ภาพยนตร์
นพมาส แววหงส์
NIGHTMARE ALLEY
‘กงเกวียนกำเกวียน’
กำกับการแสดง
Guillermo del Toro
นำแสดง
Bradley Cooper
Cate Blanchett
Toni Collette
Willem Dafoe
Richard Jenkins
Rooney Mara
David Strathairn
จากฝีมืออันละเมียดและคมกริบของผู้กำกับฯ ชาวเม็กซิโกที่แฟนหนังรู้จัก ผลงานล่าสุดของเขาได้รับความชื่นชมและเข้าตากรรมการออสการ์อีกครั้ง กลายเป็นหนึ่งในสิบของหนังเข้าชิงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
มีผู้กำกับฯ เม็กซิกันเจ้าฝีมือที่ขึ้นทำเนียบและโด่งดังข้ามประเทศไปทั่วโลกอยู่สามคน คือ กีลเลอร์โม เดล โตโร (Pan’s Labyrinth, The Shape of Water) อัลฟองโซ คูอารง (Gravity, Roma, Great Expectations, Harry Potter : The Prisoner of Azkaban) และอาเลฮานโดร กองซาเลซ อินาร์ริตู (The Revenant, Birdman, Babel)
ทั้งสามคนผลัดกันมีผลงานที่น่าภาคภูมิมาให้เราดู
คราวนี้เป็นตาของกีลเลอร์โม เดล โตโร โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันที่เขียนโดยวิลเลียม ลินซีย์ เกรแชม ก่อนหน้านี้ เมื่อ ค.ศ.1947 นิยายเรื่องนี้เคยเป็นภาพยนตร์มาก่อนแล้ว
ว่าจะลองหามาดูเพื่อเทียบเคียงเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่ได้โอกาส
นับแต่ฉากเปิดเรื่องซึ่งใช้การจัดแสงจากเบื้องหลังตัดกับรูปเงาของตัวละครที่กำลังลากร่างปวกเปียกของใครคนหนึ่งไปไว้ในโพรงใต้พื้นห้อง และต่อจากนั้นเราก็เห็นแบ๊กกราวด์ของภาพไฟลุกโชติช่วงที่บ้านในชนบทโดยมีชายคนหนึ่งเดินจากมา
ผู้ชายคนนี้นั่งรถประจำทางต่อมาอีก และมาลงที่บริเวณที่จัดงานคาร์นิวัลแบบสมัยก่อน แบบที่มีคณะปาหี่เร่ตระเวนไปเปิดโชว์ของแปลกของพิสดารเรียกชาวบ้านร้านตลาด โดยย้ายถิ่นย้ายที่ไปเรื่อยๆ เพื่อหาคนดูใหม่ๆ
เมื่อเขาเร่เข้าไปดูโชว์ตัวประหลาด ซึ่งพิธีกรโฆษณาชวนเชื่อแบบเร้าใจว่าเป็นคนเถื่อนที่หาดูได้ยาก และดุร้ายจนหักคอไก่เป็นๆ กินทั้งตัว เพียงต้องจ่ายเงินเพิ่มแค่สลึงเดียว (25 เซนต์) แต่ชายคนนี้ก็เดินเลี่ยงออกมาเหมือนชักดาบ
สรุปว่าในที่สุดเขาก็ได้งานใช้แรงงานชั่วคราวที่นี่
เขาแนะนำตัวเองในชื่อสแตนตัน คาร์ไลล์ (แบรดลีย์ คูเปอร์) และค่อยๆ เรียนรู้งานและได้รับความไว้วางใจจากเคล็ม (วิลเลม ดาโฟ) ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการปาหี่คณะนี้
เคล็มเป็นคนบอกเขาว่าได้ “ตัวประหลาด” นั้นมาอย่างไร
