เปิดแผน EEC : Trendy city เทียบเคียงคันไซโมเดล :* แอบย่องชมสาวรำวง… งานมหกรรมขนมหวานอาหารอร่อย เมืองฉะเชิงเทรา

Introduction to EEC trendy city

บางคนได้ข่าว บางคนอาจจะยังไม่เคลียร์ว่า EEC คืออะไร เกี่ยวกับ AEC ไหม แล้ว ถ้าบอกว่าคือ SEZ แล้วมันคืออะไร

สรุปง่ายๆ อีอีซี คือเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกของประเทศไทย (Thailand” s Eastern Economic Corridor) อันเป็นพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษนำร่อง (Special Economic Zone-SEZ) ประกอบด้วยสามจังหวัด ฉะเชิงเทรา ชลบุรี และระยอง โดยวางโพสิชั่นให้เป็นเมืองระดับโลก เนื่องด้วยองคาพยพมีอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเมืองท่องเที่ยวไปจนถึงอุตสาหกรรมการผลิตในแขนงต่างๆ เพียงแต่ต่อยอดปรับแต่งเพื่อให้เป็นเมืองน่าอยู่และทำงาน

อีอีซีจะเป็นโปรเจ็กต์ในการพัฒนาสามจังหวัดให้คล้ายคลึงกับ คันไซ โมเดล ของญี่ปุ่น ในการพัฒนา โอซาก้า เกียวโต และโกเบ ในการเป็นเมืองแห่งการค้า กับอุตสาหกกรมเก้ากลุ่มทั้งเก่าและใหม่ อาทิ ยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ หุ่นยนต์ และการบิน เมดิคัล ฮับ กลุ่มการท่องเที่ยวระดับมั่งคั่ง ด้านการแพทย์และเวลเนส กลุ่มอาหาร Food for the future และกลุ่มอุตสาหกรรมดิจิตอล

เมืองฉะเชิงเทราเป็นเมืองแห่งกำเนิดข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ Food for the future ถือเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมเก่าที่ต้องต่อยอด เพราะยังเติบโตได้ด้วยนวัตกรรม

เพราะคนต้องกินทุกวัน วันละสามเวลา

วันเปิดงาน

จากมหกรรมขนมหวาน อาหารอร่อย ฉะเชิงเทรา

สู่อุตสาหกรรมอาหาร และการแปรรูป

แอบไปชมงานมหกรรมขนมหวาน อาหารอร่อย เมื่อสาวสวย ป้าต้อย (จริงๆ อยากเรียกพี่ แต่ป้าต้อยบอกให้เรียกป้า) ชวนไปงานซึ่งจัดโดยสมาคมธุรกิจการอาหารจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งถือเป็นตัวอย่างของการจับมือกันของกลุ่มผู้ประกอบการภายในท้องถิ่นอันยอดเยี่ยม

ด้วยความร่วมมือในการนำเสนออาหารที่ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นข้าวเหนียวมะม่วง สินค้าอร่อยๆ ทั่วจังหวัดมา โดยนำทีมของ คุณบุญมี ศรีสุข นายกสมาคม ผู้ปั้นแบรนด์ขนมแม่บุญมี มาอย่างยาวนาน

ในงานมีของให้กินกันแทบท้องแตก ไม่ว่าจะเป็นผัดไทย ราดหน้า อาหารมุสลิม ไปจนถึงแบรนด์ประจำจังหวัดอย่างขนมริน และอาหารแปรรูปอีกมากมาย และมะม่วงสุกๆ อย่างเพียบ

อุตสาหกรรมอาหารไทยของเราอลังการขนาดไหนไม่ต้องบอก

มีเรื่องเล่าจากพาร์ตเนอร์ที่นิวยอร์ก เขาเล่าให้ฟังว่า เขาพยายามโทร.สั่งอาหารจากร้านอาหารไทย โดยถามข้าพเจ้าว่าควรจะสั่งอะไรบ้าง เลยบอกเขาไปว่า ต้มข่าไก่ สุดท้าย เมื่ออาหารมาถึงบ้าน เขาพยายามกล่าวคำทักทายว่า “สวัสดีครับ” แต่ชายหนุ่มที่นำอาหารมาส่ง ฟังไม่ออกแล้วทำหน้างงมาก ก่อนจะนึกได้แล้วบอกว่า “I”m Chinese” [Haha]

สรุปคือ ร้านอาหารไทยในนิวยอร์กทั้งสองร้านที่โทร.สั่งเป็นของคนจีน กรณีศึกษาเล็กๆ นี้บอกได้ว่า โอกาสในการได้รับประทานอาหารไทยแท้ๆ นั้นไม่ง่าย

