สำรวจ ตัวตน ความคิด ชีวิต “ยุ้ย จีรนันท์” ตลอด17ปีบนถนนสายนี้ นับจากเวทีดัชชี่เกิร์ล ปี 2000
“ยุ้ย จีรนันท์” มี 17 ปีในวันนี้ได้ เพราะความตั้งใจในวันแรก
จากเวทีดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี 2000 ที่ยุ้ย-จีรนันท์ มะโนแจ่ม คว้าตำแหน่งดัชชี่ เกิร์ลมาครอง ถึงตอนนี้เธอก็ทำงานในฐานะนักแสดงมาได้ราว 17 ปี และยังมีความสุข สนุกกับงานเหมือนวันแรกเข้า
“ในทุกวันที่ออกไปถ่าย ไม่ว่าจะแสดงเรื่องอะไร ทุกครั้งที่เล่นก็ยังคงตื่นเต้น สนุก และอยากจะเรียนรู้ที่จะทำอะไรที่แปลกใหม่อยู่เสมอ” เธอบอก
เล่าด้วยว่า ก่อนหน้าจะขึ้นเวทีประกวด เธอก็ไม่ต่างจากเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ ทั่วไปที่อาศัยอยู่ในต่างจังหวัด แต่ละวันก็ใช้ชีวิตไปกับการเรียน ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
“เพราะพอประกวดเสร็จ สัปดาห์เดียวก็เข้ามาเล่นละคร เล่นได้เดือนหนึ่ง พอออกอากาศ กลายเป็นดาราเลย เพราะละครถ่ายไปออกอากาศไป ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปเร็วมากๆ”
“แต่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมากเลยนะคะ ไม่มีสิ่งไหนไม่ดี มีแต่เรื่องดีๆ เข้ามาในชีวิต จนถึงทุกวันนี้”
แม้ว่าที่คิดไว้ตอนก่อนเข้า จะต่างจากสิ่งที่ได้พบและสัมผัสจริงก็เถอะ
“ตอนแรกคิดว่ามันจะต้องสนุก แต่ไม่ได้คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้” บอกพลางหัวเราะเบาๆ
“พอมาทำจริง เหนื่อยมาก การแสดงต้องใช้ความรับผิดชอบ ความอดทน และความพยายามค่อนข้างสูง ไม่ใช่ว่าเล่นไปวันๆ อยู่ไปวันๆ”
“ยุ้ยคิดเสมอว่าจะทำอย่างไรให้เราอยู่มาได้ ทุกวันนี้ที่อยู่มา 17 ปีแล้วยังคงเป็นนางเอกอยู่ ก็มาจากความตั้งใจจากวันแรกที่คิดไว้”
“ดีใจมากที่ความพยายามของเรา ความตั้งใจของเรา ทำให้เรามีวันนี้”
“ยุ้ยบอกตัวเองตั้งแต่วันแรกว่าวัตถุประสงค์ที่อยากเข้ามาเป็นนักแสดงคืออะไร ถ้าเข้ามาเพราะแค่อยากมีชื่อเสียง ก็คงจะคิดอีกแบบหนึ่ง อยากได้เงิน ก็คงมองอีกแบบ แต่ในวันแรกที่ยุ้ยอยากเข้ามา เพราะว่าทุกอย่างคือชีวิตเรา”
“เงินคือส่วนสำคัญในชีวิต อันนี้ปฏิเสธไม่ได้ แต่ถ้าจะมาเอาเงินโดยที่ไม่ตั้งใจและอดทน คงไม่มีใครจ้าง และไม่มีใครอยากร่วมงานกับเราต่อ ก็จบ แต่เราจะทำให้ทุกวันนี้ก็ยังมีคนอยากร่วมงานกับเรา อยากมีคนจ้างไปเล่นละคร ก็ต้องวางแผนตั้งแต่เข้าวงการเลย ว่าต้องทำตัวอย่างไร อดทนแค่ไหน พยายามแค่ไหน ทำตัวให้ดีแค่ไหน”
“มองย้อนไป กว่าจะก้าวมาถึงจุดนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ กว่าจะมาเป็นยุ้ย จีรนันท์ หรือกว่าจะมีผลงานเรื่องแรก ก็ต้องตั้งใจทำงาน”
“วันที่เหนื่อยก็มีนะ” ยุ้ยเล่า
