การ์ตูนที่รัก/นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
Incredibles 2
ภาคสองมาแล้ว มาพร้อมๆ กับประเด็นร่วมในอเวนเจอร์และเอ๊กซ์เมน ของสแตน ลี นั่นคือซูเปอร์ฮีโร่ผิดกฎหมาย
สแตน ลี ปรากฏตัวด้วย ครั้งนี้เขาปรากฏตัวในการ์ตูนของดิสนีย์ ผมดูการ์ตูนเรื่องนี้ในวันที่เขาถึงแก่กรรมไปแล้วไม่นาน เหมือนเห็นผีเลย
เมื่อมาร์เวลมาปรากฏตัวบนดิสนีย์ จะอย่างไรก็ไปไม่พ้นเรื่องครอบครัว ดิสนีย์สลัดประเด็นครอบครัวไปไม่พ้นไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแล้วกี่ปี ครอบครัวซูเปอร์ฮีโร่อินเครดิเบิลสองนี้เล่าเรื่องซูเปอร์ฮีโร่ผิดกฎหมาย แต่ประเด็นที่ตีคู่ขนานกันมาคือครอบครัว
หัวหน้าครอบครัว มนุษย์จอมพลังมิสเตอร์อินเครดิเบิล บ๊อบ พาร์ ประสบปัญหาวิกฤตวัยกลางคนรุนแรง งานที่เขารักผิดกฎหมายและถูกห้ามไม่ให้ทำ
ครั้นมีใครบางคนจะพยายามดันซูเปอร์ฮีโร่ให้ผงาดในสังคมอีกครั้งเพื่อเป็นไอดอลแก่ผู้คน เขากลับมิได้รับเลือกทั้งที่เป็นถึงหัวหน้าครอบครัวและหัวหน้าทีม แต่เป็นภรรยาของเขาเองที่ได้รับการเชิดชู
อิลาสติกเกิร์ล สาวยางยืด เฮเลน พาร์ ด้วยทรวดทรงองค์เอวที่เริ่มจะมี และเป็นแม่ลูกสาม เธอยอมรับความจริงง่ายกว่า บัดนี้งานที่พวกเขาทำผิดกฎหมายและสามีไม่มีงานทำ เธอยืนยันให้ลูกๆ ทำตามกฎหมายแม้กฎหมายจะไม่ดีที่สุด มิเช่นนั้นใครๆ ก็จะอ้างเพื่อทำผิดกฎหมายได้ทั้งนั้น
“เธอจะสอนให้ลูกๆ เชื่อฟังทั้งที่มันผิดอย่างนั้นเหรอ” บ๊อบโวยวายบนโต๊ะอาหารต่อหน้าลูกๆ เขาทำผิดกฎข้อหนึ่ง พ่อและแม่ไม่ควรขัดแย้งกันต่อหน้าลูก การกระทำเช่นนั้นเท่ากับลดทอนพลังของพ่อแม่ลง คือพลังคำสั่งสอน ต่อให้เป็นมนุษย์จอมพลังหรือสตรียืดหยุ่นก็ไม่พ้น
เราจะเห็นความสามารถพิเศษที่พวกเขามีสอดคล้องกับบุคลิกลักษณะในตอนนี้ บ๊อบจอมพลังใช้พลังแก้ปัญหา ในขณะที่เฮเลนอิลาสติกมีความยืดหยุ่นมากกว่า
ลูกคนโต สาวล่องหนไวโอเล็ต เธอเป็นวัยรุ่น วัยรุ่นย่อมใจร้อน หุนหันพลันแล่น สนใจตัวเองและสนใจแฟน เธออยากช่วยเหลือพ่อ-แม่เพราะเธอเป็นวัยรุ่นที่ดี มีความคิดอ่านกว้างไกล มองไปถึงอนาคต แต่เธอห่วงหน้าพะวงหลังด้วย คือเรื่องเพื่อนชายที่จำเธอไม่ได้เพราะถูกลบความทรงจำ
ไวโอเล็ตอยากช่วยงานพ่อ-แม่ในสถานะสาวล่องหนและสามารถสร้างสนามพลัง แต่พ่อ-แม่ห้ามปรามเธอเสมอตั้งแต่ตอนที่ซูเปอร์ฮีโร่ยังไม่ผิดกฎหมาย แม่มักคาดหวังให้เธอดูแลน้อง โดยเฉพาะน้องเล็กที่เพิ่งเกิดใหม่และยังเป็นทารก “ช่วยเหลือตัวเองมิได้” ซึ่งสำหรับวัยรุ่นสาวสะพรั่งแล้วนี่เป็นงานที่โหลยโท่ยมาก