จริงๆ แล้วก็เป็นคนจรหมอนหมิ่นเราดีๆ นี่แหละ ติดเหล้างอมแงม และยอมรับจ้าง “แสดง” แต่ก็ติดเหล้าติดยาจนไปไหนไม่รอด และเริ่มดุร้ายเหมือนสัตว์ขึ้นเรื่อยๆ
มนุษย์สามารถกลายร่างเป็นสัตว์ร้ายไปได้ หากเลือกเดินทางผิด
สแตนไปสนิทชิดเชื้อกับสามีภรรยาเจ้าของโชว์ชุดหนึ่ง โดยภรรยา (โทนี โคแลตต์) เป็น “มาดาม ซีนา” หมอดูโชคชะตาแบบแม่นยำเหมือนจะมีญาณหยั่งรู้
สามีขี้เมาหยำเปที่ร่วมงานกับนางคือพีท (เดวิด สแตรตแฮร์น) ซึ่งให้ความเอ็นดูสแตนเหมือนเป็นลูกชาย
ตรงนี้จะกลายเป็นปมปัญหาในความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองต่อมา
พีทได้คิดค้นวิธีการสื่อสารระหว่างกันจนช่วยให้มาดามซีนาเปิดการแสดงหาลูกค้าของนางได้ และ “ดูหมอ” ได้อย่างแม่นยำน่าอัศจรรย์ ทั้งหมดทั้งมวลนี้พีทจดไว้อย่างละเอียดในสมุดคู่มือของเขา
เมื่อพีทเสียชีวิตจากการดื่มเหล้าผิดขวดซึ่งสแตนหยิบมาให้ สแตนก็ได้โอกาสเป็นเจ้าของสมุดเล่มนั้น และเขาขอให้มอลลี (รูนีย์ มารา) สาวในคณะปาหี่ ไปกับเขาเพื่ออนาคตที่ดีกว่าปัจจุบัน
สองปีต่อมา สแตนกลายเป็นนักอ่านใจคนได้อย่างแม่นยำและสื่อสารกับโลกของวิญญาณได้ เขาเปิดการแสดงท่ามกลางชนชั้นสูงและผู้มีอันจะกิน โดยมีมอลลีเป็นผู้ช่วย
มอลลีขอไม่ให้สแตนหลอกคนดูในเรื่องที่จะส่งผลอันตรายต่อลูกค้าของเขา และทั้งสองเริ่มมีปากมีเสียงกัน
จวบจนเมื่อครั้งหนึ่ง มีสาวสะคราญนางหนึ่งหาญกล้ามาท้าทายพิสูจน์ความสามารถของเขา และเขาพลิกสถานการณ์เอาชนะได้ด้วยสัญชาตญาณอันแหลมคมล้วนๆ
สาวสวยคนนั้นเป็นจิตแพทย์ และได้รับค่าจ้างให้มาพิสูจน์ว่าสแตนเป็นนักต้มตุ๋นหรือสามารถติดต่อกับโลกของวิญญาณได้จริง แต่ก็เป็นเรื่องของคมเฉือนคมหรือการเดินหมากอย่างชาญฉลาดระหว่างกันแหละค่ะ
ดร. ลิลิธ ริตเตอร์ (เคต แบลนเช็ตต์) แปรจากคู่แข่งมาเป็นพันธมิตรและให้ความร่วมมือในการต้มตุ๋นครั้งใหญ่ โดยมีเหยื่อเป็นคนที่มีอิทธิพลและร่ำรวยมหาศาล
จากนั้นยังมีการหักมุมอีกหลายตลบ ซึ่งรู้สึกว่าคราวนี้อาจจะเล่าเรื่องมากไปหน่อยแล้วค่ะ
ยังไม่ถึงกับเป็นสปอยเลอร์เสียทีเดียวหรอกค่ะ เรื่องราวของสแตนยังคงย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นในอีกหลายประเด็น
อยากขอพูดเพียงวลีเดียวในสำนวนไทยว่า “กงเกวียนกำเกวียน” ฝรั่งก็มีสำนวนทำนองนี้เหมือนกันคือ “What goes round comes round”
และด้วยฝีมืออันละเอียดประณีต มีภาพและสัญลักษณ์ที่น่าจดจำของชิงช้าสวรรค์ขนาดใหญ่ในงานคาร์นิวัลได้
สนุกมากค่ะ
