E-DUANG : ภูมิทัศน์ใหม่ ทางการเมือง กับการเลือกตั้ง ก.พ.2562

การเกิดขึ้นของพรรคการเมืองในแบบพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมพลังประชาชาติไทยก่อให้เกิดคำถามอันแหลมคมยิ่งต่อ”ภูมิ

ทัศน์”ทางการเมือง

1 การเมืองในยุค “คสช.”

อันเห็นตัวอย่างได้จากสถานการณ์ในห้วงแห่งการทำประชามติเมื่อเดือนสิงหาคม 2559

เท่ากับยืนยันภาพการเลือกตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2562

ขณะเดียวกัน การเมืองในยุคที่จะต้องปฏิบัติตามรัฐธรรม นูญ พ.ศ.2560

ทำไมต้องมีพรรคประชารัฐ ทำไมต้องมีพรรครวมประชาชาติ ไทย

ราวกับว่าไม่มี “ภูมิทัศน์”ใหม่ทางการเมืองได้เกิดขึ้น

หากดูจากพรรคพลังประชารัฐ หากดูจากพรรครวมพลังประชาชาติไทยก็คล้ายกับการเมืองกำลังย้อนยุค

ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521

ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐประหารเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2534 ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549

เพราะรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 มิได้สร้าง”การเมืองใหม่”

ตรงกันข้าม เป็นรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521 และรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2534

เป้าหมายก็คือ ทำให้พรรคการเมืองอ่อนแอ

สิ่งที่รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 ต้องการก็คือ อยากให้พรรคการ เมืองใหญ่ 2 พรรค ปั่นป่วน รวนเร ค่อยๆแตกสลายกลายเป็นพรรคต่ำกว่า 100 เพื่อที่ 250 ส.ว.จาก”การลากตั้ง”ได้สำแดงพลานุภาพ

และเมื่อประสานเข้ากับพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมพลัง ประชาชาติ ทุกอย่างก็เรียบร้อย”โรงเรียนคสช.”

สำเร็จ เสร็จสม อารมณ์หมาย

คำถามที่เสนอเข้ามาก็คือ แล้วพรรคการเมืองใหญ่ ไม่ว่าจะเป็น พรรคเพื่อไทย ไม่ว่าจะเป็นพรรคประชาธิปัตย์ ปรับตัวอย่างไร

เราเห็นแต่การถูกดูดของพรรคประชาธิปัตย์

เราเห็นแต่ข่าวความพยายามที่จะดูดเอาคนของพรรคเพื่อไทยออกไปโดยอำนาจทางทหาร โดยอำนาจทางการเงิน

เพราะ 2 พรรคนี้แหละคือเป้าหมายของการต่อสู้ แย่งชิง