bg-single

สุจิตต์ วงษ์เทศ/ วรรณกรรม ‘ขั้นเทพ’ มีไว้เสพ แต่ไม่ติด

17.03.2019

สุจิตต์ วงษ์เทศ

วรรณกรรม ‘ขั้นเทพ’

มีไว้เสพ แต่ไม่ติด

 

“การอ่านซ้ำ เป็นความบันเทิงอันยิ่งใหญ่ที่วรรณกรรมมอบให้กับเรา

วรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่เป็นแหล่งความบันเทิงที่ไม่รู้จักจบสิ้น ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญที่ทำให้วรรณกรรมยิ่งใหญ่ ไม่ว่าเราจะหวนกลับไปอ่านบ่อยแค่ไหน วรรณกรรมมักมีสิ่งใหม่ๆ มานำเสนออยู่ทุกครั้งทุกครา”

คัดจากหนังสือ วรรณกรรม ประวัติศาสตร์เรื่องเล่าแห่งจินตนาการ โดย สุรเดช โชติอุดมพันธ์ [แปลจาก A Little History of Literature โดย John Sutherland] พิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ Bookscape มีนาคม 2561

ผมซื้ออ่านนานมากตั้งแต่ปีที่แล้ว แม้ชอบ แต่อ่านช้ามาก เพราะพื้นฐานมีน้อยจึงไม่เอื้อให้เข้าใจได้เร็วเมื่ออ่านหนังสือแปลจากฝรั่ง ทำให้เพิ่งเก็บสิ่งดีๆ มาเล่าสู่กันอ่าน

“วรรณกรรมที่ดีเลิศไม่ได้ทำให้สิ่งต่างๆ ง่ายขึ้น แต่มันช่วยขยายขอบเขตจิตใจและความรู้สึกอันละเอียดอ่อน จนมาถึงจุดที่เราสามารถจัดการกับความซับซ้อนต่างๆ ได้ดีขึ้น แม้ว่าบ่อยครั้งเราอาจไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราอ่านเสียทีเดียว”

ถ้าอย่างนี้แล้วอ่านวรรณกรรมทำไม? คำอธิบายในหนังสือเล่มนี้มีว่า

“ก็เพราะว่าวรรณกรรมทำให้ชีวิตรุ่มรวยขึ้นในแบบที่ยากจะหาสิ่งใดเทียบเทียม

วรรณกรรมทำให้เราเป็นมนุษย์มากขึ้น และยิ่งเราเรียนรู้ที่จะอ่านวรรณกรรมให้ดีมากขึ้นเท่าไร วรรณกรรมก็ยิ่งทำหน้าที่ของมันได้ดีขึ้นเท่านั้น”

คือทำให้ต้องอ่านซ้ำ เป็นไปตามที่หนังสือเล่มนี้บอกต่อไปว่า วรรณกรรมมีไว้เสพ เมื่อเสพเสร็จแล้ววรรณกรรมยังคงอยู่ ซึ่งต่างจากอาหารในจานที่กินแล้วหมดไป เมื่อต้องกินจานใหม่รสชาติอาจเปลี่ยน แต่วรรณกรรมส่วนใหญ่แล้วยังคงมีรสชาติชวนลิ้มลองเหมือนครั้งแรกที่เสพ

เวลาเหลือไม่มากเมื่ออายุมากขึ้น ประสบการณ์กว้างขึ้น วรรณกรรมยิ่งมีรสชาติหลากหลายให้เลือกเสพและเลือก “จินตนาการใหม่” ยิ่งกว่าตอนเรามีอายุไม่มากและประสบการณ์ไม่กว้าง

 

ตำนานนิทาน

 

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เคยถูกถามว่าจะทำให้เด็กฉลาดขึ้นได้อย่างไร?

คำตอบของไอน์สไตน์ คือ “อ่านนิทานให้ฟัง และถ้าอยากให้เด็กฉลาดกว่านั้น อ่านนิทานมากขึ้น”

และบอกอีกว่าพ่อแม่ต้องอ่านนิทานให้ลูกฟัง โดยเฉพาะเรื่องที่เด็กๆ ชอบ และไม่หยุดอ่าน แม้เด็กจะอ่านเองได้แล้ว

[สรุปจากข้อเขียนเรื่อง หนังสือกับการอ่าน : ไต่บันได (จบ) ของ ประชา สุวีรานนท์ ในมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับวันที่ 22-28 กุมภาพันธ์ 2562 หน้า 40]

หนังสือเล่มนี้ให้ความสำคัญการอ่านตำนานนิทานตั้งแต่เริ่มบทแรกๆ ในขณะที่การศึกษาไทยไม่ให้ค่าของบรรดาตำนานนิทาน ซึ่งมีไม่น้อยบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรบนสมุดข่อย, ปั๊บสา, ใบลาน ฯลฯ และอีกไม่น้อยอยู่ในความทรงจำเท่านั้น

 

อีดิปัสกับพญาพาน

 

ตํานานกรีกเรื่องอีดิปัส ผู้ฆ่าพ่อแล้วเอาแม่ทำเมีย [ซึ่งเป็นต้นตอของนิทานพญาพาน พญากง ตำนานพระปฐมเจดีย์] ผมตามล่าหามาอ่านหลายสำนวนที่แปลเป็นภาษาไทย

แต่ทุกสำนวนแปล ไม่ทำให้เข้าใจสาระสำคัญ จึงเฝ้าแต่ลงโทษตนเองที่งี่เง่าและโง่งมจึงอ่านอีดิปัสหลายสำนวนเหล่านั้นไม่เข้าใจและไม่รู้เรื่อง

