E-DUANG : ปฏิกิริยา การเมือง ประชาธิปไตย ทะลวงเข้าใส่ รัฐราชการ รวมศูนย์
ไม่ว่าการจับ นายอานนท์ นำภา นายภาณุพงศ์ จาดนอก นายพริษฐ์ ชีวารักษ์ สะท้อนอะไรในทางการเมือง
สะท้อนกลไกอำนาจรัฐที่เป็น”เผด็จการ”กระนั้นหรือ
หากการจับ นายอานนท์ นำภา นายภาณุพงศ์ จาดนอก นายพริษฐ์ ชีวารักษ์ สะท้อนกลไกอำนาจรัฐที่เป็น”เผด็จการ”
ถามว่าการคุกคาม”นักเรียน”สะท้อนอะไร
การคุกคามอย่างที่เห็นในคลิปจากบุรีรัมย์ อย่างที่เห็นในคลิปจากลำพูน การคุกคามอย่างที่เห็นในคลิปจากปัตตานี สุราษฎร์ธานีและที่ขอนแก่น
1 เป็นเรื่องของตำรวจ ทหาร และ 1 เป็นเรื่องของผู้บริหารในแต่ ละโรงเรียนและครู
ยิ่งเมื่อเข้าสู่กรณีของการชู 3 นิ้วระหว่างร้องเพลงชาติ ประสานเข้ากับการติดโบว์ขาวในแต่องคาพยพของนักเรียนและอุปกรณ์การเรียน ยิ่งก่อให้เกิดคำถามตามมามากมาย
ภาพสะท้อนจาก”โรงเรียน”ที่กระทำต่อ”นักเรียน”คือเงาจำลองแห่งความเป็น”รัฐราชการรวมศูนย์”ระดับประเทศ
ไม่มีโครงสร้างใดที่จะแสดงให้เห็นถึงความเป็น”รัฐราชการรวมศูนย์”ได้อย่างยอดเยี่ยมเท่ากับที่สัมผัสได้ใน “โรงเรียน”
หากระดับประเทศมี”รัฐบาล”กับ”ประชาชน”
ในแต่ละโรงเรียน ผู้อำนวยการ ครูผู้ปกครอง และครูทั่วไปดำรงอยู่อย่างแยกต่างหากไปจากนักเรียน
ครูคือผู้ปกครอง ขณะที่นักเรียนคือประชาชน
แนวโน้มไม่ว่าในอดีตหรือที่ดำรงอยู่ในปัจจุบัน คือกระบวนการ แห่งการปกครองในแบบ”รวมศูนย์อำนาจ” เป็นเผด็จการมากกว่าที่จะเป็นประชาธิปไตย
ครูมีอำนาจเหนือนักเรียนโดยสิ้นเชิง ตั้งแต่ความยาวของเส้นผมเรื่อยไปจนถึงกางเกงและเสื้อผ้าอาภรณ์
ยิ่งการเรียน การสอนยิ่งเด่นชัดว่า”อำนาจนิยม”
ยิ่งอยู่ในยุค พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ภาพแห่งเผด็จการระดับประเทศยิ่งทะลวงลึกลงไปในระดับโรงเรียน
อย่าได้แปลกใจที่เมื่อมีปฏิกิริยาเกิดขึ้นจากนิสิตนักศึกษาที่มีต่อรัฐบาล มีต่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จากการชุมนุมเคลื่อนไหว ทางการเมือง
จากวันเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม โยงสายยาวมาถึงวันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม บนถนนราชดำเนิน
ปฏิกิริยานั้นย่อมสะเทือนไปทุกโรงเรียนอย่างแน่นอน
