ฟ้า พูลวรลักษณ์ : หนังสือเรียนสำหรับเด็ก (157) : ประชากรไซเบอร์กำลังเพิ่มจำนวนขึ้น

๑

คนบนโลกนี้แบ่งออกเป็น

๑ คนที่ยอมรับความจริง

๒ คนที่ไม่ยอมรับความจริง

ความแตกต่างกันนิดเดียวนี้ ห่างกันราวฟ้ากับดิน หรือสวรรค์กับนรก

ฉันรู้ เพราะยามใดที่จิตของฉันเบี่ยงเบนความจริงไปนิดเดียว ฉันรู้สึกถึงความดำมืดคืบคลานเข้ามา ฉันรู้ เพราะฉันให้ความสำคัญสิ่งนี้ และทำให้ฉันเข้าใจได้ว่า ทำไมมนุษย์จำนวนมาก จึงประพฤติตัวผิดปกติอย่างนั้น มันเกิดจากความแตกต่างนิดเดียวนี้

๒

Eddington เคยกล่าวไว้ว่า มนุษย์ชอบเข้าใจว่า หากเรารู้ว่าหนึ่งคืออะไร ก็จะรู้ว่าสองคืออะไร เพราะสอง ก็คือหนึ่งกับหนึ่ง มันคล้ายจะเป็นอย่างนั้น

แต่ไม่เป็นอย่างนั้น เพราะเรายังไม่รู้อยู่นั่นเอง ว่า กับ คืออะไร

๓

การยอมรับความจริง เป็นงานที่ลึกซึ้งยิ่งนัก และมีค่าเป็นอนันต์ ฉันจึงเรียกมันว่าสวรรค์ เพราะมันกว้างใหญ่ ไร้กาลเวลา

ลำพังเพียงแค่หนึ่งกับสอง ก็คิดได้ไม่รู้จบ

ลำพังเพียงแค่สังขารของเรา ก็คิดได้ไม่รู้จบ ทั้งที่มันอยู่ใกล้ที่สุด และอยู่กับเรามานานเท่าอายุของเรา

สังขารเป็นมหาวิทยาลัยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และดีที่สุด ไม่ต้องสอบเข้า ไม่ต้องวิ่งเต้น ไม่ต้องยัดเงิน

มันยิ่งใหญ่ และเงียบยิ่งนัก

อาจารย์ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ล้วนเก่งกาจ ซื่อตรง ไม่เบี่ยงเบน

แม้แต่ผิวหนัง ที่เป็นเปลือกนอกที่สุด ฉาบฉวยที่สุด ก็ไม่โกหก

๔

ฉันมองดูกระจก และพบว่าฟันของฉันกำลังสึกหรอ แน่ละ เพราะฉันอายุหกสิบกว่าปี อาการสึกหรอนี้เป็นธรรมดา ฉันอดคิดถึงช้างไม่ได้ เพราะช้าง หากไม่ถูกฆ่า หรือป่วยตาย มันก็ต้องตายอยู่ดี วันใดที่ฟันของมันสึก

ช้างมีฟันหลายเซ็ต สึกหรอแล้วก็งอกใหม่ แต่การทำงานของฟันของช้างหนักมาก อาหารของช้างมักจะแข็ง ในที่สุดฟันเซ็ตสุดท้ายก็จะมาถึง จากนั้นมันจะอดตาย

ฟันจึงเป็นตัวกำหนดอายุขัยของช้าง ไม่ใช่สิ่งอื่น ไม่มีช้างตัวไหนจะหนีพ้น

๕

หัวใจของฉันเต้นช้า ประมาณห้าสิบกว่าครั้งต่อนาที และเป็นเช่นนี้มานาน ฉันให้ความสำคัญเพราะอายุของสิ่งมีชีวิตวัดกันที่ความเร็วช้าของหัวใจเต้น คนหัวใจเต้นช้าจะอายุยืนและไม่ค่อยเหนื่อย ตรงข้ามกับคนหัวใจเต้นเร็ว เพียงแค่เดินขึ้นบันไดหน่อยเดียวก็เหนื่อยแล้ว

