E-DUANG : ภูมิทัศน์ใหม่ ทางการเมือง กับการเลือกตั้ง ก.พ.2562
การเกิดขึ้นของพรรคการเมืองในแบบพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมพลังประชาชาติไทยก่อให้เกิดคำถามอันแหลมคมยิ่งต่อ”ภูมิ
ทัศน์”ทางการเมือง
1 การเมืองในยุค “คสช.”
อันเห็นตัวอย่างได้จากสถานการณ์ในห้วงแห่งการทำประชามติเมื่อเดือนสิงหาคม 2559
เท่ากับยืนยันภาพการเลือกตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2562
ขณะเดียวกัน การเมืองในยุคที่จะต้องปฏิบัติตามรัฐธรรม นูญ พ.ศ.2560
ทำไมต้องมีพรรคประชารัฐ ทำไมต้องมีพรรครวมประชาชาติ ไทย
ราวกับว่าไม่มี “ภูมิทัศน์”ใหม่ทางการเมืองได้เกิดขึ้น
หากดูจากพรรคพลังประชารัฐ หากดูจากพรรครวมพลังประชาชาติไทยก็คล้ายกับการเมืองกำลังย้อนยุค
ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521
ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐประหารเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2534 ย้อนยุคไปอยู่ในยุครัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549
เพราะรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 มิได้สร้าง”การเมืองใหม่”
ตรงกันข้าม เป็นรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521 และรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2534
เป้าหมายก็คือ ทำให้พรรคการเมืองอ่อนแอ
สิ่งที่รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 ต้องการก็คือ อยากให้พรรคการ เมืองใหญ่ 2 พรรค ปั่นป่วน รวนเร ค่อยๆแตกสลายกลายเป็นพรรคต่ำกว่า 100 เพื่อที่ 250 ส.ว.จาก”การลากตั้ง”ได้สำแดงพลานุภาพ
และเมื่อประสานเข้ากับพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมพลัง ประชาชาติ ทุกอย่างก็เรียบร้อย”โรงเรียนคสช.”
สำเร็จ เสร็จสม อารมณ์หมาย
คำถามที่เสนอเข้ามาก็คือ แล้วพรรคการเมืองใหญ่ ไม่ว่าจะเป็น พรรคเพื่อไทย ไม่ว่าจะเป็นพรรคประชาธิปัตย์ ปรับตัวอย่างไร
เราเห็นแต่การถูกดูดของพรรคประชาธิปัตย์
เราเห็นแต่ข่าวความพยายามที่จะดูดเอาคนของพรรคเพื่อไทยออกไปโดยอำนาจทางทหาร โดยอำนาจทางการเงิน
เพราะ 2 พรรคนี้แหละคือเป้าหมายของการต่อสู้ แย่งชิง
