ซ่อนกลิ่น

ลมมักพัดพามาด้วยกับกลิ่นสารพัด กลิ่นแฝงตัวโชยไปมาผ่านอากาศโดยอิสระ การมีอยู่ของจมูก ดูจะเป็นอวัยวะเพียงหนึ่งเดียวที่ทำหน้าที่ดมและสูดจนรับรู้ได้ของการมีอยู่และมาถึงแล้วของกลิ่น กลิ่นที่อาจทำให้ใครต่อใครมีความพึงพอใจ และไม่พึงพอใจกับรสรู้สึกจากลมหายใจ

ในความเป็นกลิ่นจากสำนึกของความมักง่าย แยกไว้ได้สองชนิดพอเข้าใจ กลิ่นในแบบหอมและกลิ่นในแบบเหม็น

จากระบบหายใจเมื่อได้สูดอากาศปนกลิ่นเข้าไปแล้ว จะสร้างบรรยากาศพึงมีพึงได้ ให้กับเขาและเธอผู้ยังหายใจเข้าออกอยู่เนืองๆ

กลิ่นดีนั้นมีประโยชน์ทางใจและทางกาย กลิ่นหอมหวนบางอย่างอาจชวนให้ย้อนคำนึง กลิ่นในแบบนี้มักซ่อนบางสิ่งไว้ให้หอมอยู่เสมอในความรู้สึก

กลิ่นหอมระเหยของความทรงจำ อาจทำจะให้ลมหายใจเข้าออกของใครใต่อใคร สดชื่นได้รับกลิ่นหอมของอดีตแม้จะเจือจางไปนานแล้วก็ตามที

เรายังคงเชื่อมโยงอยู่กับอากาศในทุกขณะ บางช่วงตอนของชีวิต รูจมูกขนาดเท่าที่มี อาจไม่ปลอดโปร่งโล่งสบายนัก ในยามป่วยไข้เนื่องจากหวัด ที่มักทำให้เกิดอากการคัดจมูก จากน้ำมูกชนิดเหนียวข้น ทนทานไม่ยอมไหล

ในภาวะตกระกำลำบากนี้ ทำให้การรับรู้เรื่องกลิ่นอาจลดความแม่นยำลง ไม่เหมือนเดิม กลิ่นหอมๆ อาจรับรู้ได้เพียงเล็กน้อยตามสภาพ

แต่เป็นที่น่าประหลาด จนเกิดเป็นปัญหาคาใจอยู่ที่ปลายจมูก ทำไมหนอกลิ่นเหม็นๆ จึงไม่ติดขัดในความชัดเจน!

ความเหม็นยังคงเหม็นไม่ซ่อนกลิ่น ไม่แผ่วผ่อนลงไปบ้างในความรู้สึก ขณะที่จวนเจียนแล้วจะหายใจทางปาก และราวกับฟ้าดินกลั่นแกล้ง กลิ่นของใครบางคน ที่แม้จะขยับอยู่ห่างออกไป

ยังทำให้รู้ซึ้งถึงคำว่า “ขมคอ”

ดอกซ่อนกลิ่น ซ่อนแบบไหนถึงหอมไกล เราและไม่เรา ในบางครั้งก็ควรจะซ่อนบางความรู้สึกเอาไว้ เพื่อความหอมที่ยาวไกลและนานพอ เผื่อไว้ให้ลมหายใจของใครสักคน รับรู้ถึงกลิ่นดีๆ ที่เราได้ซ่อนเอาไว้ เมื่อสมควรแก่เวลา / เทคนิค : F.8 1/400s ISO100 / สถานที่ : ใกล้แยกลำสาลี กรุงเทพฯ

การมีอยู่ของกลิ่นไม่พึงประสงค์ ไม่มีใครสบอารมณ์ แม้หลายคนจะกลั้นลมหายใจได้ แต่มันก็ไม่ได้นานนักในความเป็นจริง เพราะมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

บ่อยครั้งที่ “กลิ่นมันอยู่ทนกว่าคนกลั้นใจ” ท้ายที่สุดทนไม่ไหวในสภาพหน้าดำหน้าแดง และเพื่อความอยู่รอดปลอดภัย จำเป็นต้องสูดดมกลิ่นไม่พึงปรารถนากันไปบ้างบางระยะ ดีกว่าจะขาดใจตายไปเปล่า

การเดินทางของกลิ่นตั้งอยู่บนความไม่แน่นอน ไม่ต่างกันกับวิถีชีวิต กลิ่นจะมาใครจะไป คาดเดาไปทางไหนก็ดูจะเหนื่อยกันไปไม่ใช่น้อย

กลิ่นชีวิตในแวดวงของคนที่ยังหายใจ เมื่อยังมีอากาศ เมื่อยังมีลมพัด กลิ่นจะโชยมาด้วยอย่างเป็นปกติ จะกลิ่นหอม หรือกลิ่นเหม็น ก็คงขึ้นอยู่กับปัจจัยที่จะนำพา

เพียงวันเดียวเราอาจรับรู้ได้หลากหลายกลิ่น บนเส้นทางที่เราจำเป็นต้องเดิน เราอาจรู้สึกดีกับกลิ่นที่ลอยมาจากร้านขายดอกไม้ที่เราเพิ่งเดินผ่านมา

และอีกเพียงไม่กี่ก้าว กับการมีของกองขยะกองใหญ่ คงต้องกลั้นใจแล้วรีบเดินผ่าน

และนั่น!! ก่อนที่จะถึงปากซอย ควันโขมงแต่พองามในแบบปิ้งย่างของรถขายหมูปิ้ง กลิ่นหอมๆ ชวนให้หิวรอเราอยู่

ดอกซ่อนกลิ่น ซ่อนแบบไหนถึงหอมไกล เราและไม่เรา ในบางครั้งก็ควรจะซ่อนบางความรู้สึกเอาไว้ เพื่อความหอมที่ยาวไกลและนานพอ เผื่อไว้ให้ลมหายใจของใครสักคน รับรู้ถึงกลิ่นดีๆ ที่เราได้ซ่อนเอาไว้ เมื่อสมควรแก่เวลา

ขอบคุณมากมายครับ

เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj

— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022