HOW TO TRAIN YOUR DRAGON | ‘เวรระงับด้วยการไม่จองเวร’
ภาพยนตร์ | นพมาส แววหงส์
How To Train Your Dragon (2010) เป็นหนังแอนิเมชั่นต้นฉบับในชื่อเดียวกัน ซึ่งกลายเป็นแฟรนไชส์ยอดฮิตติดตลาด จนต้องเอาใจแฟนด้วยการมีภาคสองและภาคสามต่อมาจนครบไตรภาค แถมยังขยายตลาดไปสู่แฟรนไชส์สินค้าอีกต่างหาก
พอครบสิบห้าปี จึงเปลี่ยนจากไตรภาคการ์ตูนเป็นหนังที่ใช้คนแสดง เริ่มด้วยเรื่องเดียวกับต้นฉบับ กำกับฯ โดยหนึ่งในสองของผู้กำกับฯ แอนิเมชั่นต้นฉบับ และว่าไปแล้ว ก็เดินเรื่องและวางตัวละครตรงตามหนังต้นเรื่องอย่างไม่เฉไฉออกนอกลู่นอกทางเลย
แถมยังเอาเจอราร์ด บัตเลอร์ ซึ่งเคยให้เสียงตัวพ่อ กลับมาเล่นเป็นพ่อตัวเป็นๆ อย่างสมบทสมบาทที่สุด
ตอนเป็นหนังแอนิเมชั่นก็เป็นหนังการ์ตูนที่จับใจและให้ข้อคิดดีเยี่ยม
มาเป็นหนังคนแสดงก็จับใจและให้ข้อคิดดีเยี่ยมอีกเหมือนกัน
สรุปรวบยอดสำหรับหนังภาคใหม่เรื่องเดิมแต่ใช้คนแสดง ว่าสนุกเร้าใจมากค่ะ และไม่ใช่ความสนุกกลวงๆ ด้วย เพราะเนื้อหาสาระได้ใจไปเต็มๆ เลย
เรื่องเริ่มด้วยเสียงเล่าถึงเมืองเล็กๆ ที่เป็นถิ่นที่อยู่ของพวกไวกิ้ง เป็นดินแดนแสนสุข บ้านช่องสวยงามใหม่อยู่เสมอ (แฝงนัยว่าเพราะบ้านช่องถูกทำลายพินาศอยู่เป็นอาจิณ)
เมืองแบร์กนี้มีข้อเสียอยู่อย่างเดียวคือถูกรบกวนรังควาญอยู่เป็นนิจสินด้วยสัตว์ที่คอยตอแยราวีสร้างความเดือดร้อนให้ เสมือนเป็น “ศัตรูมนุษย์” (pests) ประมาณเดียวกับ pests ที่เป็นศัตรูพืชนั่นแหละ
เอ่ยถึงตรงนี้ สัตว์ที่คอยตามราวีก็ออกอาละวาด บินฉวัดเฉวียนไล่พ่นไฟทำลายราบไปทั่วเมือง
ฝูงมังกรใหญ่น้อย ชื่อพันธุ์ต่างๆ นานานับไม่ถ้วน บุกเข้าโจมตีชาวเมืองแบร์ก ซึ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น และชาวเมืองผู้กล้าหาญก็ต่อสู้โดยไม่พรั่นพรึง
พระเอกของเราชื่อ ฮิกคัพ (เมสัน เทมส์) เป็นหนุ่มน้อยที่ใครๆ ต่างพากันตราหน้าว่าไม่เอาไหนในการรบราฆ่าฟันมังกร แต่ฮิกคัพเป็นนักประดิษฐ์ และวิศวกรฝีมือดีที่ชอบออกแบบกลไกต่างๆ อย่างสร้างสรรค์
ใครๆ ก็ดูแคลนความสามารถของฮิกคัพ ไม่ยอมให้ออกมาสู้มังกร แต่ฮิกคัพก็มีบารมีของพ่อคุ้มหัว เพราะพ่อเป็นประมุขของชาวเมืองนี้ ชื่อ สโตอิก (เจอราร์ด บัตเลอร์) สวมหมวกเขาโง้งน่าเกรงขามแบบไวกิ้ง
ฮิกคัพเหล่สาวสวยชื่อ แอสตริด (นิโก พาร์เกอร์) แต่แอสตริดมองข้ามหัวเขาอย่างดูแคลนว่าดีแต่เป็นลูกชายหัวหน้าเผ่าเท่านั้น แต่ไม่เป็นโล้เป็นพายอะไร ไม่เหมือนเธอซึ่งเป็นหญิงแกร่งและเก่ง และฝันใฝ่จะได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าเมืองนี้จากฝีมือการปราบมังกรที่หาใครทาบได้ยาก
