บานช้ำ
เคยเล่าไว้หนหนึ่งแล้วว่า อดีตสาวบานฉ่ำ จูเลีย โรเบิร์ตส์ ตาบอดไปแล้วหนึ่งข้าง ยามนี้บานฉ่ำแปรเป็นบานช้ำ เพราะปัญหาสุขภาพอื่นๆ โจมจุ้มรุมเร้าจนน้ำหนักตัวเธอหายไปถึง 35 ปอนด์ในห้วง 3 เดือนที่ผ่านมา
นางเอกวัย 51 กำลังทุกข์ท้อทรมานด้วยโรคเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลังอักเสบ “จูเลียรู้ดีว่า โรคเยื่อหุ้มสมองฯ อักเสบเนี่ยทำให้สูญเสียการมองเห็นได้ เธอกลัวนักหนาว่าสักวันจะตื่นขึ้นมาแล้วมองเห็นแต่ความมืดมิด” คนใกล้ชิดเธอเล่า
(เธอน่าจะมาขอเรียนรู้การใช้ชีวิตหลังมองโลกไม่เห็นจากคุณเพชรา เชาวราษฎร์ ดารายอดนิยมของเราที่ดูสดใสไม่แบกตรมอมทุกข์)
ทางการแพทย์ จูเลียตาบอดไปแล้วข้างหนึ่ง อีกข้างก็ค่อยๆ เสื่อมลง เธอหวาดหวั่นว่าจะไม่ได้เห็นหน้าลูกๆ อีกต่อไป
ส่วนพวกเพื่อนๆ ไม่ได้ห่วงเธอเรื่องสายตาอย่างเดียว แต่กังวลถึงสุขภาพโดยรวมของเธอด้วย
ตอนนี้เธอเริ่มปวดที่หลังและคอ เธอเป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ อันเป็นผลพวงของโรคเยื่อหุ้มสมองฯ อักเสบเช่นกัน
แต่เธอก็ยังบ้างาน แล้วก็วิ่งวุ่นดูแลลูกๆ ทั้งคู่แฝดคนโต 14 ขวบ ฟินน์กับเฮเซล แล้วก็คนเล็ก 11 ขวบ เฮนรี่
แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคทางสมองคนหนึ่งแจงว่า “จูเลียเป็นโรคเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลังอักเสบมานานถึง 30 ปีแล้ว สิ่งกระตุ้นให้ป่วยเป็นโรคนี้อาจเป็นอย่างเดียวกับที่ทำให้เธอเป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ อันเป็นสาเหตุของปัญหาสูญเสียการมองเห็น ข้ออักเสบรูมาตอยด์เป็นโรคที่ภูมิคุ้มกันทำลายเซลล์ของผู้ป่วยเองเช่นเดียวกับที่มันทำลายเชื้อโรค ผมคาดว่าเธอคงกินยาที่ช่วยชะลอการทำลายตนเองของภูมิคุ้มกันซึ่งมีผลข้างเคียงให้เศร้าซึมและหดหู่”
แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยาอีกคนแจงว่า
“โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์เป็นโรคร้ายแรงที่สามารถทำลายมือและเท้าของผู้ป่วยให้ผิดรูป หลายคนหกล้มหกลุกเพราะเสียการทรงตัว ต้องใช้วอล์กเกอร์ช่วยเดินหรือนั่งวีลแชร์ เพราะพวกเขาไม่สามารถงอข้อต่อต่างๆ ได้เนื่องจากมันจะทำให้เจ็บปวด บางคนอาจพิการ และบางคนอาจเสียชีวิต”
ข่าวร้ายไข้เจ็บหนักหนาของจูเลียเกิดขึ้นไล่หลังการแตกระส่ำของชีวิตคู่ระหว่างเธอกับแดนนี่ โมเดอร์ จนจูเลียหอบลูกออกจากบ้านที่มาลิบูไปอยู่ที่อื่น ทิ้งให้แดนนี่ปรึกษาทนายฟ้องหย่ามือดีเพื่อเรียกส่วนแบ่งทรัพย์สิน 245 ล้านดอลลาร์ของว่าที่อดีตภรรยา
แมงเมาธ์ผู้ไปสอดเห็นอดีตสาวบานฉ่ำ เล่าว่า “เธอดูอ่อนเปลี้ยยังกะแบกน้ำหนักโลกทั้งใบเอาไว้ ตอนที่เห็นเธอ คุณต้องห้ามใจห้ามปากไม่ให้ถามว่าเธอต้องการให้ช่วยพยุงเดินมั้ยเชียวล่ะ”
คำพระท่านว่า… คนเรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา จะหลีกพ้นความเจ็บไข้ไปมิได้…นั่นแล
