เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
มดออกจากรังไปทำงานตามบทบาท บนเส้นทางชีวิตที่มักไม่คงเส้นคงวา ไม่ใช่มดทุกตัวจะได้กลับคืนสู่รัง ตรงซอกเสามีซากมด ร่างไร้ชีวิตนับร้อยเรียงรายแห้งกรอบติดตรึงอยู่กับสายใย มันเป็นกับดักมรณะ มดพลาดท่าไม่อาจจะหลุดพ้นหนีไปจากสายใยอันนุ่มเหนียว
หากแต่การปลดปล่อยจะเกิดขึ้นได้นั้น มีเพียงผู้ถักทอสายใยนี้แต่เพียงหนึ่งเดียว โดยไม่เป็นการรบกวน สำหรับความรับผิดชอบนี้กลับเต็มไปด้วยความยินดี และไร้การประนีประนอม เจ้าของสายใยจะได้ปลดเปลื้องความหิวแห่งตน ไปพร้อมการปลดปล่อยอิสรภาพทางวิญญาณให้กับเหยื่อเมื่อถึงตอนจบของชีวิต ในแบบที่ไม่น่าจดจำ
ช่องว่างระหว่างกิ่งของสุมทุมพุ่มไม้ เพียงลมผ่านแผ่วมา ใยแมงมุมไหวพลิ้วบางเบา และเงียบงัน สายใยชีวิตถูกห้อยแขวนยึดโยงอยู่กับห่วงโซ่อาหาร แมงมุมปักหลักชีวิตอันเคว้งคว้าง วางตัวตนมั่นอยู่บนสายใยที่ถูกถักทอของตัวเอง
นอกเหนือทำเลตามธรรมชาติ มันยังคงหมกมุ่นซุ่มซ่อนแต่ตามซอกมุมตามบ้านมีที่คนอยู่ และบ้านที่ไร้ผู้คนอาศัย ด้วยเพราะไม่ใคร่มีใครเห็นความเป็นอยู่อันจะแสนจะเรียบง่าย โลกที่มันอยู่ไม่เป็นที่ประเจิดประเจ้อ ความไม่โจ่งแจ้งเป็นเหมือนพำนักอันไกลตาจากสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตกว่า
ในซอกมุมอันมืดอับแสงส่อง สายใยจากแมงมุมยังคงถูกถักทออยู่เป็นประจำในยามค่ำคืน
นักล่าผู้ชำนาญการรอคอย ความเป็นแมงมุมมันนิ่งได้นานพอเพื่อรอรับการสั่นไหวของการดิ้นรนครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่กำลังขัดขืนชะตากรรม มันเป็นการผ่านมาติดพันกับสายใยนี้โดยบังเอิญ และจะผ่านไปไหนไม่ได้อีก มันเทียบเท่ากับการได้พบจุดจบของตนโดยไม่เจตนนา และมีเพียงความคิดเท่านั้นที่จะหนีไปได้
การตกเป็นเหยื่อไม่อาจผ่านไปแต่โดยดีบนสายใยแห่งความเป็นความตาย ขาแมงมุมทั้งหลายที่มีอยู่ย่อมไม่ก้าวก่ายไปติดกับดักของตัวเอง มันพร้อมเสมอกับก้าวเดินที่รอคอยบนเส้นทางนุ่มนิ่มเหนียวนาน
วันคืนหมุนเวียนแต่ตามเดิม สายใยเก่าจากแมงมุมถูกทิ้งร้างให้กลายเป็นหยากไย่เกาะติดอยู่ตามซอกมุม
สายใยที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตอยู่ร่วม
สายใยที่เคยเป็นที่อยู่ที่กินราวกับสรรค์น้อยๆ
และที่เดียวกันนี้ อาจเป็นฉากสุดท้ายอันน่าสะพรึงของอีกหลายชีวิต
แมงมุมแปดขาไม่ได้มีเก้าชีวิต ไม่นานนักแมงมุมผู้ถักทอสายใยในตำนานตามที่พักอาศัย จะทิ้งร่องรอยให้คนอย่างเราและเขาปัดกวาดเช็ดถูอยู่ร่ำไปจากรุ่นสู่รุ่น
คนแล้วคนเล่าคนบอกเล่าให้รู้ว่า ความเป็นคนมีสายใยมากมายหลายแง่มุม บางครั้งสายใยดีๆ อาจฉุดรั้งใครสักคนไว้ ไม่ให้ตกหล่น
สายใยที่อาจปลดปล่อยใครอีกคนให้พ้นทุกข์ แต่บางสายใยก็ไม่ต่างอะไรกับโช่ตรวน
แต่บ่อยครั้งที่กาลเวลา ทำให้สายใยต่างๆ นานาอาจมีอันต้องชำรุดทรุดพังกันไปบ้าง ไม่เหนียวแน่นเหมือนเมื่อยังใหม่
สายใยดีๆ ทำซ้ำถักทอใหม่ได้ด้วยตัวเอง
และอาจปล่อยร้างสายใยที่ไม่ปลื้มให้กลายเป็น หยากไย่เหมือนใยแมงมุม
ขอบคุณมากมายครับ
