bg-single

การ์ตูนที่รัก/Godzilla : Planet of the Monsters

24.02.2018

นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

Godzilla : Planet of the Monsters

ก๊อดซิลล่าเรื่องที่ 32 แต่เป็นเรื่องที่ 30 ของโตโฮ ฮอลลีวู้ดทำอยู่ 2 เรื่อง
ครั้งนี้เป็นหนังการ์ตูนออกฉายที่ญี่ปุ่นปีที่แล้วก่อนที่จะฉายเน็ตฟลิกซ์ในเวลาต่อมา เมื่อดูจนจบอารมณ์จะเอ่อล้นไปด้วยความหมดหวังอย่างสิ้นเชิง ชีวิตดับสูญ หมดสิ้นทุกสิ่งอัน
บางที ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าไม่ควรดู
หนังเปิดเรื่องด้วยฉากร้อยเอกฮารุโอะ ซะซะกิ ยึดยานลำหนึ่งพร้อมระเบิดไว้เป็นตัวประกัน เขาขู่จะระเบิดยานทิ้งหากไม่ยกเลิกการอพยพ
ดูไปสักพักจึงรู้ว่าที่แท้ทุกคนอยู่บนยานแม่ที่เดินทางในอวกาศมา 20 ปีแล้ว
ฮารุโอะพูดพล่ามคนเดียว ยานแม่กำลังจะปล่อยยานอพยพเพื่อส่งผู้สูงอายุจำนวนหนึ่งลงไปที่ดาวเทาอี เหตุเพราะยานแม่ไม่มีเสบียงพอจะเลี้ยงทุกคนอีกต่อไปแล้ว ผู้สูงอายุเหล่านี้สมัครใจไปเอง มิได้มีการบังคับแต่อย่างใด
“ขอตายบนพื้นดาวสักดวงยังดีกว่าตายบนยานอวกาศ” ปู่ของฮารุโอะพูดกับเขา
ฮารุโอะไม่เชื่อ เขาเชื่อว่าคนแก่ถูกบังคับไป ตัวเขาเองหนีออกจากโลกตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เร่ร่อนตามปู่มาในอวกาศเพื่อหาที่อยู่อาศัยใหม่ แต่แล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างไร้ความหวัง อวกาศที่หนาวเหน็บ เปล่าเปลี่ยว เสบียงที่ร่อยหรอ น้ำและออกซิเจนที่มีจำกัด สภาพที่เกิดขึ้นทารุณมากกว่าไฟประลัยกัลป์บนพื้นโลกเสียอีก บางคนฆ่าตัวตาย
แล้วยานอพยพก็ถูกปล่อยออกจากยานแม่ ฮารุโอะถูกจับกุมไปขัง จากหน้าต่างห้องขังเขาดูยานอพยพระเบิดขณะเข้าสู่บรรยากาศดาวเทาอี!

คณะกรรมการยานแม่ประชุมเคร่งเครียด บัดนี้พวกเขามีคนเหลือประมาณ 4,000 คน ไปต่อก็ไม่มีความหวังว่าจะพบดาวดวงใหม่ที่อยู่ได้ หรือว่าจะหวนกลับโลกที่ซึ่งก๊อดซิลล่ารออยู่ พวกเขาเดินทางมา 20 ปีแล้ว ไม่แน่ว่าเวลาที่โลกจะผ่านไป 2-3,000 ปี ก๊อดซิลล่าอาจจะตายแล้ว และบรรยากาศโลกหวนคืนเป็นปกติ
หนังตัดกลับไปที่ความพินาศของโลก หลังจากที่สัตว์ยักษ์หรือไกจู (Giju) ใต้พิภพปรากฏตัวขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง สร้างความเสียหายแก่พื้นโลกมากมาย ในที่สุดราชาแห่งการทำลายล้างก็ปรากฏตัว มันคือก๊อดซิลล่ายักษ์
หลังจาก Godzilla 1998 ฉบับแมธธิว บรอเดอริก แล้ว ดูเหมือนขนาดของก๊อดซิลล่าจะจมไม่ลงอีก เมื่อเทียบกับขนาดของตึก 6 ชั้นใน Gojira 1954 อันเป็นต้นกำเนิด ขนาดของก๊อดซิลล่าที่ฮอลลีวู้ดทำไว้ก่อนสิ้นศตวรรษที่ 20 ใหญ่โตมโหฬารมากกว่าตอนแรก 2-3 เท่า เป็นอย่างน้อย