วิธีหนึ่งทำได้คือต้องแปรรูปให้เหนือชั้น ถือยังเป็นอุตสาหกรรมที่สดใสต่อยอดได้อีกมาก

บรรยากาศภายในงาน

พบคนงามแปดริ้ว ป้าต้อย จำเนียร

ผู้สวยงามทั้งใจและกาย

มากกว่างานมหกรรมขนมหวานอาหารอร่อย ในงานยังสร้างความประทับใจด้วย “แปดริ้วรำโทน” การแสดงอันล้ำค่า ด้วยการมีส่วนร่วมกับชุมชน โดยพี่ต้อย จำเนียร สุขสมบูรณ์ ผู้หญิงที่มีเสน่ห์และกิริยามารยาทที่ไทยมาก จนทำให้นึกถึงยาย ย่า พี่ต้อยเล่าให้ฟังเรื่องวัยเด็ก ความทรงจำ ความยากลำบากในชีวิต เมื่อสาวพนัส มาเป็นนักศึกษาราชภัฏราชนครินทร์ในปัจจุบัน จนปัจจุบันเป็นข้าราชการอยู่เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา

เคยพบป้าต้อยหลายครั้งเพื่อขอความร่วมมือในการจัดกิจกรรมในอนาคต โดยขอร้องให้ป้าต้อยเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ ถ้าวันหนี่งมีแผนในการรื้อฟื้นตลาดน้ำขึ้นมาใหม่

“พี่ต้อยไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ พี่ต้อยใส่ชุดไทยพายเรือ แล้วส่งยิ้มเฉยๆ”

พี่ต้อย จำเนียร นอกจากเป็นพิธีกรยอดนิยมของจังหวัด เป็นสมาชิกของชมรมรักษ์รำวงฯ (มาตรฐาน) กับการแสดง แปดริ้วรำโทน จึงเป็นมากกว่าการแสดง แต่เป็นการออกกำลังกาย การแสดงออก ได้มาเจอเพื่อน ได้ออกกำลัง ตลอดจนอนุรักษ์การแต่งกาย

แปดริ้วรำโทน เพิ่งออกอากาศทางช่องเก้าไปไม่นานมานี้ (กุมภาพันธ์) โดยพี่ต้อยได้อธิบายวัตถุประสงค์ของชมรมว่า “อยากให้ทุกคนอยู่อย่างมีความสุข ไม่เป็นภาระลูกหลาน มามีชีวิตดี๊ดีร่วมกัน”

การวางโพสิชั่นนิ่งของแต่ละจังหวัดจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะถ้าทำได้อย่างยั่งยืนแล้วจะกลายเป็นสิ่งล้ำค่า มีมูลค่าทางการท่องเที่ยวมหาศาลเลยทีเดียว

ตลาดน้ำในอดีต ขอบคุณภาพจาก อ.วัธนา บุญยัง

บทลา แรงบันดาลใจสู่ผู้ประกอบการรุ่นใหม่

เร็วๆ นี้ ท่านน้องอุ้ย แห่งตั้งเซ่งจั๊ว โทร.แจ้งข่าวมาด่วน “พี่เอ้ๆ มีร้านกาแฟเปิดใหม่ น้องเพิ่งอายุสามสิบกันเอง ร้านเจ๋งมาก วิวแม่น้ำ ชิลล์มาก น้องเขาอยากกลับมาอยู่แปดริ้ว เขาบอกว่าลูกค้าเขาปักหมุดขับมาจากกรุงเทพฯ เลย”

เห็นว่าบอกอยู่ใกล้ๆ ประดิษฐ์โภชนา ถนนสายประวัติศาสตร์ริมน้ำ เดี๋ยวว่างต้องไปเยี่ยมชม

ไม่เท่านั้น หลานชายอายุ 12 ยังมากระซิบบอกอยากเปิดกิจการวันปิดเทอม รบเร้าจะทำขนมลอดช่องสิงคโปร์ โดยมียายเป็นพี่เลี้ยง หลานขายบอกว่า อากาศร้อนน่าจะขายได้ แถมยังคิดจะทำเดลิเวอรี่ด้วย โห รวยๆ นะหลานน้าเอ้

รู้สึกดีใจและเบิกบานใจ ถ้าผู้ประกอบการรุ่นใหม่มีมากๆ การใช้ชีวิตอย่างมียุทธศาสตร์ ย่อมนำไปสู่การรู้จักการจัดการการบริหาร เก็บออม และการจัดการด้านการเงินอย่างมีประสิทธิภาพ

โห ไม่อยากคิดเลย เมืองไทยในฝันมีจริงนะเนี่ย!

พี่ต้อย หรือ ป้าต้อย ของประชาชน