E-DUANG
ในทางรูปแบบการต่อสู้ในทางรัฐสภาระหว่าง”รัฐบาล”กับ”ฝ่าย ค้าน”ชัยชนะเป็นของรัฐบาล
แต่ในทางความคิดยังตอบไม่ได้ว่าเป็น”ชัยชนะ”หรือไม่
นี่คือ ปัญหาที่พรรคภูมิใจไทยประสบมาโดยตลอดนับแต่ได้ดำรงอยู่ในสถานะ”รัฐบาล”
ไม่ว่าโดยอ้อมคือ”ร่วม” ไม่ว่าโดยตรงคือ”แกนนำ”
บางคนอาจประเมินว่าการได้เป็นแกนนำรัฐบาลจาก MAO กับพรรคประชาชนเมื่อเดือนกันยายน 2568 คือ กระดาน หกอันทรงความหมายในทางการเมือง
นั่นก็คือ จำนวน 192 ส.ส.ที่ได้ในเดือนกุมภาพันธ์ 2569
นั่นก็คือ สามารถผนึกพลังร่วมกับจำนวน 74 ส.ส.พรรคเพื่อไทยและหัวหน้าพรรคภูมิใจไทยได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่ง
คำขอบคุณจากนายกรัฐมนตรีพรรคภูมิใจไทย คือ เครื่องยืนยัน ตอกย้ำต่อ”ชัยชนะ”อย่างเป็นรูปธรรม
น่าเสียดายก็เพียงเป็นชัยชนะในทาง”รูปแบบ”
มองผ่านกลยุทธ์ในทางรัฐสภา การสามารถเลื่อนวาระอันเกี่ยวกับสถานการณ์ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ขึ้นมา คือ ความสำเร็จ
เป็นความสำเร็จของ”รัฐบาล”เหนือ”ฝ่ายค้าน”
มองจากเกจิในทางการเมือง นี่คือลักษณะอันรัฐบาลครอง ความเหนือกว่าฝ่ายค้านอย่างชัดเจน
แม้จะตามมาด้วยคำถามว่า ขาวสะอาดหรือไม่ สะท้อนความเป็น”สุภาพบุรุษ”ในทางการเมืองหรือไม่ ถึงจะได้คำตอบ แต่ก็ยังไม่ชัดถ้อยชัดคำ
ไม่ว่าจะมองผ่านบทบาทของ”ประธาน”ในที่ประชุม
ไม่ว่าจะมองผ่านรี้พลสกลไกรที่ระดมกันมาในเชิงปริมาณเบื้องหน้าการยืนหยัดของฝ่ายค้านทั้งจากพรรคประชาชน พรรคประชาธิปัตย์
สงครามบนพื้นที่รัฐสภาอันสัประยุทธ์ด้วยความร้อนแรงเมื่อบ่ายวันที่ 3 กันยายน เป็นชัยชนะของรัฐบาลอย่างแน่นอน
เป็นชัยชนะทาง”การเมือง” เป็นการเมืองในทาง”รูปแบบ”
หากมองผ่านกระบวนการต่อสู้ในทาง”ความคิด”ที่ปรากฏผ่านกระบวนการในทาง”การเมือง”
ถามว่าพื้นที่ในทาง”ความคิด”เป็นของฝ่ายใด
ถามว่าเป็นของ”ประธาน”ที่นั่งบนบัลลังก์ หรือเป็นของ”ผู้นำ ฝ่ายค้าน”
เป็นของประธานวิป”รัฐบาล”หรือของประธานวิป”ฝ่ายค้าน”
เพียงข้อสังเกตของ ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ที่บอกว่า”ผมไม่เคยเรียกท่านว่า”เปิ้ล”ก็ชัดเจน
ไม่จำเป็นต้องให้ รังสิมันต์ โรม ออกมาย้ำอีกคำรบหนึ่ง
ในทางรูปแบบ”อำนาจนำ”อาจอยู่ในความยึดครองของรัฐบาลอันมีพรรคภูมิใจไทยเป็นตัวแทน แต่ในทางความคิดคำ ถามต่อสถานะแห่ง”อำนาจนำ”มากด้วยความแหลมคม
แหลมคมและเปี่ยมด้วยความร้อนแรงอย่างเพิ่มทวี
ทั้งหมดคือรูปธรรมแห่งการปะทะกันในทาง”ความคิด”อันสะท้อนผ่านกระบวนการทาง”การเมือง”
รุกคืบไปในทุกพื้นที่ที่มีอยู่ในทางการเมืองของสังคมไทย
คำถามอันมีลักษณะท้าทายเป็นอย่างยิ่งก็คือ จุดหมายปลายทางที่แตกต่างระหว่าง”รัฐบาล”กับ”ฝ่ายค้าน”จะได้คำตอบอย่างไร
คำตอบในทาง”รูปแบบ” คำตอบในทาง”เนื้อหา”
รัฐบาลสามารถสถาปนาและก่อให้เกิดความสงบได้อย่างแท้ จริงหรือไม่ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
“ประชาชน”ต่างหากคือคำตอบสุดท้ายในทางการเมือง