มาถึง Godzilla 2014 ฉบับจูเลียต บินอช หรือแม้กระทั่ง Shin Godzilla 2016 ของโตโฮเอง ก๊อดซิลล่าก็ยังมีขนาดใหญ่โตมาก สูงกว่าตึกระฟ้า สูงกว่าภูเขา ไฟที่ออกจากปากรุนแรงประหนึ่งแสงเลเซอร์ที่กราดยิงรอบทิศทางไร้การควบคุม เมืองทันสมัยสักเมืองหายไปในกองไฟได้ภายในเวลาไม่นาน
ที่เปลี่ยนแปลงอีกข้อคือหน้าตาที่เปลี่ยนไป ปากที่แหลมขึ้นมากกว่ารุ่นแรกๆ น่ารักน้อยกว่า ดุร้ายมากกว่า ภาพลักษณ์สัตว์ยักษ์ฝ่ายดีที่คอยมาช่วยโลกต่อสู้กับไกจูฝ่ายร้ายกลายเปลี่ยนมาเป็นอสูร
ก๊อดซิลล่ายักษ์ทำลายทุกประเทศ ไม่มีกองทัพของประเทศใดหรืออาวุธใดเจาะเกราะของมันได้ เมก้าก๊อดซิลล่า (Mecha-Godzilla) ซึ่งเคยมีบทบาทมากในก๊อดซิลล่าเรื่องที่ 14 15 และ 20 ตั้งแต่ปี 1974 ก็พ่ายแพ้

ยานแม่จั๊มป์กลับมาโลกแล้ว โลกยังสวยงามเหมือนเดิมเมื่อมองจากอวกาศ คือโลกสีน้ำเงินเหมือนที่คนหนุ่มสาวหลายคนเห็นจากสารคดีที่ฉายบนยาน สำหรับคนที่เคยเห็นโลกมาก่อนแล้วนี่คือความหวัง หรือว่าก๊อดซิลล่าตายแล้ว
คอมพิวเตอร์บนยานคำนวณได้ว่าเวลาบนผิวโลกผ่านไปประมาณ 10,000 ปี และบรรยากาศเป็นที่อยู่อาศัยได้ คณะกรรมการส่งโดรนหลายตัวลงไปสำรวจ โดรนตัวหนึ่งถูกทำลายหลังมีเสียงร้องดังของอะไรบางอย่างดังแทรกขึ้น คณะกรรมการสั่งยกเลิกแผนกลับมาตั้งถิ่นฐานในทันที ความกลัวที่เกาะกุมทำทุกคนขวัญกระเจิง
จากการคำนวณใหม่ โลกผ่านไปแล้ว 20,000 ปี!
ฮารุโอะ ซะซะกิ มีแผนทำลายก๊อดซิลล่า
ผู้การเอเลียต ลีแลนด์ นำกองกำลังชุดแรกลงบนพื้นโลกพร้อมฮารุโอะที่ถูกใส่กุญแจมือเอาไว้ กองกำลังถูกฝูงสัตว์ประหลาดบินได้โจมตีเสียหายเป็นครึ่งในเวลาเพียงไม่นาน หลายคนถอดใจเตรียมถอนกำลังกลับขึ้นยาน เพียงแค่ยกแรกก็หมดทางสู้ หากพบก๊อดซิลล่ายักษ์จะทำอย่างไร
ฮารุโอะพูดว่า “ก๊อดซิลล่าไม่ได้ชิงแค่โลกไปจากพวกเรา ความยุติธรรม ศรัทธา ความภูมิใจของเราในฐานะมนุษย์ เราก็สูญเสียมันไปเหมือนกัน เพราะอย่างนี้เราถึงต้องหวนกลับมาสู้ก๊อดซิลล่าอีกครั้ง เพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีที่เราสูญเสียไป”
ดูมาครึ่งเรื่องจึงค่อยพบข้อดีของหนังชุดนี้ คือถ้อยคำของฮารุโอะนี้เอง