น่าประหลาด หนึ่งชีวิต ที่จริงมีจำนวนหัวใจเต้นใกล้เคียงกัน

แมลงอายุสั้น เพราะหัวใจของมันเต้นเร็วมาก ในทางตรงข้าม เต่าอายุยืน เพราะหัวใจของมันเต้นช้า

หากนับที่จำนวนหัวใจเต้น แมลงมีอายุเท่าเต่า

๖

ร่างกายของเรา ผิดปกติเพียงนิดเดียว เกิดความทุกข์อันยิ่งใหญ่ เพียงแค่นิ้วมือหรือนิ้วเท้าของเรา แค่หนึ่งนิ้วที่ผิดปกติ เราจะรู้สึกอย่างแรงกล้า

เจ็บเพียงแค่นิ้วมือเดียว ชีวิตไม่เหมือนเดิม

ทุกครั้งที่ใช้มือ

เจ็บเพียงแค่นิ้วเท้าเดียว เป็นทุกข์เหลือเกิน

ทุกครั้งที่เดิน

๗

เพราะการยอมรับความจริงมีผลใหญ่หลวง เราจึงตกอยู่ในอันตราย ในโลกดิจิตอล ที่ความจริงถูกบิดเบือน ในโลกดิจิตอล มีข้อมูลเท็จจำนวนมหาศาล ที่กลายเป็นจริง และมนุษย์จะแยกไม่ออก เนื่องจากมันสนุก มันตอบโจทย์ที่มนุษย์ต้องการความตื่นเต้น ความเร้าใจ

เราจึงมาถึงกลียุค และหากคำจำกัดความของกลียุค คือการมาถึงยุคที่มนุษย์แยกแยะความจริงกับความไม่จริงไม่ออก สมัยก่อนเราอาจไม่อยากเชื่อ จวบจนถึงยุคนี้ ที่ความไม่จริงช่างสนุกสนานเหลือเกิน ช่างชวนให้เพลิดเพลิน

เราจึงเข้าสู่กลียุคด้วยความเต็มใจ เรียกว่ากระโดดลงไปเอง

๘

เมื่อวาน ในสถานีรถไฟฟ้าแห่งหนึ่ง ฉันเห็นใครคนหนึ่งเดินเล่นมือถือ แล้วทันใดนั้นเขาก็หยุดกึกกลางบันได เขายืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว ผู้คนต้องเดินเลี่ยงตัวเขา ขณะเดินขึ้นลงบนบันไดแคบ แต่เขาก็ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น กำลังเขียนและส่งข้อความ เขาไม่สนใจว่าเขายืนอยู่ที่ไหน

นี่คืออาการของโฟนซอมบี้ ที่น่ากลัวสุดคืออาการหยุดกึกกลางถนน ที่มีรถกำลังวิ่ง แต่การหยุดกึกกลางบันได ก็แค่เลวร้ายน้อยกว่าหน่อย

ฉันเดินลงมาถึงข้างล่าง และเหลียวกับไปมองดูเขาอย่างสนใจ เขายังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน

วันใดที่ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นมากมาย หันไปทางไหน เจอคนยืนนิ่ง ไม่สนใจว่าตัวเองยืนอยู่ที่ไหน เพราะตัวเองสูญหายไปในโลกดิจิตอล วันนั้น เรายิ่งลงลึกสู่กลียุค เพราะคนไม่สนใจความจริงอีกแล้ว เพลินกับสิ่งที่คล้ายจริง ยิ่งกว่าความจริง สนใจบันไดในโลกดิจิตอล มากกว่าบันไดที่เขายืนอยู่

ทั้งกลางวันและกลางคืน เราจะเดินไปตามถนน และเห็นผู้คนยืนนิ่ง ตรงโน้นบ้าง ตรงนี้บ้าง แต่ละคนเป็นประชากรของไซเบอร์ พวกเขาไม่ใช่คนไทยอีกแล้ว

ประชากรไซเบอร์กำลังเพิ่มจำนวนขึ้น และประชากรโลกกำลังลดน้อยลง