ความ (ไม่) ลับ

เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

มันควรเป็นความลับในครัวเรือน จำเป็นเหลือหลายที่ต้องซุกและซ่อนไว้ให้อยู่ตรงส่วนไหนสักแห่งบนโลกใบนี้จนตราบนาน

หากแต่ในความเป็นจริงคงต้องน้อมคำนับ ยอมรับแต่โดยดี จากคำกล่าวอันเป็นที่ประจักษ์ บอกไว้ชัดอยู่ในความหมาย “ความลับไม่มีในโลก”

ความลับจะไม่เป็นความลับเมื่อมีใครรู้ หรืออาจจะยังเป็นความลับต่อไปเมื่อยังไม่มีใครเห็น และความลับไม่มีอยู่จริงในกำมือของผู้กุมความลับ และกับใครบางคนที่สะดุดตาเข้ากับความลับของใครอีกคน ในยามที่เรียกว่า “ความบังเอิญ”

กางเกงชั้นในตัวเก่าสภาพทนใช้ ขอบเอวที่ยืดยานจนเกินเบอร์ ขยายวงกว้างออกไปจนเกินมาตรฐานการผลิต และถึงแม้มันจะไม่ใช่นาฬิกา แต่ก็พอจะบอกได้ถึงการมีอยู่เมื่อนานมาแล้วของมัน

ขอบกางเกงยืดแล้วไม่หวนกลับให้ตึงมือ ความหย่อนยานจากเอวจึงเป็นปัญหาให้ผู้เป็นเจ้าของต้องแก้ไข จำต้องขยับขอบกางเกงให้กระชับพื้นที่ให้พอดีเอว

ด้วยพลังของความดันทุรังและปัญญาพอมีบ้าง หนังยางวงเล็กจากถุงแกงเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา สองมือค่อนเหี่ยวค่อยๆ รวบแล้วรัดขอบกางเกงด้วยหนังยางให้เป็นจุกด้วยความตั้งใจ

เพียงอึดใจกางเกงก็พร้อมใช้ ในแบบพอดีเอว

จากสิ่งที่ได้พบเห็น ปฏิเสธได้สนิทใจว่า “ไม่ใช่บุญตาหากแต่เป็นวิบากกรรมเก่า” ผมจำต้องพยายามทำใจเพื่อความเข้าใจ ผมคาดเดาหาเหตุผลไปต่างๆ นานา มันอาจเป็นความผูกพันส่วนตัวระหว่างผู้ใช้กับของที่ใช้ ผู้เป็นเจ้าของอาจจะยังอาลัยอาวรณ์กางเกงเก่าตัวเก่ง ด้วยอาจผ่านประสบการณ์ร่วมกันมานานจนยากจะนับนิ้ว ความสบายส่วนตัวในแบบนี้ ยากแท้ที่ใครต่อใครจะเข้าใจได้ แม้ว่าราคาของใหม่จะไม่แพงเกินซื้อ แต่ก็ยังไม่คิดจะอยากได้ จึงยังไว้ใส่ของเก่าตามใจเธอ

“เอาที่สบายใจ จะใส่แบบไหนตามใจคุณ” ไม่ใช่สโลแกนขายสินค้า แต่ผมบอกสรุปจากสิ่งที่เห็นให้กับเจ้าของกางเกงชั้นในมัดจุก ในแบบตามใจไม่โน้มน้าว เพราะคนเราควรได้เลือกตามความเหมาะสม จะเลือกแบบเก่าหรือจะเปลี่ยนแบบใหม่ แตกต่างกันไปบ้างจะเป็นไร ขึ้นอยู่กับความสบายดีของกันและกันเป็นใช้ได้

เรื่องแบบนี้รู้ได้เข้าใจดี ไม่ถือเป็นความลับของมวลชน แม้จะยังมีเรื่องราวอีกมากที่ยังไม่รู้ และอาจมากยิ่งกว่าเกินประมาณกับความลับที่เราและเขายังคงไม่กระจ่างชัด ช่างเลือนรางในทางเดิน

ด้วยหลักการไม่มีเกณฑ์ ใครต่อใครเลือกใช้ชีวิตกันไปตามประสงค์ ความสำคัญและไม่สำคัญ ขึ้นอยู่ที่ใครใคร่มองคุณค่าหรือราคา ความ (ไม่) ลับในแบบนี้ เราและเขาล้วนรู้แล้วอยู่แก่ใจ

สาระ : ในชีวิตมีความลับซ่อนอยู่ คงเป็นเราอยู่นั่นเอง ที่จะเป็นผู้ที่ไขกุญแจแห่งความลับนี้

ขอบคุณมากมายครับ