E-DUANG
หากเทียบกับการนัดหมายชุมนุมหลังเลิกเรียนที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยในวันศุกร์ 20 พฤศจิกายน 2569 กับ ปรากฏการณ์เมื่อเดือนกรกฎาคม 2563
เด่นชัดว่าการนัดหมายในเดือนพฤศจิกายน 2569 มีความพร้อมมากกว่า
ยอมรับเถิดว่าที่เกิดขึ้นเมื่อปี 2563 นำไปสู่การนึกไม่ถึง
หากมองจากสายตาของผู้จัดเจนระดับเลขาธิการสมัชชาคนจนซึ่งเคลื่อนไหวมาตั้งแต่หลังสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516 อย่าง บารมี ชัยรัตน์
ภาพที่เห็นในตอนเย็นย่ำของเดือนกรกฎาคม 2563 เป็นเรื่องที่ดำเนินไปอย่างที่ สุชาติ สวัสดิ์ศรี ประเมินและสรุปว่า
เป็นปรากฏการณ์ในแบบ HAPPENNING
อาจจะมีการนัดหมายแต่ก็จำกัดอยู่ในวงที่คับแคบมิได้เป็นความรับรู้ในวงกว้าง กระนั้น ก็ยังมีคนเข้าร่วมหลายร้อยเหยียบพัน
ดำรงอยู่ในแบบ ประกายไฟน้อยๆที่ไหม้ลามทุ่งได้ในที่สุด
จากการชุมนุมอย่างเป็นไปเอง ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยในตอนเย็นของเดือนกรกฎาคม 2563 นั้นเองคือจุดเริ่มกลายเป็นการไหว เคลื่อนใหญ่จนเป็น”ราษฎร 2563”
เป็นการเคลื่อนไหวของคนรุ่นใหม่อย่างที่เรียกในเวลาต่อมาว่า “เยาวรุ่น”
ไม่ว่าจะเป็น อานนท์ นำภา ไม่ว่าจะเป็น เพนกวิน พริษฐ์ ไม่ว่าจะเป็น รุ้ง ปภัสสรา ไม่ว่าจะเป็น ไมค์ ระยอง ไม่ว่าจะเป็น ไผ่ ดาวดิน ไม่ว่าจะเป็น ครูใหญ่ ขอนแก่น
ล้วนมีรากฐานมาจากการเคลื่อนไหวจากเดือนกรกฎาคม 2563 กระทั่งทะลุไปยังปี 2564
ไม่ว่าที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ไม่ว่าที่ท้องสนามหลวง ไม่ว่าที่แยกราชประสงค์ ไม่ว่าที่แยกลาดพร้าว ไม่ว่าที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ไม่ว่าที่หน้าทำเนียบรัฐบาล
ถามว่าแล้วความพร้อมของ Gen Z ในเดือนพฤศจิกายน 2569 เห็นได้จากปัจจัยใด
ยอมรับได้เลยว่าการขับเคลื่อนการชุมนุมหลังเลิกเรียนในวันที่ 20 พฤศจิกายน นี้ มิได้เริ่มต้นจากความว่างเปล่า
มองเห็นร่องรอยของ เยาวชนปลดแอก ของ REDEM
มองเห็นการปรากฏขึ้นของแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม มองเห็นตัวตนของ นักศึกษารามคำแหงปลดแอก และที่ประกาศตนเป็น”เรานักเรียน”
ยิ่งกว่านั้น ก่อนวันที่ 20 พฤศจิกายน ยังมีการนัดหมายของกลุ่ม Political Run วิ่งจากสามย่านไปยังอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
ถามว่าการเคลื่อนไหวนี้จำกัดประเด็นอยู่แต่เพียงเรื่องของนักเรียน นักศึกษา เท่านั้นหรือ
เป็นพัฒนาการและความต่อเนื่องของ”โบว์ขาว” หรือ
คำตอบมิได้อยู่ที่ประเด็นปัญหาอันเป็นเรื่องของนักเรียน นักศึกษา พลันปรากฏคำขวัญ”ทนไม่ไหว”ดังกึกก้องขึ้นก่อนถึงวันดีเดย์เพียง 1 สัปดาห์
นี่ย่อมเป็นอีกหวอดหนึ่งแห่งการเคลื่อนไหวที่เพิ่มเข้ามา
เหลืออีกเพียงวันเดียว การพิสูจน์ทราบผลแห่งการนัดหมายสำหรับวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน จะปรากฏเป็นจริง
ในความหมายของ”อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย”
ในความหมายอันเป็นภาพสะท้อนถึงภาวะแห่งเสียงตะโกนที่ว่า “ทนไม่ไหว”จะดังกึกก้องจนกลายเป็นกัมปนาทหรือไม่
อย่ารอคอย แต่ต้องติดตามไม่ว่าจะระทึกหรือไม่ก็ตาม
เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต
