E-DUANG : บรรทัดฐาน วัด พรรคการเมือง วัดจากส่ง 350 เขต ทั่วประเทศ

อะไรคือบรรทัดฐานในการแยกจำแนกระดับของแต่ละพรรคการเมือง

คำตอบ คือ ความสามารถในการส่ง “ผู้สมัคร”

1 คือ จะสามารถส่งได้ครบทั้ง 350 เขตทั่วประเทศพร้อมกับ 150 บัญชีรายชื่อหรือไม่

1 คือ จะหาสมาชิกได้ถึง 10,000 คนหรือไม่

ทั้ง 2 ประการนี้มิได้เป็นปัญหาสำหรับพรรคการเมืองใหญ่อย่าง พรรคเพื่อไทย พรรคประชาธิปัตย์ หรือพรรคเก่าแก่อย่าง พรรคชาติไทยพัฒนา พรรคภูมิใจไทย พรรคชาติพัฒนา แน่นอน

แต่กำลังเป็น “คำถาม” อันแหลมคมยิ่งไปยังพรรคการเมืองใหม่

ปมเงื่อนอยู่ตรงที่ 350 เขตทั่วประเทศ

ความหมายของ 350 เขตทั่วประเทศมิได้มีผลสะเทือนไปยังระบบ บัญชีรายชื่อ อย่างเดียว

หากแต่ยังสัมพันธ์กับเงินทุนของพรรคอีกด้วย

หากแต่ยังสัมพันธ์กับความสามารถในการหาสมาชิกเพื่อสร้างสาขาพรรคประจำภาค ประจำจังหวัดอีกด้วย

ยิ่งสามารถส่งได้ 350 เขต แม้ว่าจะไม่มีความหวังกับสมาชิกระดับเขตซึ่งผูกขาดอยู่กับคนของพรรคการเมืองใหญ่ พรรคการเมืองเก่า

แต่ด้วยระบบแบ่งสันปันส่วนนั่นแหละจะมีความหมายต่อระบบบัญชีรายชื่อโดยอัตโนมัติ

การส่ง 350 เขตจึงเป็นเส้นแบ่งอย่างสำคัญ

ความเงียบของหลายพรรคการเมืองมาจากปัจจัย 350 เขตนี้เอง

ยิ่งคสช.วางน้ำหนักไปยังพรรคพลังประชารัฐหนักแน่นและมั่นคงเพียงใด ยิ่งมีผลสะเทือนต่อพรรคใหม่อื่นๆโดยอัตโนมัติ

สัมผัสได้จากความเงียบของพรรคประชาชนปฏิรูป

สัมผัสได้จากความเงียบของพรรคพลังชาติไทย ความเงียบของพรรคพลังธรรมใหม่

แม้จะยังประกาศหนุน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็ตาม

อีก 5 เดือนข้างหน้าย่อมมีคำตอบว่ามีพรรคการเมืองใดบ้าง ที่ไม่สามารถส่งผู้สมัครได้ครบ 350 เขต

ไม่ว่าพรรคเก่า ไม่ว่าพรรคใหม่