แม่คิดได้อย่างไรให้คนสวยอย่างเธอมาเลี้ยงน้องแทนที่จะให้เฉิดฉายโชว์ออฟอยู่นอกบ้าน ช่างเป็นแม่ที่ไม่ดูตาม้าตาเรือเสียจริงๆ
ลูกคนที่สอง หนุ่มน้อยแด๊ช เจ้าแห่งความเร็ว ว่าที่จริงเขาเป็นเด็กโต เด็กโตสมัยใหม่เป็นหนุ่มน้อยแล้ว เขาเร็วมาก เร็วที่สุดในโลก แต่ทำการบ้านช้ามาก กินข้าวช้า แต่งตัวช้า ไปโรงเรียนช้า
ช้าไปหมดจนพ่อแทบจะบ้าตาย
เมื่อบ๊อบต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูกให้แม่ออกไปทำงานกอบกู้คุณค่าของซูเปอร์ฮีโร่ งานที่เขาปวดหัวอย่างแรกคือสอนแด๊ชทำการบ้าน การบ้านชิ้นแรกคือพีชคณิต จอมพลังอย่างเขาต้องนั่งลงถือคู่มือพีชคณิต ค่อยๆ ทำความเข้าใจ แล้วสอนเจ้าแห่งความเร็วที่ทำพีชคณิตไม่ได้
นี่คือเหตุการณ์ที่เกิดในทุกบ้านที่มีคุณพ่อเป็นซูเปอร์ฮีโร่ตัวจริง พ่อควรเป็นอะไรที่หล่อเท่เก๋มาก แต่กลับยอมวางทุกสิ่งลงไปติวลูกทำการบ้านด้วยตัวเอง ส่วนลูกก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่ทำได้ทุกอย่างด้วยความรวดเร็วประหนึ่งสมาธิสั้นและนั่งนิ่งทำการบ้านไม่ได้ ฉากนี้ยอดเยี่ยม
บ๊อบไม่เพียงปวดหัวกับลูกสาววัยรุ่นที่หน้าหงิกงอเป็นผีเดินเข้าเดินออกด้วยความงุ่นง่าน หรือความยากลำบากในการนั่งสอนการบ้านลูกชายจอมซน ที่ซนยิ่งกว่าคือลูกคนสุดท้อง แจ๊ก-แจ๊ก
หากครอบครัวทั่วไปพบความร้ายกาจของเด็กสองขวบที่เรียกว่าเทอริเบิลทูแล้ว เตรียมพบกับเด็กสารพัดพิษซูเปอร์เทอริเบิลทูในอินเครดิเบิลทู
แจ๊ก-แจ๊กเป็นมัลติฟังก์ชั่นซูเปอร์ฮีโร่ เขามีพลังมหัศจรรย์จากหนังซูเปอร์ฮีโร่ทุกเรื่องและทุกคน มันที่สุดคือเขาแบ่งตัวได้
จะว่าไปเด็กยุคไอทีทุกคนมีความสามารถที่เรียกว่ามัลติแทส์ก คือสามารถทำอะไรได้หลายอย่างพร้อมกัน ดูหนังฟังเพลงเล่นเกมแชตเช็กอัพแอปจู๊กซ์และทำการบ้านไปด้วย ทั้งนี้ ยังไม่นับความเป็นเทอริเบิลที่ดูจะไม่ยอมเลือนหายไปง่ายๆ แม้ว่าจะไม่ทูนานแล้วก็ตาม
สร้างความปวดหัวแก่พ่อ-แม่ทุกบ้านที่ไหวตัวไม่ทันว่าเราก้าวมาถึงยุคใหม่แล้ว
ยุคที่ EF-executive function คือความสามารถที่จะควบคุมตัวเองและคิดยืดหยุ่นสำคัญกว่าการเรียนเก่งแต่เอาตัวไม่รอด
พ่อ แม่ พี่สาว พี่ชาย หมดเวลาไปเกินครึ่งเรื่องกว่าจะค้นพบว่าการใช้ประโยชน์จากพลังหลากหลายสารพัดพิษของแจ๊ก-แจ๊ก เป็นวิถีทางที่ดีกว่าความพยายามจะกำราบเขาให้อยู่หมัด
พ่อ แม่ พี่สาว หมดเวลาไปครึ่งเรื่องกว่าที่จะรู้ว่าความเร็วของแด๊ชมิใช่สมาธิสั้น
พ่อ แม่ หมดเวลาไปเกือบจะจบเรื่องกว่าจะยอมรับว่าวัยรุ่นมิได้อยากเลี้ยงน้อง เธอมีพลังมากกว่านั้นมากที่เก็บงำจนล่องหนไปเลย
พ่อหมดเวลาไปครึ่งชีวิตกว่าจะเรียนรู้ว่าตัวเองคือแม่คนหนึ่งนั่นเอง