“มีหลายวันเลยที่เหนื่อยมากๆ แต่ไม่เคยคิดว่าไม่ไหว จะออกจากวงการ ไม่เคยคิดแบบนั้น มีแต่เหนื่อยแล้วก็พักผ่อน เหนื่อยแล้วฮึบตัวเองขึ้นมาใหม่ ต้องสู้สิ อดทนสิ เพราะมันคือสิ่งที่เราฝันมานาน ไม่ใช่เรื่องที่จะมายอมแพ้กันง่ายๆ”
“เหนื่อยแค่ไหนจึงต้องอดทน ต้องสู้”
“เพราะฉะนั้น เมื่อได้ชื่อเสียงมา ก็ต้องคิดว่าทำอย่างไรถึงจะให้ชื่อเสียงอยู่ได้นานที่สุด ซึ่งนั่นก็คือต้องตั้งใจทำงานต่อ เพราะว่าความตั้งใจเรื่องแรกมันไม่ได้ส่งผลถึง 17 ปีต่อมานะ มันเป็นสิ่งที่ต้องตั้งใจทำให้ดีไปเรื่อยๆ”
ยังย้อนเล่าด้วยว่า ก่อนเข้าวงการเคยได้ยินหลายคนพูดให้ระวังจะหลงแสงสีจนเสียคน
“ตอนนั้นกลัวนะ” ยุ้ยในวัย 37 ปี บอกพลางยิ้ม
“ตอนพี่ที่เป็นแมวมองชวนมาประกวดเพื่อเข้าวงการก็คิดเหมือนวัยรุ่นทั่วไปว่า กลัวจะหลงแสงสี กลัวจะโดนหลอก แต่พอเข้ามาจริงๆ ก็คิดได้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นกับตัวเรา กับการวางแผนชีวิต การปฏิบัติ สิ่งรอบข้างไม่ว่าจะแสงสี เงินทอง ชื่อเสียง มันไม่ทำให้เราเสียคน มันไม่มีอะไรน่ากลัว”
อย่างไรก็ดี อีกสิ่งที่ต้องยอมรับคือ ตลอดทางแห่งการก้าวเดิน ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
“มีหลายๆ อย่าง แต่ใช้ความอดทนค่อนข้างสูง”
“ถึงวันนี้ก็เถอะ”
“แต่ก็เป็นทุกสาขาอาชีพนะ ไม่ใช่แค่เฉพาะนักแสดง ทุกงานเหนื่อยหมด แต่มาคิดว่าถึงเหนื่อย แต่ชีวิตเราก็ดีขึ้น ครอบครัวที่เรารักก็มีทุกอย่างที่เราอยากให้มี และที่สำคัญนี่คืองานที่เราทำแล้วมีความสุข ก็ต้องอดทน”
ยุ้ยซึ่งเคยมีชีวิตแบบ “น้ำขึ้นให้รีบตัก” ชนิดในหนึ่งสัปดาห์ถ่ายละคร 3-4 เรื่องก็ทำมาแล้ว บอกด้วยว่าเป็นเรื่องปกติที่ในช่วงหลังๆ “งานจะน้อยลง”
“เพราะเราเลือกงานมากขึ้น เราไม่สามารถเล่นได้ทุกเรื่อง ทุกบทบาทอย่างตอนแรกๆ อีกต่อไป แต่พอวันที่ดาวน์ลง อายุมากขึ้น มีเด็กใหม่ขึ้นมาแทน เราก็ต้องคงคุณภาพ คงความสามารถที่ทำให้คนยังไม่ลืม ให้การตอบรับและมีงานให้เราเล่น”
ไม่ต้องเป็นนางเอกก็ยังได้ เธอบอก
เหตุเพราะแค่มีงานที่รักให้ทำ นั่นก็ส่งผลให้สุขมากแล้ว
นักแสดง 24 ชั่วโมง
“ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเซ็นสัญญากับช่อง คุณแดง (สุรางค์ เปรมปรีดิ์-อดีตผู้บริหารช่อง 7) จะสอนว่านักแสดงเป็นงาน 24 ชั่วโมง ลุกจากเตียงออกจากบ้านก็คืองานละ”
“บางคนทำงานข้าราชการหรือทำงานที่เข้าเช้า 8 โมง เลิก 5 โมงเย็น นั่นคือหมดหน้าที่เขาแล้ว แต่เราน่ะ แม้กระทั่งไปตลาด ก็ยังเป็นดาราอยู่ ฉะนั้น ต้องทำใจถ้าคิดจะอยู่ตรงนี้ เลือกจะเป็นนางเอก เป็นนักแสดง”
“เพราะการมายืนอยู่ตรงนี้ มีน้องๆ หลายคนมองเราเป็นต้นแบบ ก็ต้องยอมรับให้ได้ที่จะสูญเสียความเป็นส่วนตัวไปส่วนหนึ่ง ตั้งแต่ตัดสินใจ”
