เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
เป็นเพราะกำแพงแกร่งแก่เวลา ย่อมอ่อนระทวยตามกาลไปตามคาด สภาพความเก่าของกำแพงมาทีหลังเมื่อครั้งยังใหม่ ในแบบค่อยเป็นค่อยไป เวลาคืบคลานทะลุผ่านกำแพงทุกวันยันค่ำ และใครกันจะสังเกตเห็นสภาพแห่งกาลนี้ ความโทรมทรุดคงทำหน้าที่แบบเช้าชาวเย็นชามโดยไม่เห็นอกเห็นใจ
และแม้ผู้เป็นเจ้าของกำแพงหรือผู้เกี่ยวข้องอื่นใดยังอยากจะให้กำแพงนี้อยู่ยงคงกระพัน โดยหวังเสมอ ให้กำแพงนี้เป็นที่พึ่งป้องกันความปลอดภัย
แต่อย่างนั้นกำแพงก็ไม่อาจสกัดกั้นการรุกล้ำทำลายของเวลาได้แม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว
ตามประสาอิฐหินดินทราย แม้จะขึ้นชื่อลือสรรพคุณถึงความแข็งและทนทาน ทว่า ความยาวนานคงต้องมีวันหมดอายุ
เรื่องราวแนวนี้หลายคนรู้และเข้าใจกันดีอยู่ก่อนแล้วแต่นานมา
ช่วงเวลาของกำแพงจวนเจียนจะจากไป หากแต่ความต้องการประโยชน์ใช้สอย เพื่อแบ่งพื้นที่ส่วนตัวและความปลอดภัยก็ยังคงมีอยู่จากรุ่นสู่รุ่น
ท่ามกลางเงื่อนไขของเวลาที่ไม่อาจประท้วงและร้องขอห้ามไว้ไม่ให้กำแพงพัง ในวันที่ไม่ยอมความให้กับธรรมชาติ ไม่ปล่อยเปล่ากำแพงให้พังทลายลง ในยามที่ยังต้องมีกำแพง คงต้องซ่อมเสริมและเติมแต่ง “คิดล้อมคอกก่อนกำแพงพัง”
กำแพงบางแห่งหน บดบังสายตาได้อย่างงดงาม การมาเดินเล่นของผู้คน อาจได้ตื่นตาตื่นใจไปกับกำแพงบ้านสูงใหญ่อลังการงานสร้าง จากทีมช่างฝีมือดีพร้อมด้วยค่าใช้จ่าย ผู้ว่าจ้างอาศัยอยู่หลังกำแพงด้วยหวังความเป็นส่วนตัว
ถึงกระนั้นก็ยังหวังคิดเล็กคิดน้อยเป็นของแถม ด้วยกำแพงนี้มีเผื่อไว้ให้ใครต่อใคร ได้ยลโฉมความเป็นตัวตน ชื่นชมบารมีผู้เป็นเจ้า
ผ่านกำแพงสูงใหญ่ที่กำลังกั้นขวางกับโลกภายนอกอยู่อย่างเปิดเผย
ด้วยความช่างเปรียบ ปัญหาชีวิตและสุขภาพคงไม่ต่างอะไรกันนักกับกำแพง ไม่ใคร่มีใครอยากเจอเข้ากับกำแพงเจ้าปัญหา หลายคนยังคงต่อสู้ พยายามปีนป่าย ก้าวข้ามไปเสียจากกำแพงปัญหาร้อยแปด แบบนี้แล้วขอเอาใจช่วย ให้ผ่านพ้นจนสำเร็จ ถึงอย่างนั้นก็อาจจะยังมีใครสักคน สร้างกำแพงปัญหาให้ตัวเองอยู่ร่ำ ด้วยมั่นใจที่จะกระโดดออกข้ามกำแพง รอดพ้นปัญหาที่ก่อแต่โดยง่าย ความมั่นใจสูงระดับนี้อาจเกิดขึ้นได้ทั้งผู้คงแก่เรียน หรือเป็นไปได้ในระดับเด็กน้อยในวัยเร่งศึกษา
กำแพงถูกก่อและต่อเติมเรียงรายให้เป็นทางเดินวกวน จนกลายป็นเขาวงกต กำแพงทางเดินไม่สูงมาก หากแต่มีชั้นเชิงชวนให้สับสน เดินงงอยู่ไม่ใช่น้อย บอกตัวเองไว้คงจะหาทางออกได้ในท้ายที่สุด แต่จะเป็นตอนไหนเวลาใด ไม่มีใครให้คำตอบได้ แม้แต่ตัวเองในตอนนี้กับคำถามของตัวเอง
เราและเขาอาจมีกำแพงคำถามเป็นของตัวเองอยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง บนพื้นที่ของชีวิตจะแบบส่วนตัว หรือจะเหมารวมหมู่ อาจต้องเจอกับกำแพงไปเรื่อยตามเรื่องตามราว และทุกคนรู้ดีเสมอ ว่าจะมีคำตอบอยู่หลังกำแพงแห่งคำถาม แต่จะออกไปพบกับคำตอบได้อย่างไร ใครบางคนต้องการทลายกำแพงเสียให้สิ้นซาก ใครอีกคนอาจเลือกวิธีปีนป่ายตามกำลัง หรืออาจเลือกกระโดดข้ามกำแพงถ้ามีแรงมากพอ ตามแต่ความสามารถเฉพาะตัว และเฉพาะหน้า
ถึงตรงนี้บนสันกำแพง ฉันมองเห็นเธอและเขาต่างมีกำแพงใจ แต่จะมีไว้ทำไม? และเพื่อใครนั้น? จะรู้ได้ดีด้วยตัวเธอเอง ส่วนฉันตอนนี้ติดค้างอยู่บนสันกำแพงเสียแล้ว “ใครก็ได้ หาบันไดให้ฉันที!!”
ขอบคุณมากมายครับ
