bg-single

เส้นทางสู่อัยการสูงสุดคนที่ 21 ของลูกไม้ใต้ต้น ‘โกวิท ศรีไพโรจน์’ ปณิธานจาก ‘อิฐทุกก้อน หินทุกเม็ด’

21.11.2026

คอลัมน์ โล่เงิน

“อัยการของชาติและประชาชน” คือวิสัยทัศน์ของ โกวิท ศรีไพโรจน์ หรือที่คนใกล้ชิดคุ้นเคยกันดีในชื่อ “อู๋” ผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งอัยการสูงสุดพร้อมมีนโยบายในการทำงาน “สานภารกิจเดิม เสริมภารกิจใหม่ ให้ประชาชนเชื่อมั่น ร่วมสร้างสรรค์วัฒนธรรมองค์กร”

            กว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นเสาหลักองค์กรอัยการ เส้นทางชีวิตของเขาผ่านการเคี่ยวกรำจากสมรภูมิคดีสำคัญระดับประเทศมาอย่างโชกโชน ไม่ว่าจะเป็นคดีเรียกค่าไถ่สะท้านเมืองของกลุ่ม “โจรไข่หมูก เส้งเอียด” หรือคดีอุ้มฆ่านายอัลรูไวลี

            มีความละเอียดอ่อนและส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับซาอุดีอาระเบีย

            เริ่มต้นนับหนึ่งจากตำแหน่งผู้ช่วยอัยการ สั่งสมประสบการณ์และความเที่ยงธรรมทีละก้าว

            จนกระทั่งก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของสายงาน

            เบื้องหลังความสำเร็จอันสง่างามนี้ มี คุณพ่อวรท ศรีไพโรจน์ อดีตอธิบดีอัยการเขต 8 และกรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นทั้งต้นแบบและแรงบันดาลใจสำคัญ

โกวิทย้อนวันวานว่า เกิดที่ย่านบางกอกน้อย กรุงเทพฯ ก่อนจะติดตามครอบครัวไปเติบโตที่จังหวัดปัตตานี

            ความทรงจำในฐานะลูกชายคนโตของบ้าน คุณพ่อคือผู้เปี่ยมด้วยน้ำใจและเป็นที่รักของคนรอบข้าง

            แต่ก่อนจะสวมชุดครุยอัยการ คุณพ่อเริ่มต้นชีวิตข้าราชการด้วยการเป็นบรรณารักษ์ดูแลห้องสมุดในสังกัดกรุงเทพมหานคร

            จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญเกิดขึ้นเมื่อคุณพ่อสร้างครอบครัว มีลูกคนแรกคือ “อู๋” และลูกคนที่สองตามมา

            อีกทั้งยังต้องรับภาระดูแลและส่งเสียน้องๆ ของคุณพ่อที่มาอาศัยอยู่ร่วมชายคาให้ได้เรียนหนังสือ

            ภาระอันหนักอึ้งบนบ่าทำให้คุณพ่อตัดสินใจเด็ดเดี่ยวว่า “ไม่ไหวแล้ว ต้องไปสอบอัยการหรือผู้พิพากษา”

            เพื่อสร้างฐานะและรายได้ที่มั่นคงพอจะโอบอุ้มทุกคนในครอบครัวได้

            ท่ามกลางเสียงร่ำลือในยุคนั้นว่าการสอบผู้พิพากษานั้นหิน

            คุณพ่อจึงเบนเข็มมุ่งหน้าสู่สนามสอบอัยการอย่างเต็มกำลัง

            ท่านทุ่มเทอ่านหนังสือ ผลลัพธ์ของความเพียรพยายามนั้นไม่เพียงทำให้ท่านสอบผ่านสมดังตั้งใจ ยังสามารถคว้าคะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 1 ด้วย

เส้นทางชีวิตราชการของคุณพ่อนำพาครอบครัวโยกย้ายจากจังหวัดปัตตานี สู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี

            ช่วงมัธยมศึกษานั้น โกวิทมีภาพฝันไม่ต่างจากเด็กต่างจังหวัดทั่วไป นั่นคือการได้เข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพมหานคร

            คุณพ่อจึงยื่นเงื่อนไขท้าทายความสามารถว่า “ถ้าอยากมาเรียนกรุงเทพฯ ก็ต้องสอบเข้าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยให้ได้”

