฐบาลต้องขออนุมัติรัฐบาล

จำตอนที่พรรคก้าวไกลชนะอันดับ 1 จนคุณพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ควรเป็นนายกฯ และ “หมออ๋อง ปดิพัทธ์ สันติภาดา” ควรเป็นประธานสภาได้ไหม ตอนนั้นเพื่อไทยและภูมิใจไทยรุมโจมตีว่าก้าวไกล “กินรวบ” เพราะเป็นทั้งนายกฯ และประธานสภา แต่พอภูมิใจไทยเป็นทั้งนายกฯ และประธานสภา ทั้ง 2 พรรคกลับไม่พูดว่า “กินรวบ” เลย

ด้วยบรรทัดฐานที่ภูมิใจไทยและเพื่อไทยใช้โจมตี “ก้าวไกล” รัฐบาลชุดนี้ไม่ใช่แค่กินรวบ แต่กินขั้นโกยเศษอาหารใส่ถุงกลับบ้านพร้อมน้ำปลาพริกเพื่อรีไซเคิลขาย

เพราะรัฐบาลเอาทุกทาง ขนาดจะไม่ให้กรรมาธิการรับเรื่องร้องทุกข์จากประชาชน ทำได้แค่อภิปรายไม่ไว้วางใจปีละหนพอเป็นพิธี

การกระทำของรัฐบาลทำให้คนเชื่อว่า “ระบอบสีน้ำเงิน” มีจริง เพราะรัฐบาลทำให้เกิดการ “กินรวบ” เชิงสถาบันที่ทุกองค์กรคือพวกรัฐบาล ใครทำผิดแต่เป็นพวกรัฐบาลรอดหมด จำเลยคดีโกงสอบพ้นคุก เพราะ ป.ป.ช.ทำสำนวนไม่ทัน ส.ส.มีเว็บพนันไม่ผิด เช่นเดียวกับประธานสภาไม่ส่งคดีไปศาลฎีกา

ปัญหาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องรัฐบาลกินรวบหรือไม่ แต่คือรัฐบาลจะกินรวบแค่ไหน และอีกแค่ไหนถึงพอ

ซึ่งคำตอบคือ Infinity เพราะแนวโน้มที่รัฐบาลจะหยุดพฤติกรรมนี้ยังไม่มีเลย

ยกตัวอย่างง่ายๆ “โฆษกรัฐบาล” ตอบโต้พิธีกรหญิง “เฟิร์น สุชาดา นิ่มนวล” โดยโพสต์โจมตีว่า “ไม่น่ารักเลย” เพียงเพราะ “เฟิร์น” โพสต์ว่านโยบายขึ้นภาษีสินค้าออนไลน์นำเข้า 30% ทำให้ “ขาช้อปออนไลน์เตรียมจ่ายแพงขึ้น!” แล้วเสนอว่าเปลี่ยนพาดหัวให้ตรงตามเป้าหมายในการขึ้นภาษีของรัฐบาล

พูดตรงๆ “เฟิร์น” จะโพสต์อะไรก็เรื่องของเฟิร์น โฆษกรัฐบาลไม่ได้มีหน้าที่ส่องเฟซเพื่อสอดส่องว่าใครโพสต์อะไร ยิ่งสั่งให้แก้โพสต์ยิ่งเลอะ เพราะโฆษกรัฐบาลไม่ใช่ “ชาวเน็ต” แต่เป็นตำแหน่งสำคัญระดับเป็นหน้าเป็นหน้าแทนนายกฯ จนควรได้ความเชื่อถือสูงสุดถัดจากนายกฯ และรัฐมนตรี

การขึ้นภาษีสินค้านำเข้าออนไลน์ 30% ทำให้ราคาสินค้าแพงขึ้นจริง “ขาช้อปออนไลน์” จึงต้องจ่ายแพงขึ้นจริง สิ่งที่ “เฟิร์น” พูดจึงถูกทั้งหมดแบบไม่มีอะไรเถียง เพราะการขึ้นภาษีให้สินค้าแพงคือเป้าหมายของนโยบายนี้จริงๆ เพื่อลดความได้เปรียบที่สินค้าเหล่านี้มีเหนือผู้ผลิตไทยมานาน

นโยบายนี้ถูกต้องแน่ และผมเชียร์นโยบายนี้อย่างเปิดเผยมาหลายหนด้วย ประเด็นเฟิร์นจึงไม่ผิด

แต่โฆษกรัฐบาลผิดที่ต้องการให้ข้อมูลไม่ครบ เพราะกลัวคนด่ารัฐบาลว่าต้องจ่ายเงินซื้อสินค้าแพงขึ้น ต่อให้ยังไงสินค้าก็ต้องแพงขึ้น และประชาชนก็จะเห็นว่าสินค้าแพงหลังรัฐบาลขึ้นภาษีก็ตาม

ทั้งหมดนี้สะท้อนความต้องการ “กินรวบ” ชัดๆ และเป็นการกินรวบที่ถึงขั้นต้องการควบคุม “มุมมอง” ซึ่งประชาชนมีต่อรัฐบาลที่เลอะเทอะสิ้นดี เพราะทำเหมือนคนอื่นเป็นศัตรูไปหมด ไม่เว้นแม้แต่โพสต์ที่ไม่มีอะไรผิดข้อเท็จจริงก็ยังทำให้เกิดความหงุดหงิดของรัฐบาล

ปัญหาที่ต้องดูต่อคือ รัฐบาลจะเหิมเกริมถึงขั้นหาทางคุมสื่อเพื่อคุม “มุมมอง” ประชาชนหรือไม่ และจะใช้วิธีไหนระหว่างฟ้อง, ขู่, ยัดคดี หรือกดดันด้วยโฆษณา

แรงจูงใจของการ “กินรวบ” มาจากความต้องการรวบอำนาจการเมืองไม่ให้มีใครทำอะไรรัฐบาลเลย ประเด็นคือ ประชาธิปไตยเป็นสังคมแห่งความหลากหลาย รัฐบาลไม่มีทางเป็นตัวแทนคนได้ทั้งหมด และคนทั้งหมดก็ไม่ยอมให้รัฐบาลกินรวบด้วยอย่างแน่นอน

ประเทศไทยวันนี้เหมือนน้ำในเขื่อนที่รอระเบิด ส่วนจะระเบิดหรือไม่ขึ้นอยู่กับรัฐบาลเองว่าจะรู้จักแบ่งปันอำนาจให้คนทุกกลุ่มแค่ไหน เพราะการแบ่งเหมือนเขื่อนมีรูระบาย

แต่ถ้าไม่แบ่งก็ทำให้มวลน้ำสะสมแรงดันน้ำเพิ่มจนเขื่อนพัง