หากมองจากมุมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กรณีของ”โกตี๋” ถือได้ว่าเป็นสิ่งอันเรียกได้ว่า
“สภาวธรรม”
หนังสือ”พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์” ของ พระพรหมคุณาภรณ์(ป.อ.ปยุตโต) อธิบายว่า หลักแห่งความเป็นเอง สิ่งที่เป็นเองตามธรรมดาของเหตุปัจจัย
แต่หาก “ฟัง” จาก “คำแถลง”
ไม่ว่าจะมาจาก “ทหาร” ไม่ว่าจะมาจาก “ตำรวจ” ไม่ว่าจะมาจาก “ดีเอสไอ”
เรื่องนี้กลับมีส่วนเกี่ยวข้องกับ”วัดพระธรรมกาย”
เพราะว่า “อาวุธสงคราม” ที่ตรวจค้น จับได้ เป้าหมาย 1 เพื่อการลอบสังหารบุคคลสำคัญ
เป้าหมาย 1 เพื่อป่วนสถานการณ์”วัดพระธรรมกาย”
ปรากฏการณ์อันเกิดจากกรณีการตรวจจับอาวุธสงครามซึ่งถือว่าเป็นของ “โกตี๋” ครั้งนี้
แม้จะมองจากมุม”สภาวธรรม”ว่าเป็นไปตามเหตุปัจจัย
แต่ดูเหมือนว่าเหตุปัจจัยนี้ถูกลากเข้ามา”สัมพันธ์”กับกรณีการเข้าตรวจค้นวัดพระธรรมกายตาม”มาตรา 44″
จากบทสรุปของ “เจ้าหน้าที่รัฐ”
เป็นเรื่องอันเนื่องจากการปิดล้อมเขตพื้นที่”ควบคุมพิเศษ”ตั้งแต่เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เป็นต้นมา กระทั่งถึง ณ วันนี้
โดยที่”วัดพระธรรมกาย”ไม่มี “ความต้องการ”
เพราะเด่นชัดตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์แล้วว่า การแสดงออกของทางวัดพระธรรมกายคือ
เสียง”สวดมนต์” เป็นเสียง”สวด”อย่างเดียว ไม่มีอื่น
กล่าวในทาง “ธรรม” โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อิงอยู่กับหลักแห่ง”พุทธธรรม”จำเป็นต้องทำความเข้าใจ
ในเรื่องของ “สภาวธรรม”
เข้าใจในเรื่องของเหตุปัจจัย เพราะมี”สิ่งนี้” จึงทำให้เกิด”สิ่งนี้” ตามแนวแห่ง”ปฏิจจสมุปบาท”
อันเป็นแนวทางอันก่อรูปขึ้นเป็น”ธรรมกาย”
นั่นก็คือ “กายธรรม” อันเป็นสิ่งที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประกาศว่า
“ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเป็นเรา”