            ในเวลานั้น เขายังไม่รู้จักด้วยซ้ำว่า “สวนกุหลาบ” มีชื่อเสียงเพียงใด รู้เพียงว่าเมื่อพ่อบอกให้สอบก็พร้อมลุย

            กระทั่งได้มาเห็นสนามสอบจริงจึงเห็นว่าต้องฝ่าฟันคู่แข่งจำนวนมาก

            แต่ด้วยความเมตตาของคุณครูเรณู ครูสอนภาษาอังกฤษที่ดูแลตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาที่สุราษฎร์ธานี ช่วยติวเข้มให้จนสามารถสอบเข้าสู่รั้วชมพู-ฟ้าได้สำเร็จ

            ทว่า จุดเปลี่ยนที่จุดประกายความฝันอีกครั้ง เมื่อคุณพ่อพาไปเยี่ยมผู้บังคับบัญชาที่กรมอัยการ ซึ่งในสมัยนั้นตั้งอยู่บริเวณศาลหลักเมือง กรุงเทพฯ

            ข้าราชการท่านหนึ่งได้เอ่ยด้วยประโยคที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำไม่รู้ลืมว่า

            “อู๋ ดูไว้เลยนะ ให้ดูอิฐทุกก้อน หินทุกเม็ด แล้วตั้งปณิธานว่าเราต้องเข้ามาให้ได้”

            แม้ในวันนั้นจะยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า “อัยการ” มีหน้าที่อย่างไร แต่คำพูดนั้นกลับจุดไฟในใจให้ลุกโชน

            บอกกับตัวเองในใจอย่างมุ่งมั่นว่า “เอาวะ ต้องเป็นอัยการ!” (เล่าถึงตรงนี้พร้อมเสียงหัวเราะนึกถึงความไร้เดียงสาวัยเยาว์)

            ประกอบกับคุณพ่อคือ “ฮีโร่” ในดวงใจอยู่แล้ว

            เป้าหมายเดียวของเด็กชายจึงถูกปักหมุดไว้ที่การเป็นพนักงานอัยการตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

ด้วยเป้าหมายที่ชัดเจนตั้งแต่อยู่ชั้น ม.ศ.2 จึงตัดสินใจเลือกเรียนสายศิลป์-ภาษาเพียงอย่างเดียวโดยไม่แตะสายวิทย์ แม้หัวจะไปได้ก็ตาม

            โชคชะตายังส่งเพื่อนดีๆ มาแนะนำทางลัดให้รู้จักกับการ “สอบเทียบ” พร้อมประโยคเด็ดที่จำได้แม่นยำว่า “วุฒิการศึกษา ม.ศ.5 ราคา 20 บาท”

            วันนั้นเขาทุ่มเงินหมดกระเป๋าเพื่อซื้อใบสมัครสอบเทียบ จนต้องเอ่ยปากยืมเงินเพื่อน 2 บาทเพื่อเป็นค่ารถเมล์กลับบ้าน

            ความมุ่งมั่นนั้นส่งผลให้สอบเทียบจบชั้นมัธยมปลายได้รวดเร็วดั่งใจหวัง

            แต่เมื่อต้องเตรียมตัวสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยตั้งแต่อยู่ ม.ศ.4 ความเหนื่อยล้าก็เริ่มเข้าครอบงำ

            แม้ใจจะรู้ดีว่าหากกัดฟันอีกนิดก็คงสอบติด แต่เขากลับเลือกเดินอีกเส้นทางหนึ่งด้วยการสมัครเรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหงควบคู่ไปกับเรียนมัธยมฯ ปลาย

            เขากลับไปสวมชุดนักเรียน ม.ศ.5 ได้เพียงสัปดาห์เดียว ในชั่วโมงเรียนวิชาวรรณคดี

            เมื่อกลับถึงบ้านและได้เปิดอ่านตำรากฎหมายอาญา ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า “เราจะมานั่งเรียนวรรณคดีไทยในชั้น ม.ศ.5 ทำไม สู้ไปทุ่มเทเรียนนิติศาสตร์ที่รามคำแหงแบบเต็มตัวเลยดีกว่า”

            วันรุ่งขึ้นตัดสินใจถอดกางเกงขาสั้นนักเรียน สวมกางเกงยีนส์ ก้าวเข้าสู่รั้วพ่อขุนอย่างเต็มภาคภูมิ และคว้าปริญญาตรีนิติศาสตร์มาครองใช้เวลา 3 ปีครึ่ง จบปริญญาตรีด้วยวัยเพียง 20 ปี

