E-DUANG : รูปแบบเก่า ภายใน นวัตกรรม ของแผ่นป้าย “ผ น ง ร จ ตกม”

การปรากฏขึ้นของแผ่นป้ายเขียนข้อความ “ผนงรจตกม”ในระหว่างการแข่งฟุตบอลประเพณี จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ เป็นปริศนาอย่างแน่นอน

แม้จะมีข้อความภาษาอังกฤษมีคำว่า pass away อธิบายเอาไว้ด้วยข้างล่างก็ตาม

กระนั้น ก็สร้างความงุนงงให้กับผู้พบเห็นเป็นอย่างสูง

ต่อเมื่อมีบางคนฟื้นบางประโยคบางถ้อยคำของผู้สร้างเด็กอัจฉริยะบางคนที่เคยเขียนถึงสถานการณ์น้ำท่วมเมื่อเดือนตุลาคม

๒๕๕๔ ขึ้นมา

หลายคนจึงค่อยถึง “บางอ้อ” แล้วเริ่มมีความกระจ่างในเป้าที่ป้ายผ้าต้องการสื่อ

“ปริศนา” นี้จึงเป็นการสื่อของคนรุ่นใหม่โดยแท้

มองจากความจัดเจนของคนรุ่นเก่าที่มีความเชื่อโดยพื้นฐานว่าการสื่อจำเป็นต้องแจ่มชัด จะทำคลุมเครือหรือยากแก่การตีความและทำความเข้าใจไม่ได้

เพราะหากไม่เข้าใจเมื่อใดก็หมายถึงความล้มเหลวไม่เป็นไปตามเป้าหมายเมื่อนั้น

ถามว่าแผ่นป้าย “ผนงรจตกม” ล้มเหลวหรือไม่

ณ วันนี้ เด่นแจ้งกระจ่างแก่ความรับรู้ของทุกฝ่ายแล้วว่าไม่ได้ล้มเหลว ตรงกันข้าม กลับประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง

เพราะได้กลายเป็น”ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์”ไปแล้ว

เพราะว่าความรู้สึกในแบบ “ผนงรจตกม” กันหมดได้รับการสถา ปนาให้กลายเป็นอารมณ์และความรู้สึก “ร่วม” ในทางสังคมไปโดยอัตโนมัติ

ไม่ว่าจะยกขึ้นมาคราใดก็มีเสียงขานรับกันครืน

ต้องยอมรับว่า แม้ว่าแผ่นป้าย”ผนงรจตกม” จะดำรงอยู่ในรูปแบบอันเก่าแก่ดึกดำบรรพ์อย่างยิ่งของการเคลื่อนไหวทางการเมือง แต่เมื่อผ่านกระบวนการของคนรุ่นใหม่

ก็ได้กลายเป็นสิ่งที่เรียกกันว่า “นวัตกรรม”

จึงไม่เพียงแต่จะเป็นการสื่อระหว่างคนรุ่นใหม่กับคนรุ่นใหม่เท่านั้น หากแต่ยังทะลวงไปยังพื้นที่ของคนรุ่นเก่า

โดยเฉพาะคนรุ่นเก่าที่ไม่ยอมทำตัวเป็นคนตกกระแส

เท่ากับเป็นการเกิดใหม่อีกครั้งหนึ่งของรูปแบบเก่าในนวัตกรรมใหม่ทางสังคม