E-DUANG : จาก การปราบปราม การเมือง กับกระบวนการต่อสู้ การเมือง

มีความเชื่อ  ๒  ความเชื่อที่ดำรงอยู่ในการยุบพรรคการเมืองนับแต่หลังรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน ๒๕๔๙ เป็นต้นมา

๑ เชื่อว่าการยุบพรรคเป็น”อาวุธ”ในทางการเมือง

เมื่อเห็นว่าพรรคไทยรักไทยจะเป็นอันตรายก็หาทางยุบเสียทำลายเสียก่อนที่อันตรายจากพรรคไทยรักไทยจะแผ่กว้างไกลออกไปอย่างไพศาล

ขณะเดียวกัน จากกรณีของพรรคไทยรักไทยแม้จะยุบแต่ก็เกิดเป็นพรรคพลังประชาชนเข้ามาแทนที่และยังได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในทางการเมือง

จนกระทั่งมีการพยายามงัดเอา”อาวุธ”นี้มาใช้โดยการยุบพรรคพลังประชาชนแต่ก็เกิดพรรคเพื่อไทยขึ้นมาอีก

จึงนำไปสู่ความเชื่อ ๑ ที่ว่าแม้จะเป็นอาวุธแต่ไม่เป็นตามเป้า

การพยายามทำลายล้างทางการเมืองอันมีจุดเริ่มจากพรรคไทยรักไทย กระทั่งต่อเนื่องมายังพรรคพลังประชาชน เหมือนกับเป้าหมายที่กำหนดวางเอาไว้ยังไม่บรรลุ

เพราะมาถึง ณ วันนี้ พรรคเพื่อไทยอันเป็น”อวตาร”แห่งพรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชนก็ยังดำรงคงอยู่

ทั้งยังมีพรรคประชาชาติ พรรคเพื่อชาติ อันถือว่าเป็นแนวร่วม

ยิ่งกว่านั้น แม้จะมีการสะบัดกวัดแกว่ง”ยุบพรรค”เป็นอาวุธแต่ดูเหมือนว่าไม่สามารถกำราบพรรคน้องใหม่อย่างพรรคอนาคตใหม่ให้สยบยอมลงอย่างหมอบราบคาบแก้ว

ตรงกันข้าม ยิ่งสะบัดกวัดแกว่งบรรดาพลพรรคแห่ง”อนาคตใหม่” กลับยิ่งมากด้วยความฮึกห้าวเหิมหาญ ถึงกับบอกว่าหนังเรื่องนี้จะไม่เป็นไปตามที่ผู้กำกับต้องการ

นี่เท่ากับสะท้อนให้เห็นบทใหม่ มิติใหม่ในทางการเมือง

หากเปรียบเทียบกับบทเรียนการต่อสู้ในอดีตระหว่างอำนาจรัฐกับคอมมิวนิสต์กว่าจะสรุปบทเรียนและแปรเปลี่ยนความคิดได้ก็ผ่านเวลาอันยาวนาน

นั่นก็คือ เริ่มจาก”การปราบปราม”แล้วคิดว่านี่คือกระบวนการของ “การต่อสู้”

ทั้งๆที่การปราบปรามเป็นเรื่องทางกายภาพ

ขณะที่ในทางเป็นจริง การต่อสู้เป็นเรื่องในทางความคิดเป็นเรื่องในทางการเมือง

ความคิด การเมืองต่างหากที่สำคัญกว่าการปราบปราม