ชีวิตหลังเรียนจบเริ่มต้นเป็นทนายความ เข้าสู่สนามสอบเนติบัณฑิต

            แต่เพราะยังจับทางไม่ถูก ทำให้ต้องใช้เวลาเคี่ยวกรำอยู่นานถึง 4 ปี

            จนคุณพ่อเอ่ยปากชวนให้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศแทน

            ขณะที่กำลังลังเล จังหวะชีวิตก็ประจวบเหมาะกับช่วงที่เนติบัณฑิตเปิดสอบอีกครั้ง จึงตัดสินใจลองลงสนามดูอีกสักตั้ง

            คราวนี้สอบผ่านภาคแรกด้วยคะแนนที่น่าพอใจ แต่กลับไปสะดุดในเทอมที่ 2

            คุณพ่อจึงให้คำแนะนำอย่างใจเย็นว่าให้รออีก 1 ปี

            ปรากฏตรงกับช่วงที่สนามสอบอัยการเปิดรับสมัครพอดี

            เมื่อเวลาที่รอคอยมาถึง ได้สอบผ่านเนติบัณฑิตเทอม 2 ได้สำเร็จ

            ประจวบเหมาะกับที่สำนักงานอัยการเปิดรับสมัครพอดิบพอดี ได้ทุ่มเทสรรพกำลังทั้งหมดที่มีให้กับการสอบครั้งสำคัญนี้

            ผลลัพธ์ที่ได้ไม่เพียงทำให้ความฝันในวัยเด็กเป็นจริง แต่ยังสามารถสอบผ่านเข้ามาได้เป็นอันดับที่ 1 เดินตามรอยเท้าคุณพ่อผู้เป็นไอดอลได้

            ความสำเร็จในวันนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ หากย้อนกลับไปมองที่ผนังห้องพักสมัยเรียนนิติศาสตร์ จะพบภาพพระไพศรพณ์ สัญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์ขององค์กรอัยการติดไว้ที่ข้างฝา

            พร้อม “ขั้นบันได 3 ขั้น” ที่เขียนกำกับไว้ว่า ปริญญาตรี – เนติบัณฑิต – อัยการ

            ภาพวาดบนฝาผนังในวันวาน ได้กลายเป็นเส้นทางชีวิตจริงที่สมบูรณ์แบบ “โกวิท ศรีไพโรจน์” อัยการสูงสุดคนที่ 21



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ | โลกกำลังเลี้ยวซ้าย หรือแค่เบื่อรัฐบาลเดิม?
ห้องเรียนเปลี่ยนไปเมื่อเอไอเข้ามา แล้วมนุษย์อยู่ตรงไหนในยุคเอไอครองโลก
ย้อนคดี ‘แอร์มีนา” เป๋าช้าง’ ซุกผง ออสซี่ปิดคดี พ้นผิด-ถูกลวงจ้างหิ้ว ไทยรับไม้ต่อ-ลุยแก๊งยา
เส้นทางสู่อัยการสูงสุดคนที่ 21 ของลูกไม้ใต้ต้น ‘โกวิท ศรีไพโรจน์’ ปณิธานจาก ‘อิฐทุกก้อน หินทุกเม็ด’
ช่างร้ายเหลือ ไร้ความปรานี ‘เจนเซน หวง’ สายลับจีนและสหรัฐอเมริกา
ถ้าจะไม่ให้ทุนเทา ยึดประเทศ…
สะเทือนทั่วโลก…เมื่อระบบไมโครซอฟต์ล่ม
ระบบ ‘โอตุนนู’ กับตำแหน่งเลขาฯ ยูเอ็น
‘ทรัมป์’ กับอาเซียนใน ‘ยุคเอไอ’
พลีชีพเพื่อ ส.ว. งัดข้ออำนาจศาล (จบ) อำนาจตัดสินชี้ขาดของ กกต. เหนือกว่าอำนาจศาลฎีกาหรือไม่?
รัฐบาล (สง) สารหนู
สมรภูมิ เวทีอินเตอร์ ‘ฮุน มาเนต’ แผนสูงใช้โลกกดดันไทยไทย ตอบโต้กัมพูชาไม่ยั้งเจรจา ดีกว่าสงคราม!