เพิ่งคิดว่าอ่านรู้เรื่องบ้างอย่างเต็มใจ เมื่อได้อ่านสำนวนแปลของ สุรเดช โชติอุดมพันธ์ ในเล่มนี้ วรรณกรรม ประวัติศาสตร์เรื่องเล่าแห่งจินตนาการ ใครมีปัญหาเหมือนที่ผมเคยมี ขอแนะนำอ่านในเล่มนี้เรื่องอีดิปัส

ตำนานนิทาน เป็นหลักฐานเรื่องอารมณ์ความรู้สึกในประวัติศาสตร์ เช่น ตำนานกำเนิดมนุษย์จากน้ำเต้า

เหตุจากน้ำเต้ารูปร่างเหมือนมดลูกของแม่ จึงบอกความรู้สึกว่าคนทั้งหลายในภาคพื้นทวีปเป็นเครือญาติพี่น้องท้องแม่เดียวกัน

 

ขุนช้างขุนแผน

 

ขุนช้างขุนแผน มีต้นตอจากตำนานวีรบุรุษ (พบหลักฐานในคำให้การชาวกรุงเก่า) ผมเคยเชื่อแล้วเคยเขียนหลายครั้ง

ยิ่งอ่านเมื่อเวลาเหลือไม่มาก ก็ยิ่งเชื่อมากขึ้น แล้วเชื่อเพิ่มกว่าแต่ก่อนว่าขุนช้างขุนแผนเป็นมหากาพย์พัฒนามาจากตำนานวีรบุรุษ โดยพัฒนาขึ้นในช่วงเปลี่ยนผ่านจากคนนานาชาติพันธุ์ร้อยพ่อพันแม่ พูดไต-ไท เป็นภาษากลาง กำลังกลายตนเป็นไทย บรรพชนคนไทยทุกวันนี้

สังคายนาวรรณกรรมไทย

วรรณกรรมไทยถูกจับผูกไว้กับประวัติศาสตร์ไทย ซึ่งเป็นผลผลิตของการเมืองชาตินิยมเมื่อไม่นานมานี้ โดยเชื่อว่า “เชื้อชาติไทย” มีจริง จึงเชื่ออีกว่ากรุงสุโขทัยเป็นราชธานีแห่งแรก และพ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์อักษรไทย ดังนั้นจารึกพ่อขุนฯ เป็นวรรณกรรมชิ้นแรกสุดของไทย

แต่หลักฐานมานุษยวิทยาโบราณคดี กลับตรงข้ามดังนี้

เชื้อชาติไทยไม่มีจริง แต่เป็นนวัตกรรมของเจ้าอาณานิคมยุโรป เพิ่งแพร่เข้าถึงคนชั้นนำสยามราวหลัง ร.5

กรุงสุโขทัยไม่ใช่ราชธานีแห่งแรก เพราะราชธานีแห่งแรกไม่มี นักปราชญ์ไทยร่วมสมัยบอกว่าแนวคิดราชธานีมาจากโลกตะวันตกล้วนๆ

จารึกพ่อขุนฯ ไม่เป็นวรรณกรรมชิ้นแรก เพราะอักษรไทยดัดแปลงจากอักษรเขมรที่ถูกทำให้ง่ายเพื่อใช้แทนเสียงตระกูลภาษาไต-ไท ก่อนหน้านี้ใช้อักษรเขมรเขียนวรรณกรรมภาษาไทย เรียกขอมไทย

ควรสังคายนากันใหม่เรื่องวรรณกรรมไทย [สิงห์ สนามหลวง ชวนไว้เมื่อไม่นานนี้] ทั้งในแง่ประวัติความเป็นมาของภาษา และพัฒนาการของวรรณกรรม

 

 



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

กลุ่ม ส.ก.อิสระ ‘ทีมคนทำงาน’ จี้ ผู้สมัครผู้ว่าฯ กทม.ทุกคน โชว์วิสัยทัศน์แก้ตั๋ว BTS แพง-เตรียมรับมือหมดสัมปทานปี 72
น้ำตาแม่ไหลรินที่ยะรัง : ถึงเวลาที่เราต้อง ‘จับมือกัน’ ทวงคืนพื้นที่แห่งความปลอดภัย จดหมายเปิดผนึกถึง BRN
รถยนต์ส่วนตัว ที่ไม่ได้ ‘ส่วนตัว’ ขนาดนั้น
520 วัน บันทึกของคำจากลา ในโลกหลังกำแพง (8)
100 ปีตำนานพุทธเจดีย์สยาม ถึงเวลาที่ต้องทบทวน (2)
พระสารสาสน์พลขันธ์ กับบทบาทนักชาตินิยมและนักญี่ปุ่นนิยม (17)
เชลยศึกสงครามลาว (34)
33 ปี ชีวิตสีกากี พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์ (179)
มังกร ซ่อนพยัคฆ์ ภายใน ‘คณะสุภาพบุรุษ’ ณ บ้านเกษมศรี
E-DUANG | จังหวะก้าว ประชาคม เนิร์ด กับTH-AI PASSPORT
หลายภาคส่วน ร่วมประชุมจัดทำแผนโครงการด้านทรัพยากรน้ำ – ระบบ Thai Water Plan ในฤดูฝน เสริมความมั่นคงด้านน้ำ
To the Scorching Sun ศิลปะแห่งความร้อนระอุ ที่แผดเผาชีวิตของผู้คนในปัจจุบัน โดย ยิ่งยศ เย็นอาคาร