สถานีคิดเลขที่12 | สุวพงศ์ จั่นฝังเพ็ชร
สารพัด”พิษ”ที่ต้อง”พิศ”
สัปดาห์ที่ผ่านมา รัฐบาลอนุทิน ชาญวีรกูล พยายามพาประเทศไทยไปอยู่บนจอเรดาร์โลก
ซึ่งในเชิงพิธีการ ผู้นำไทยก็พอเบียดแทรกไปเช็คแฮนด์ผู้นำประเทศต่างๆได้
ส่วนในเชิงเนื้อหา มีประเด็นที่เกี่ยวข้องกับไทยอยู่มากและเข้มข้นไม่น้อย
แต่ความมาก และเข้มข้นดังกล่าว
ไม่ได้อยู่ในภาวะ”โลกสวย”อย่างเดียว
มีประเด็น”โลกไม่สวย”ให้เผชิญและต้องแก้อย่างหนักหน่วงมากมาย
อาทิ เรื่องที่ ผู้นำไทย-สหรัฐได้ลงนามบรรลุข้อตกลงว่าด้วยการค้าต่างตอบแทนระหว่างสหรัฐและไทย (ART) ระหว่างประชุมสุดยอดอาเซียน ที่ฟิลิปปินส์
ปรากฏว่า นายโดนัลด์ ทรัมป์ ยิ้มร่า อารมณ์ดี
ส่วนนายอนุทิน ชาญวีรกูล อารมณ์เสีย ขอ”กรวดน้ำ”ให้คนในประเทศที่พากันตั้งคำถามถึงสิ่งที่ไทยได้
เป็นคำถาม ที่แม้ชวนให้”หงุดหงิด” แต่นายอนุทินและรัฐบาลคงต้องมีคำตอบให้
เพราะสิ่งที่สหรัฐประกาศโครมๆออกมานั้นดูเหมือน สหรัฐจะได้มากกว่าไทย
ไม่ว่าไทยจะลดภาษีศุลกากรให้สินค้าส่งออกจากสหรัฐฯ ลงร้อยละ 99,จะลดอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษีสำหรับสินค้าสำคัญของสหรัฐฯ ได้แก่ ยานยนต์ เครื่องมือและอุปกรณ์ทางการแพทย์ ยาและเวชภัณฑ์ เอทานอล และผลิตภัณฑ์สัตว์ปีก,จะเพิ่มการนำเข้าสินค้าและผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรมูลค่าประมาณ 88,000 ล้านบาท,ไทยจะคุ้มครองและบังคับใช้สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาของสหรัฐฯ เป็นต้น
ส่วนไทยได้อะไร ยังไม่มีคำตอบชัดๆ
รัฐบาลไทยบอกให้รอการสรุปในขั้นสุดท้าย
ซึ่ง มีแนวโน้ม ที่ประชาชนคนไทย ต้องทำใจกันมากๆว่าจะเสียเปรียบ
และนำไปสู่ปัญหาต่างๆติดตามอีกมากในอนาคต
รวมถึงประเด็นที่จู่ๆโผล่ขึ้นมา เมื่อสหรัฐบอกว่า ไทยมีแผนใช้งบ 123 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อจัดซื้อระบบจรวดปืนใหญ่เคลื่อนที่เร็ว (HIMARS) จากสหรัฐฯ
โดยสหรัฐจะอวดอ้างเอาบุณคุณอีกว่า ถือเป็นการจัดซื้อระบบอาวุธประเภทนี้ครั้งแรกในภาคพื้นทวีป เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฟังดูดี
แต่ก็เหมือน ก่อไฟขึ้นอีกกองหนึ่ง
คือนอกจาก คนไทยต้องหาเงินไปซื้อกว่า4พันกว่าล้านแล้ว
กัมพูชา คู่แค้นสำคัญของไทย ต้องเดือดขึ้นอีกหลายองศา
เพราะนี่คือการเผชิญหน้าตรงๆกับจรวดหลายลำกล้อง PHL-03 (พิสัยยิงไกลสุด 70–130 กิโลเมตร)ที่กัมพูชาจัดหาจากจีน
เมื่อสหรัฐถือหางไทย กัมพูชาคงวิ่งเข้าหาและไปฟ้องจีน
และจีนก็อาจขานรับทั้งนี้เพื่อถ่วงดุลสหรัฐ
ส่งผลให้ สมรภูมิไทย-กัมพูชา ทวีความซับซ้อนและส่อยืดเยื้อยาวนานยิ่งขึ้นไปอีก
ต้องไม่ลืม ขณะที่ไทยพยายามดันตัวเองไปปรากฏบนเรดาร์โลก
กัมพูชา ก็ใช้เวทีนานาชาติ รุมถล่มไทยทุกเวทีเช่นกัน
ไม่ว่า เวทีการประชุมสุดยอดองค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ที่กัมพูชาลงทุนเป็นเจ้าภาพจัดเอง หรือเวที ประชุมสมัชชารัฐสภาอาเซียน ที่ ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นต้น
ไทยต้องเหน็ดเหนื่อย ตามไปแก้ทุกเวที
อีกเรื่อง ที่ยืดเยื้อ แก้ไขลำบาก เป็นเรื่องใกล้ตัวคนไทย ระดับชาวบ้าน นั่นคือปัญหา”มลพิษ”
ทั้ง”ขยะพิษ”ที่ปราจีน บุรี ฉะเชิงเทรา และภาคตะวันออก
ทั้ง”สารพิษ”ในแม่น้ำโขง แม่น้ำกก แม่น้ำสาย และแม่น้ำรวก
เหล่านี้ กลายเป็นปัญหานานาชาติ
เพราะเกี่ยวโยงกับการลงทุนจากต่างประเทศอย่างจีน และเกี่ยวพันธ์ถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างเมียนมา ลาว
ซึ่งสลับซับซ้อนและหาทางออกยาก
นี้คือภาวะสารพัด “พิษ” และต้อง”พิศ” ในทุกด้าน
ซึ่งแน่นอน รัฐบาลต้องไม่แพ้”สารหนู”จนหมดเรี่ยวแรง
ต้องโชว์ฝีมือแก้ ด้วยมันกระทบถึงชีวิตประจำวันของชาวบ้าน
—————–
