เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ด้วยก่อนที่จะถึงทางตัน ผมจึงรีบหาทางที่จะออกจากบ้าน มันไม่ใช่การหนี แต่ผมเผ่นไปตามกำลังความต้องการของตัวเอง

แม้จะยังไม่รู้แน่ชัด ว่าผมจะไปโผล่หัวอยู่ที่ไหน และจะไปสุดอยู่ที่แห่งใด มันเป็นช่วงเวลาที่ผมแค่อยากจะ “หาทางออกให้ตัวเอง” เพื่อผ่อนหนัก พอได้เบา ในความรู้สึกไม่สู้ดี กับสำนึกที่ใคร่ควรแล้วจะใส่ใจ

ในวันเวลาที่ความนึกคิดค่อนไปในแนวเครียด วาระร้อนในคราวนี้ ผมจึงควรพักปัญหาพาหนาวใจ ขอหลบพึ่งความร่มเย็นสักประเดี๋ยว

ในโมงยามที่จวนเจียนจะเที่ยงแล้วอยู่รอมร่อของวัน สภาวะอกสั่นขวัญหายเช่นนี้ นั่นอาจเป็นเพราะผลกรรมจากการรับฟัง ผ่านข่าวสารอันสืบต่อมาหลายวันนับได้เป็นแรมเดือน

ใครต่อใครบอกเล่าพูดคุย ผ่านปลายนิ้วสัมผัสบนโลกออนไลน์บ้าง และระบบมุขปาฐะแบบไร้สายบ้าง (ปากต่อปาก) เรื่องราวชวนให้ “วิตกจิตสำนึก” เกี่ยวเนื่องมาจากข้อพิพาทชายแดนไทย-กัมพูชา ด้วยแรงความกังวลใจตามประสาประชาชน ย่อมแย้มให้รู้สึกตึงเครียดชนิดร่วมกัน

พร้อมร่วมลุ้นไปด้วยกันกับวิธี “หาทางออก” ที่มากไปด้วยเส้นทางอันสลับซับซ้อน

ความไม่กระจ่างชัด ยังคงไม่คลี่คลายให้หายไปแต่โดยดี และจากข้อมูลอันเป็นสาระและอาจมีความบันเทิงปนมาด้วยเป็นของแถม หลายแนวทางชี้ชวนให้เชื่อ ความต่างระดับของเหตุผล ทำให้มองเห็นทางออกของปัญหาความขัดแย้งนี้อยู่กันคนละมุม

ด้วยความผิดใจกันในระดับประเทศ มันแรงพอที่จะทำให้เกิดการสั่นสะทือน จนหลายตรอกซอกซอย ที่ไหนต่อไหน และกับพื้นที่ในใจคน ทำให้ใครบางคนมีอารมณ์ร่วมแบบต่างฝ่าย อาจทำให้ใครหลายคนพร้อมรบ และยังไม่พร้อมพอที่จะมีสัญญาณรักได้ในขณะนี้

เพราะความไม่เข้าใจกัน “มิตรภาพบนความขมขื่น” จึงหมุนเวียนมาอีกวาระ ใครลักใคร และใครไม่รัก ก็แล้วแต่ใคร จะเข้าใจในความแห่งความรัก

และหากจะว่าไปในระดับวาสนา ลูกชาวบ้านและชาวเมืองจำนวนไม่น้อย ไม่อยู่ในจุดยืนที่จะหาทางออก แก้ไขปัญหาคาใจในแบบได้โดยตรง คงเพียงแต่ได้แค่ลุ้น ออกความคิดให้ได้เห็นแต่พองาม ด้วยหวังสันติวิธี เผื่อไว้ให้ชีวิตได้อยู่ดีมีครอบครัว อย่างที่รู้หลายคนเตรียมความพร้อม แต่อีกไม่น้อยยังไม่พร้อมเลยแม้เพียงสักนิด

และชวนให้เน้นย้ำเสมอขอให้ใช้วาทศิลป์อีกสักหน่อยเถิด เพราะทนได้ยากนักกับพิษสงของสงคราม

เพราะความไม่เข้าใจกัน “มิตรภาพบนความขมขื่น” จึงหมุนเวียนมาอีกวาระ ใครลักใคร และใครไม่รัก ก็แล้วแต่ใครจะเข้าใจในความแห่งความรัก / เทคนิค : F.7 1/1000s ISO100 / สถานที่ : หน้าวัดสระบัว ถนนพระราม 1 กรุงเทพฯ

กลับมาที่โลกใบเล็กของตัวเอง หลายชั่วโมงต่อมา จนมาถึงทางเข้าที่ไม่ได้เข้า จึงไม่ต้องหาทางออก “เพราะพอใจแล้วกับสิ่งที่เห็น เมื่อได้ภาพตามที่ชอบ”

ท้องฟ้าก็ยังใสแจ๋ว ไม่มีทีท่าว่าแดดจะร่มลมจะตก สภาพแวดล้อมในแบบนี้ เดินถ่ายภาพกันได้อีกนานโข

แต่แข้งขาต่างหากที่เริ่มอ่อนล้าแรงลง มันคงอยากจะพักเสียเต็มที

จะดีกว่าหากจะหาร้านขายน้ำ แบบมีที่นั่งให้ดูดน้ำหวานพอชื่นใจ ให้หายเหนื่อยแล้วค่อยไปต่อ

นั่นไง!! อีกไม่ไกลเกินนาน “ร้านชาเขียวไข่มุก” เก๋ๆ ขอเว้นวรรคการเดินทางไว้เพียงครู่ และคงพอแล้วกับวันนี้ วันที่หาทางออกได้แล้วให้ตัวเอง

ขอบคุณมากมายครับ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

อีกสิบปีเราจะมีนายกฯ ชื่อ…?
กระแสตีกลับพรรคส้ม ดราม่าถล่ม เปิดตัว ‘สุรพล นิติไกรพจน์’ ตัวช่วย-ตัวฉุด ดร.โจ? หรือจะสู้ ‘ชัชชาติ’ ได้? แม้เผชิญกระแส ‘ระบอบอากง’
เหมืองทองที่ล่องแจ้ง
E-DUANG | ปรากฎการณ์ พนัส ไทยล้วน ความเป็นจริง ใน สังคมไทย
อัพสกิล เอไอ อัพสกิล การเมือง
‘ระบอบ’ หมายถึงอะไร? | ปราปต์ บุนปาน
สิ่งใหม่หลังเลิก MoU ! | สุรชาติ บำรุงสุข
E-DUANG | กรณี สุรพล นิติไกรพจน์ ท่ายาก พรรคประชาชน
ย้อนอ่าน 5 ข้อเสนอ ‘ผ่าทางตันการเมือง’ สุรพล นิติไกรพจน์ ขณะเป็นอธิการบดี มธ.
พระสารสาสน์พลขันธ์ กับบทบาทนักชาตินิยมและนักญี่ปุ่นนิยม (16)
เชลยศึกสงครามลาว (33) เป็นเชลย
ฝังจำ ความคิด ของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ ต่อระบบราชการ