มีมังกรพันธุ์ Night Fury ซึ่งซับไตเติลหนังแปลอย่างเก๋ไก๋ว่า “เพลิงนิล” เป็นมังกรที่ไม่มีใครเคยเห็นตัว จึงเป็นพิษเป็นภัยแก่ชาวเมืองอย่างยิ่ง
ฮิกคัพคิดหาวิธีประดิษฐ์เครื่องมือที่ใช้จับตัวเพลิงนิลไว้ในพันธนาการ แต่มันก็หนีรอดไปได้
สโตอิกตัดสินใจให้ฮิกคัพเข้าฝึกความแกร่งกล้าและความเป็นผู้นำในสนามประลองกับมังกรที่จับตัวมากักขังไว้ โดยมีครูฝึกชื่อ ก็อบเบอร์ (นิก ฟรอสต์)
ระหว่างนั้นฮิกคัพไปเจอเพลิงนิลตัวที่เขาคิดจะใช้กลไกจับตัวไว้ และผูกมิตรด้วยการไม่ทำร้าย ช่วยปลดพันธนาการ และเอาอาหารมาเลี้ยงดูทุกวัน
เขาตั้งชื่อมันว่า Toothless (พากย์ไทยแปลว่า “เขี้ยวกุด”) และเริ่มสานสัมพันธ์กันอย่างดี แถมยังประดิษฐ์ปีกและหางเทียมให้มันหัดบินใหม่
การสังเกตพฤติกรรมของมังกรอย่างใกล้ชิดทำให้ฮิกคัพทำคะแนนได้ดีกว่าทุกคนในสังเวียนการฝึก
จนทุกคนแปลกใจ รวมทั้งสโตอิกที่เพิ่งเดินทางกลับจากการไปตามหา “รัง” ของมังกรเพื่อจะพิชิตศึกให้ราบคาบ…ด้วยความล้มเหลว
สองพ่อลูกยังขัดแย้งกันในแทบทุกเรื่อง โดยเฉพาะทัศนคติเกี่ยวกับการจองล้างจองผลาญกันอย่างไม่ลด-ละ-เลิก
นี่เป็นจุดแข็งในเนื้อหาของเรื่องเลยทีเดียว โดยเฉพาะการที่ฮิกคัพมองศัตรูด้วยความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ เอาใจเขามาใส่ใจเรา และพยายามผูกมิตรมากกว่าผูกใจเจ็บหรือผูกศัตรู
ซึ่งนำไปสู่ตอนจบที่ทั้งสองฝ่ายอยู่ร่วมกันได้ด้วยสันติสุข
เสียงเล่าสรุปในตอนจบว่า สิ่งที่เมืองแบร์กมีเป็นพิเศษกว่าที่อื่น คือ pets หรือสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่ pests หรือตัวก่อกวนอีกแล้ว
นอกจากฉากสวยๆ ของภาพสมจริงที่สร้างจากคอมพิวเตอร์ อันแสนโลดโผนของการเหินเวหา ซึ่งชวนบรรเจิดในโลกจินตนาการ และการสร้างตัวละครได้น่ารัก อบอุ่น ไม่ตื้นเขิน ไม่เว่อร์จนเกินไป รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ไม่มากไม่น้อย กำลังดี…
สิ่งที่ทำให้หนังโดดเด่นขึ้นมาก็เป็นในด้านของ “ธีม” ที่ครอบคลุมทั้งในเรื่องอัตลักษณ์ การแสวงหาตัวเอง การอยากให้คนอื่นยอมรับ การยอมรับตัวเอง ความเมตตา ความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจเพื่อนร่วมโลก การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ…
และการระงับเวรด้วยการไม่จองเวร…
…ซึ่งได้ใจไปเต็มๆ เลย
HOW TO TRAIN YOUR DRAGON
กำกับการแสดง
Dean DeBlois
แสดงนำ
Mason Thames
Nico Parker
Gerard Butler
Nick Frost