คนเราชอบโทษคนอื่นหรือสิ่งอื่น คือ projection เป็นกลไกทางจิตเพื่อปกป้องตนเอง ที่เรากลายเป็นคนขี้ขลาด เอาตัวรอด ไม่สู้ ไม่แบ่งปัน ไม่ช่วยเหลือกัน เอาคนแก่ไปฆ่าตาย ทั้งหมดทั้งปวงนี้เพราะก๊อดซิลล่า ไม่ใช่เพราะเรา ก๊อดซิลล่าเท่านั้น
แต่ที่จริงแล้วก๊อดซิลล่าแค่ทำลายโลก มันมิได้รับผิดรับชอบต่อนิสัยของคนที่เปลี่ยนไป เป็นพวกเราที่เปลี่ยนไปเอง ถ้อยคำของฮารุโอะเองกลับเป็นถ้อยคำที่พิสูจน์ว่าตัวเองพูดผิด เพราะมิทันที่ก๊อดซิลล่ายักษ์ตัวต้นเหตุจะยังไม่ถูกฆ่าตาย เขาก็สามารถปลุกปลอบใจกองกำลังที่เหลืออยู่ให้ฮึดสู้เพื่อโค่นล้มอสูรตัวนี้ให้ได้
พวกเขาจะทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดเพื่อทำตามแผนกำจัดก๊อดซิลล่าด้วยการโจมตีจุดอ่อนที่ครีบ ไม่สงวนเอาไว้แม้กระทั่งยานลำเลียงที่จะถอยทัพกลับยานแม่
เพราะจะไม่มีการถอยทัพ
ผู้การลีแลนด์สละชีพเพื่อทำผังจุดอ่อนบนร่างกายก๊อดซิลล่ายักษ์ จากนั้นฮารุโอะเป็นคนนำทีมเข้าจู่โจมอย่างเป็นระบบด้วยแผนการที่สลับซับซ้อน ใช้ทหารเป็นร้อย ยานเป็นสิบ ทุกคนสู้ตายเพื่อชิงบ้านเกิดของมนุษยชาติกลับคืนมา
ถัดจากนี้ย่อหน้านี้ไปเป็นสปอยล์ ถ้าอยากจะได้อารมณ์ควรหยุดอ่านแล้วไปหาดูเอง

ก๊อดซิลล่ายักษ์ถูกฆ่าตายแล้ว เราชนะแล้ว แม้จะหมดสิ้นซึ่งทรัพยากรและอาวุธ หลายคนตายไป ยานอีกหลายลำเสียหายแต่เราก็ชนะแล้ว
“ผมคิดว่ามันไม่ใช่ตัวเดิม” คนหนึ่งพูดขึ้น
“ตัวเดิมอาจจะตายแล้ว นี่เป็นลูกหลานของมัน” อีกคนพูดขึ้น
มีแต่สมมติฐานมากมาย ไม่มีใครรู้จริง ฮารุโอะเหนื่อยเกินกว่าจะคิดอะไรต่ออีก เป็นชัยชนะที่แลกมาด้วยการทุ่มเทแรงกายแรงใจหมดสิ้นแล้ว
แล้วก๊อดซิลล่าตัวเดิมก็ปรากฏขึ้น มันใหญ่กว่าเมื่อ 20 ปีก่อน มันใหญ่กว่าก๊อดซิลล่ายักษ์ที่เพิ่งตายไปมาก มันใหญ่เกินกว่ากฎทางฟิสิกส์หรือชีววิทยาทั้งมวล มันแผดร้องเสียงที่คุ้นเคย
แล้วทำลายทั้งหมดนั้นในพริบตา
เป็นหนังที่จบลงด้วยความหมดหวังสิ้นเชิงจริงๆ
คงจะมีตอนต่อ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

ภาษาไทย “อุบัติ”—ไม่ “วิบัติ”
PEA ครบรอบ 66 ปี แห่งความไว้วางใจ ประกาศก้าวใหม่ “Powering Every Life” ขับเคลื่อนพลังงานไทยสู่อนาคต
ถึงสถานีปลายทางสุขภาพ! “BEM Care 2026 Health Station สถานีสุขภาพ” ปิดฉากอย่างคึกคัก
นิรโทษกรรม 6 ตุลาฯ | สุรชาติ บำรุงสุข
“พิชัย” ชื่นชม “แบงก์ชาติ” ยุค “วิทัย” เดินถูกทาง ย้ำเสถียรภาพต้องคู่การเติบโต เชื่อแก้ทุนเทา–คอร์รัปชัน ช่วยเศรษฐกิจไทยก้าวสู่ประเทศรายได้สูง
“หมู่บ้านศีล 5” บ้านเจ็ดริ้ว “คึกคัก” สมเด็จเอื้อน-พระพรหมเสนาบดี” มาให้กำลังใจ ด้าน ครูสลา ร้องสด กราบสมเด็จช่วงด้วยดวงใจ ยก”สมเด็จช่วง” เป็นบิดาแห่งหมู่บ้านศีล 5
รถไฟและไฮเวย์: เมกะโปรเจกต์เชื่อมลาว–เวียดนามภายใต้ความสัมพันธ์แบบพิเศษ
โลกและอาเซียนในอนาคต จากมุมมอง ‘อมิตาฟ อาชาเรีย’
Songs in the Key of Life : รักบังตา
โทษประหารชีวิต : ข้อถกเถียงทางปรัชญา (2)
บทวิจารณ์เรื่องสั้น ‘เพื่อนข้างบ้าน’ จากรอยแตกร้าวริมรั้ว… สู่ภาพสะท้อนสงครามเย็นในสังคมไทย
‘ขอให้ความจริงปรากฏ’ ชุติมา นวลพลับ สู้มาราธอน ทวงงานศิลป์ ‘พระพุทธบาท’