กระบวนการย้าย”หมุดคณะราษฎร” แล้วนำเอา”หมุดหน้าใส”เข้ามาแทนที่ไม่มีอะไรซับซ้อน
ดำเนินไปตามแนวทาง”ของเก่าถอดทิ้ง ใส่มิ๊งดีกว่า”
เพราะว่าของเก่าเป็นเรื่องเมื่อเดือนธันวาคม 2479 เป็นความต่อเนื่องจากสถานการณ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475
เมื่อมาถึงเดือนเมษายน 2560 ก็ 85 ปีแล้ว
จึงถึงเวลาแล้วที่ “ประชาชนสุขสันต์หน้าใส” จึงต้องนำเอาของใหม่เข้ามา
ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง
ภายในความธรรมดานั้นแทนที่การปรับเปลี่ยนจะดำเนินไปอย่างเป็นเรื่องปรกติ
ก็กลับกลายเป็นแบบ “เอบี-NORMAL“
ความ “เอบี-NORMAL” นั่นแหละทำให้ “เรื่องเล็ก”ทะยานไปสู่ความเป็น “เรื่องใหญ่”
ทำไม ผู้อำนวยการเขตดุสิต ตอบไม่ได้
ทำไม อธิบดีกรมศิลปากร ตอบไม่ได้
ทำไม โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์อยู่ด้วยจึงไม่ยอมตอบ
ยิ่ง “ตำรวจใหญ่”มาตั้งคำถามในเรื่อง”เจ้าของ”ยิ่งแปลก
แปลกเพราะว่า “หมุดคณะราษฎร”ไม่ใช่ลูกนอกสมรส มิได้มีการจดทะเบียน
ตรงกันข้าม เป็นบัญชาของ”นายกรัฐมนตรี”
ตรงกันข้าม มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรับคำบัญชาและปฏิบัติตาม
กระทั่งมีการวางหมุดอย่างเป็นทางการในปี 2479
หาก”ตำรวจใหญ่”ถามว่า “หมุดคณะราษฎร”เป็นทรัพย์สินของใคร เป็นมรดกของใคร
ก็ต้องถาม “นายกรัฐมนตรี”
ก็ต้องถาม “รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย”
แม้จะเป็นเรื่องเมื่อปี 2479 แม้จะเป็นเรื่องเมื่อปี 2475 แต่ก็เข้าทางตรอก ออกทางประตู
มีบันทึกทั้งที่”ครม.”และ”มหาดไทย”
ถามว่าสถานะแห่ง”นายกรัฐมนตรี”เมื่อปี 2479 ไม่เป็นที่ยอมรับของ”บ้านเมือง”ในปี 2560 แล้วหรือ
